Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ultësirë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DEPRESION

DEPRESIÓN,~I m. sh. ~E, ~ET 1. gjeogr. Ultësirë nën nivelin e detit; vend i ulët, gropësirë. Depresion tektonik (malor). Depresion i thellë.
2. spec. Rënia e presionit; presion i ulët. Depresion barometrik (meteor.) rënia e presionit atmosferik. Ka depresion në lartësitë e mëdha (meteor.).
3. mjek. Gjendje shpirtërore patologjike e njeriut, që shfaqet me një lodhje të përgjithshme, me dobësimin e guximit e të vetëveprimit, rënie shpirtërore. Depresion moral (shpirtëror). Depresion mendor (psikik). Depresion nervor krizë nervore. Gjendje depresioni. Pati një depresion.
4. fig., ek. Rënie e ndjeshme a amulli e përgjithshme në jetën ekonomike e shoqërore të një vendi ose në një degë të ekonomisë. Depresion ekonomik (financiar). Depresion ndërkombëtar. Depresion i fortë (i thellë). Depresion në tregti.
✱Sin.: ultësirë, gropësirë, ulje, rënie, amulli.

FUSHËGROPË

FUSHËGRÓP/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend i rrafshët e i rrethuar me kodra e male, fushë e vogël që ndodhet në një vend si gropë; vend i thellë a gropë e madhe në tokë, me shpate të thepisura në të gjitha anët. Shtëpinë e ka në një fushëgropë.
2. Ultësirë. Fushëgropë e gjerë.

GROPËSIRË

GROPËSÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT gjeol., gjeogr. Ultësirë e rrethuar me kodra a me male. Gropësira e Matit.
✱Sin.: gropore, pellg.

JALLI

JALLÍ,~AI f. sh. ~, ~TË Fushë e gjerë në breg të detit a të lumit, zonë fushore; vend fushor, ultësirë; kund. malësi. Çonin bagëtinë në jalli. Gegë e toskë, malësi, jallija, janë një komb.
✱Sin.: ultësirë, fushore.

LARTËSIRË

LARTËSÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend i lartë e i hapur, hapësirë e gjerë në lartësi; kund. ultësirë. Lartësirat e maleve.
2. gjeogr. Zonë që është më lart se dyqind metra mbi nivelin e detit. Lartësirat bregdetare.

LIQENOR

LIQENÓR,~E mb. 1. Që lidhet me liqenin, i liqenit; me prejardhje nga liqenet; që kalon nëpër liqen. Ultësirë (rrafshnaltë) liqenore. Rërë liqenore. Gropë liqenore. Zonë liqenore. Vend liqenor. Kufiri liqenor. Ujëra liqenore. Transport liqenor.
2. Që është plot liqene. Vend liqenor.

MOÇALOR

MOÇALÓR,~E mb. 1. Që është moçal, që ka moçale; që është plot me ujë e me baltë. Vise (vende) moçalore. Deltë (fushë, ultësirë) moçalore. Pellg moçalor. Tokë moçalore. Zonë moçalore. Reliev moçalor.
2. Që rritet a zhvillohet në moçale, i moçaleve. Bimë moçalore. Zambakë moçalorë.

PELLG

PÉLL/G,~GU m. sh. ~GJE, ~GJET 1. Gropë me ujë shiu a me ujë që është grumbulluar në një vend ngaqë s’rrjedh, ngaqë gjen pengesë etj. Pellg i madh (i vogël). Pellg me ujë. Ra (shkau) në një pellg. Ishte bërë udha tërë pellgje.
2. Gropë e madhe, e mbushur me ujë të grumbulluar për ujitje a për qëllime të tjera; ujëmbledhës, rezervuar. Pellg artificial. Pellg për të rritur peshk.
3. Vend i thellë në det, në liqen a në lumë, thellomë. Pellg deti (lumi).
4. Sasi e madhe e një lënde të lëngët, që është derdhur a është grumbulluar mbi një sipërfaqe. Pellg gjaku. Pellg vaji. U derdh gjaku pellg.
5. gjeogr. Trevë që laget nga një lumë a nga degët e tij; tërësia e mëngëve të një lumi; sipërfaqe ku rrjedhin e ku mblidhen ujëra, burime etj. Pellg lumor.
6. gjeogr. Trevë e gjerë që përfshin një det pak a shumë të mbyllur dhe viset rreth tij. Pellgu i Egjeut (i Adriatikut, i Mesdheut).
7. gjeogr. Trevë e ulët fushore, e rrethuar prej malesh; ultësirë; rrafsh i gjerë, i rrethuar me male. Pellgu i Shkodrës. Pellgu i Korçës.
8. Vend me shtresa të pasura mineralesh a lëndësh të tjera. Pellg i pasur vajguror. Pellg nafte. Pellg qymyrguri. U zbulua një pellg i ri (i rëndësishëm).
9. keq. Mjedis a vend me njerëz të këqij a me njerëz që kanë pikëpamje të mykura e keqdashëse, që janë të shthurur moralisht etj. Pellg kriminelësh (kumarxhinjsh).
10. keq. Gjendje e keqe a e vështirë; moçal, batak. Pellg paragjykimesh. E nxori nga pellgu. Doli nga pellgu ku kishte rënë.
11. fig. Mesi, palca, kulmi (për një periudhë kohe etj.). Në pellg të dimrit.
✱Sin.: pellgore, llakë, llonxhë, ujore, bërrakë, llumë, çeptirë, gandall, zhakë, syenë, batak, pellgore, pellgaçe, hurdhë, hurdhele, gosë, gropere, ujëmbledhës, rezervuar, basen, matorik, vivar, liqen, gomën, lëmë, gropësirë, ultësirë, liman, gobellë, strum, syenë, zhakë, llogaçe, lerë, kallaçkë, rrafshulët, topil, bujanë, bunar, hurdhore, thellësirë, mbledhës, thellomë, gjol, gjolishte, gorgë, gropore, bende, hauz, moçal, amull, ballanxhë, gandall, harmoç, mes, palcë, kulm.
♦ U bë pellg. 1. (dikush a diçka). U lag shumë, u bë tërë ujë, u njom i tëri; u bë ujë; u bë qull. 2. (diku). U grumbullua shumë ujë në një vend, u baltos. 3. (dikush). shih u bë tapë (dikush). Më bëri pellg (dikush a diçka) më lagu shumë, më lagu të tërin; më baltosi; më bëri ujë; më bëri qull.

POÇEM

POÇÉM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Luginë. Mori teposhtë poçemit.
2. Ultësirë. Po kullotnin në poçem.

POÇUK

POÇÚK,~U m. Ultësirë mes malesh a lugjesh, rrafshinë.

RRAFSHULËT

RRAFSHÚLËT,~A f. sh. ~A, ~AT gjeogr. Fushë shumë e gjerë që shtrihet në një lartësi të vogël mbi nivelin e detit; ultësirë. Duhet të kaloni nëpër rrafshulëta.

SKOFET

SKOFÉT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Vend i ulët; ultësirë. Hambarin e kishin ndërtuar në një skofet. Skofeti dukej një terren i mirë për të ndërtuar kampin.
2. Gropë e madhe; greminë, luginë. Makina doli nga rruga me shpejtësi dhe ra në një skofet. Skofeti ishte edhe më i madh nga ç’dukej.

SKOFËT

SKÓFËT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Tokë e ulët, ultësirë. Terreni ishte një skofët i përshtatshëm për piknik.
2. Depresion. Skofëti e kishte pushtuar të tërin. Në gjithë këtë ambient skofëti, nuk po mbushej dot me frymë.
3. Vrimë. Ishte strukur në një skofët.

ULTËSIRË

ULTËSÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT gjeogr. Fushë a vend i ulët. Ultësirë bregdetare. Ultësira e Shkodrës.
✱Sin.: fushëgropë, pellg, rrafshulët, gropësirë, gropore.

UVALË

UVÁL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Ultësirë e mbyllur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë