Fjalori

Rezultate në përkufizime për “tymtë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GAZTË

GÁZTË (i, e) mb. Që ka vetitë e gazit; që ështëgjendje gazi, që është gaz. Trup i gaztë. Lëndë e gaztë. Në gjendjegaztë.
Sin.: i gaztë, gazor, i tymtë.

MARRTË

MÁRRTË (i, e) mb. 1. I dobët, i veshur si me mjegull, i zbehtë, i paqartë (kryesisht për dritën a fotografinë); i lëbyrtë. Dritë e marrtë. Fotografi e marrtë.
2. Që nuk është i tejdukshëm, i veshur, i turbullt (zakonisht për xhamin, qelqin a pllakat). Qelq i bardhë e i marrtë. Xham i marrtë xham qorr, xham akull. Pasqyrë e marrtë pasqyrë që nuk pasqyron qartë, që duket si e veshur. Pllakat jepnin një ndriçimmarrtë.
3. fig. Që nuk kuptohet mirë, i paqartë. U përgjigj me një zë të lodhur e të marrtë. Përdorte një gjuhëmarrtëletrat e tij.
4. fig. I ngathët.
Sin.: i dobët, i veshur, i zbehtë, i paqartë, i lëbyrtë, i patejdukshëm, i turbullt, i hirtë, i mugët, i tymtë, i ngathët.

TYMTË

TÝMTË (i, e) mb., bised. 1.është i veshur si me tym, i mjegullt, i errësuar. Xham i tymtë. Qiell i tymtë.
Sin.: i gaztë, i veshur, i marrtë, i errësuar, i mjegullt.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.