Fjalori

Rezultate në përkufizime për “turpërim”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BALOSJE

BALÓSJ/E,~A f. 1. Veprimi kur balos dikë a diçka ose kur balosem.
2. fig. Damkosje; njollosje, përlyerje.
✱Sin.: damkosje, njollosje, turpërim, fëlliqje, përdhosje, përlyerje.

DAMKOSJE

DAMKÓSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur damkos dikë a diçka; vënia e një damke dikujt a diçkaje; vënie e shenjës dalluese me damkë zjarri, dylli etj.; vendosja e damkës. Damkosja e lëkurës. Damkosja e bagëtive. Damkosja e drurëve.
2. fig. Gjendja kur damkos dikë a diçka; njollosje e emrit të dikujt për ta turpëruar botërisht. Damkosje e turpshme.
✱Sin.: damkim, vulosje, turpërim, njollosje, fëlliqje, përdhosje, përlyerje.

DRUAJTJE

DRÚAJTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur druaj. Flet (kritikon) pa druajtje.
2. Gjendja kur druaj. Druajtje e madhe (e vogël). Druajtje që nuk e shfaq.
3. Frikë jo e madhe që kemi nga dikush a nga diçka dhe që na bën të stepemi ose të përmbahemi; ngurrim që na vjen nga një farë frike a nga turpi, mungesë guximi dhe vetëveprimi. Druajtja e fillimit. Nuk ka druajtje. Ka pak druajtje. Hyri me druajtje.
✱Sin.: ndruajtje, turpërim, përanditje, trembje, drojë, turp, zor, frikë, frikësim.

FËLLIQJE

FËLLÍQJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Të bërët pis; ndotje. E kishin akuzuar për fëlliqjen e mjedisit.
2. fig. Turpërim. Nuk e duronte fëlliqjen që i ishte bërë në sy të të tjerëve.

HARLLADISJE

HARLLADÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Turpërim.

KORITJE

KORÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Turpërim.
2. Turp.

LINÇOJ

LINÇ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E vras, e var a e djeg dikë pa i bërë gjyq. Turma e zemëruar e linçoi pa mëshirë.
2. fig. E sulmoj moralisht, publikisht ose mediatikisht, zakonisht në grup, duke e vënë dikë nën presion, turpërim ose agresion verbal të përbashkët. Mediat e linçuan politikanin pa asnjë provë.

LOLITJE

LOLÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur shaj dikë me fjalë të këqija, turpërim. Ai iu nënshtrua një lolitjeje të fortë gjatë fjalosjes.
2. Veprimi kur tall dikë, kur e bëjlolo.

MARRIM

MARRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Turpërim, koritje. Një marrim i padurueshëm.
2. Dhunim, përdhunim.

PARANDISJE

PARANDÍSJ/E,~A f. Turpërim, njollosje.

POSHTËRIM

POSHTËRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur poshtëroj e kur poshtërohem. Poshtërimi i njeriut. Me qëllim poshtërimi.
2. Gjendja kur poshtëroj ose kur poshtërohem. E çoi në poshtërim.
3. Diçka që ul nderin a emrin e mirë të njeriut, veprim i pandershëm e i ulët, poshtërsi. Bëri një poshtërim. Nuk i duron poshtërimet.
✱Sin.: ulje, përulje, turpërim, fyerje, zhburrnim, dhunim, shkarëzim, përbythje, poshtërsi, damkosje, sharje, telendi, telendisje.

PROZVALJE

PROZVÁLJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur prozval ose kur prozvalem.
2. Zhvlerësim.
3. Zvetënim.
4. Turpërim.

PËRDHUNIM

PËRDHUNÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përdhunoj dikë ose kur përdhunohem. Përdhunimi i ndjenjave kombëtare.
2. Çnderim me dhunë i një personi. Protestë kundër përdhunimeve.
3. Abuzim seksual ndaj dikujt që është në efektin e drogës, që është i sëmurë psikik etj.
4. Dhunim i një ligji, i të drejtave të dikujt.
5. Prishje a shëmtim me dhunë i diçkaje të bukur, të mirë a të pastër.
✱Sin.: çnderim, dhunim, dhunë, dhuni, përdhuni, përdhunësi, zhvirgjërim, çnjerëzim, detyrim, shtrëngim, turpërim, kafshëri, shtazërim, shkelje, prishje, shëmtim.

SKANDALIZIM

SKANDALIZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur skandalizoj a skandalizohem. U tronditën nga skandalizimi i tyre.
✱Sin.: turpërim, fyerje.

STERRIM

STERRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur sterroj a sterrohet; nxirje (e qiellit, e fytyrës). Vetëm hija e sterrimit i dukej në fytyrë. Sterrimi i qiellit u pasua nga një rrebesh i fortë.
2. Turpërim. Nuk do ta harronte kurrë sterrimin që i bënë.

TELENDI

TELENDÍ,~A f., bised. Sjellje e ulët që të turpëron, që të nxin faqen, që të poshtëron; sharje e rëndë. Ç’qe gjithë ajo telendi që bëri në treg?
✱Sin.: turpërim, poshtërim, telendisje, sharje, përgojim, poshtërim.

TELENDISJE

TELENDÍSJ/E,~A f., bised. Turpërim, poshtërim në sy të botës; telendi. Telendisje në sy të të gjithëve.

TURPËRIM

TURPËRÍM,~I m. 1. Të bërët me turp, koritje. Turpërim i familjes. Ç’qe ai turpërim që i bëri në sy të botës?
2. Çnderim, përdhunim. Dikur, turpërimi i gruas zgjidhej sipas kanunit. Me këtë turpërim që i ndodhi, nuk ngre më kokë.

ZHBURRNIM

ZHBURRNÍM,~I m. Zhburrërim, turpërim, ulje. Më mirë vdekja, se zhburrnimi. (fj. u.). Zhburrnimi është morti i burrit. (fj. u.).

ZHBURRËRIM

ZHBURRËRÍM,~I m. 1. Veprimi kur zhburrëroj dikë; dobësimi a humbja e vetive më të larta e më të mira të burrit, zhburrnim. S'e duroi zhburrnimin. Ajo ndjenjë e fortë që e trashëgonte që nga fshati, i thoshte se ky ishte një zhburrërim i madh.
2. Marrja e nderit që i bëhet një burri duke e poshtëruar, poshtërim; turpërim; ulje I erdhi ora e zhburrërimit. Nuk e prisja prej tij zhburrërimin.
✱Sin.: zhburrnim, çnderim, poshtërim, turpërim, ulje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë