Fjalori

Rezultate në përkufizime për “troke”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

KLLEPASHKË

KLLEPÁSHK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Trokashkë mulliri. Si kllepashkë mulliri.
2. fig., iron. Njeri llafazan. Është bërë kllepashkë fjalos shumë.
Sin.: trokashkë, troke, çakalle.

KËMBORË

KËMBÓR/Ë,~A f. sh. ~Ë, ~ËT 1. Mjet tingëllues i rrumbullakët brendacilit lëviz një gjuhëz, i cili u varet bagëtiveqafë; troke. Dashi i këmborës dashi që i prin kopesë.
2. Tingëllima e këtij mjeti. Dëgjoheshin këmborët e deleve (të dhive).
3. mospërf. Ai që i shërben dikujt për një interesngushtë a vetjak, duke evokuar a duke përhapur idetë dhe mendimet e tij; tellall i dikujt.
Sin.: troke, tingëllimë, tellall.
I ra *gjuha e këmborës (dikujt) tall. I bie një herë këmborës e një herë rrokaçes (dikush) nuk është i qëndrueshëm në atë që thotë a bën, është i pavendosur; e dredh fjalën; kthen gunën ngafryjë era. *Dash me këmborë. Si *dashi me këmborë. *Dele qorre pas këmborëve. Nuk i dëgjohen këmborët (dikujt) mospërf. 1. Nuk dihet se ku është, është zhdukur s’dihet se ku; nuk ndihet për asgjë. 2. Nuk ia vë veshin njeri, nuk e dëgjojnë e nuk e përfillin. Ku di *derri këmborë! mospërf., tall. I ha *qafa për këmborë (dikujt). I ka humbur *rabushi i këmborës (dikujt) keq. S’është *dash për atë këmborë (dikush) mospërf. S’ka *qafë për atë këmbore (dikush). As këmborë e as çokane shih as mish e as peshk. S’më lënë *zilet e miadëgjoj këmborët e botës. Nuk e mban dot atë këmborë (dikush) shih s’ka qafë për atë këmborë (dikush). Ndërrojnë këmborët (me njëri-tjetrin) iron. janë të një mendjeje, veprojnë njëlloj; rrahin një këmborë; çerep e vegsh të një dheu. Njëri i bie *trokes e tjetri këmborës. Rrahin një këmborë shih ndërrojnë këmborët (me njëri-tjetrin). I varën këmborën (dikujt). 1. E ngarkuan me një punë a me një detyrërëndësishme, i besuanbëjë diçka me përgjegjësi; i mbeti cingare (diçka). 2. iron. E tallën dhe e turpëruan përparatjerëve, e përqeshën në sy të botës; i varën zilen; i varën (i vunë) teneqenë. Nuk ia var këmborën (dikujt) mospërf. shih nuk ia var torbën (dikujt) mospërf.

NGJURRË

NGJÚRR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Këmborë mesatare, këmborë, troke.

TAKARRAKE

TAKARRÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Zile bagëtishimta; cingare, troke. Takarrake dhish.
Sin.: cingare, troke, takaçe.

TROKALE

TROKÁL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Troke, zile e vogël. Bien trokalet. Dëgjohen trokalet.

TROKAÇ

TROKÁÇ,~I m. sh. ~E, ~ET Zile e vogël, trokaçe, troke. I vari trokaçin qengjit (milorit, ftujakut).

ZHANGËLLICË

ZHANGËLLÍC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Këmborë e prishurnxjerr tingujçjerrë. Ia hoqi zhangëllicën.
2. fig., shar. Grua a vajzë fjalamane; llafazane. Filloi zhangëllica.
3. si mb. Sipas kuptimit 2 të emrit. Grua zhangëllicë.
Sin.: këmborë, troke, llafazane, fjalamane.

ÇOKALE

ÇOKÁL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Zile a këmborë e vogël për bagëti. Çokalja e pelës (e deles). Cjap me çokale. I vë çokale mushkës. Pelën shite, po çokalen ruaje. (fj. u.). Bjer ti moj çokale, bjer ti moj këmborë. (folk.)
Sin.: zile, këmborë, troke, trokale, çokane.

ÇOKANE

ÇOKÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET 1. Këmborë e vogël e shtypur në të dyja anët. Çokania e dhenve. Çokanet e dhive. Tingëllimat e çokaneve. Nuk më lënë zilet e miadëgjoj çokanet e tua. (fj. u.) kam aq shumë telashe për vete, sa nuk kam mundësindihmoj një tjetër.
2. Çoku i portës, trakullore. Çokania e portës. I bie çokanes.
Sin.: këmborë, troke, trokale, çokale, çok, trakullore.
As *këmborë e as çokane shih as mish e as peshk.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.