Fjalori

Rezultate në përkufizime për “tregimtar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BALADË

BALÁD/Ë,~A f. ~A, ~AT 1. let. Poemë e vogël ose vjershëvargjerregullta, me karakter tregimtar, zakonisht me frymë popullore e lirike, që rrëfen një ngjarje historike, legjendare a heroike. Baladë popullore (heroike). Baladë për Skënderbeun. Balada e murimit. Balada arbëreshe.
2. muz. Pjesë muzikore për zëra ose për vegla, që ka karakter tregimtar e heroik. Këndoi një baladë.

DIALOGIZOJ

DIALOGIZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR libr., kal. Kthejdialog, e bëjmarrë formën ose frymën e dialogut. Dialogizoi tekstin tregimtar.

KALLËZIMTAR

KALLËZIMTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. let. Ai që tregon a kallëzon një përrallë, një tregim etj.; tregimtar.
2. drejt. Denoncues, paditës, kallëzues. Ankohet tek kallëzimtari.
Sin.: tregimtar, kallëzues, denoncues, paditës.

KALLËZUES

KALLËZÚES,~II m. sh. ~, ~IT 1. let. Ai që tregon një përrallë, një tregim a diçka tjetër; tregimtar.
2. drejt. Ai që kallëzonorganet përkatëse një faj që ka parë vetë, një ankesë etj.; ai që bën një padi ndaj dikujt; paditës. Ajo debatoi me kallëzuesin.
Sin.: tregimtar, kallëzimtar, denoncues, paditës.

PËRSHKRIM
RRËFIMTAR

RRËFIMTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Tregimtar. Ishte rrëfimtar i pashoq.
2. fet. Ai që rrëfehet te prifti. Prifti dëgjonte me vëmendje rrëfimtarin e penduar.
3. Njeri që nuk mban fjalë; fjalaman. Rrëfimtar si ai nuk gjeje.
Sin.: rrëfyes, pendestar, kallëzimtar.

RRËFYES
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.