Fjalori

Rezultate në përkufizime për “trashëgimtare”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BASHKËTRASHËGIMTARE

BASHKËTRASHËGIMTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET drejt. Ajo që është trashëgimtare e një pasurie së bashku me një tjetër a me të tjerë. Bashkëtrashëgimtare të ligjshme. Ajo u bë bashkëtrashëgimtare e shtëpisë së gjyshes.

HISENIKE

HISENÍK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Pjesëtare ose bashkëpronare që ka hise në një pronë.
2. iron. Pjesëtare në krim a në një punë të keqe.
✱Sin.: pjesëtare, bashkëpronare, trashëgimtare.

MBASTARE

MBASTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Pasardhëse, trashëgimtare.
✱Sin.: pasardhëse, trashëgimtare.

PASARDHËSE

PASÁRDHËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që vijon punën e dikujt në një fushë të caktuar të veprimtarisë shoqërore; ajo që ndjek rrugën a traditat e dikujt në një fushë, vazhdues a pasues i dikujt; kund. paraardhëse.
2. Ajo që zë vendin e një tjetri në një punë, në një detyrë etj.
3. Fëmija, e bija; trashëgimtarja. La tri pasardhëse. Nuk la pasardhëse.
✱Sin.: bijë, mbesë, stërmbesë, pinjolle, fëmijë, vazhduese, vijuese, pasuese, trashëgimtare, zëvendëse.

PËRKASE

PËRKÁS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Trashëgimtare.

TRASHËGIMTAR

TRASHËGIMTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. drejt. Ai që trashëgon pasurinë a diçka tjetër pas vdekjes së pronarit; ai që ka marrë ose ka të drejtë të marrë nga prindi një trashëgim. Trashëgimtar testamentar (me testament). Trashëgimtar i caktuar që më parë.
2. Ai që ka të drejtë të marrë pushtetin në një shtet monarkik pas vdekjes së monarkut, sipas ligjeve në fuqi; princ. Trashëgimtar i fronit.
3. Ai që trashëgon, ruan, zhvillon e pasuron një trashëgim kulturor, artistik, shkencor etj.; vazhdues i një veprimtarie të shquar. Trashëgimtarët e veprës së rilindësve.
4. bised. Fëmijë (djalë), pasardhës, mbajtës i themelit (shak.). Kam dy trashëgimtarë. Ka edhe trashëgimtarë edhe trashëgimtare. Pret një trashëgimtar.
✱Sin.: trashëgues, vijues, fëmijë, pasardhës, filiz, princ, pinjoll.

TRASHËGIMTARE

TRASHËGIMTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. drejt. Ajo që trashëgon pasurinë a diçka tjetër pas vdekjes së pronarit; ajo që ka marrë ose ka të drejtë të marrë nga prindi një trashëgim. Trashëgimtare e pasurisë. Trashëgimtare testamentare (me testament). Trashëgimtare e caktuar që më parë.
2. Ajo që ka të drejtë të marrë pushtetin në një shtet monarkik pas vdekjes së mbretëreshës sipas ligjeve në fuqi; princeshë. Trashëgimtare e fronit.
3. Ajo që trashëgon, ruan, zhvillon e pasuron një trashëgim kulturor, artistik, shkencor etj.; vazhduese e një veprimtarie të shquar. Trashëgimtare e denjë e traditave më të mira.
4. bised. Fëmijë (vajzë), pasardhëse. Ka edhe trashëgimtare edhe trashëgimtarë. Pret një trashëgimtare pret një vajzë.
✱Sin.: trashëguese, vijuese, fëmijë, pasardhëse, princeshë, pinjolle.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë