Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ARM/Ë,~A f. sh. ~Ë, ~ËT 1. usht. Mjet lufte që shërben për të sulmuar a për t’u mbrojtur; mjet që përdoret për të goditur, për të vrarë a për të dëmtuar njerëz e kafshë. Armë të rënda (të lehta). Armë e ftohtë (e bardhë). Armë automatike. Armë atomike (bërthamore, kimike, bakteriologjike). Armë zjarri armë që shtie me barut ose me lëndë tjetër plasëse. Armë e shfarosjes në masë armë e fuqishme (armë kimike, armë biologjike, armë radiologjike), që shkakton dëme masive në njerëz, në objekte dhe në mjedis, të cilat cilësohen si krime lufte. Armë lufte (gjahu). Armë brezi (krahu, dore). Armë sulmi (mbrojtjeje). Armë nderi. Tyta e armës. Rripi i armës. Vaj armësh. Depo (uzinë) armësh. Muzeu i armëve. Mbaj armë. Ngjesh armët. Rrok armët. Mbërthej (zbërthej, pastroj) armën. Mbush (zbraz) armën. Shkreh armën. Shtie me armë. Blerje (shitje) e armëve të ftohta. Goditje me armë të ftohtë. Armë të ftohta historike.. Me armë në dorë. Në sup - armë! Për nder - armë! Këmbej armë me dikë zhvilloj një përleshje të shkurtër, shtie disa herë. Ndalimi i armëve kimike. Shkatërrimi i armëve kimike. U përdoren armë kimike. Shkelje e marrëveshjes për ndalimin e armëve kimike. U prodhuan armë biologjike me metodën e modifikimit të gjeneve. Krijimi i armëve biologjike në laborator. Luftë me armë biologjike.
2. usht. Lloj trupash që janë të armatosura me mjete të njëjta luftarake dhe që kryejnë veprime të caktuara; nënndarje e trupave ushtarake të një vendi sipas llojit të armatimit ose sipas funksionit. Arma e këmbësorisë. Arma e artilerisë (e aviacionit). Arma e xhenios. Arma e sigurimit të shtetit (hist.). Arma e policisë. Bashkëveprimi midis armëve.
3. fig. Mjet për të luftuar kundër dikujt; mjet që përdoret për t’ia arritur një qëllimi; mënyrë a arsyetim për të mbrojtur a për të rrëzuar diçka. Armë e fuqishme (e sigurt). Armë politike (ideologjike). I dha armë kundër vetes. Përdor si armë.
4. vet. sh., usht. Ushtri. Armët shqiptare. Armët e bashkuara. Thërres nën armë e thërres për të kryer shërbimin ushtarak; mobilizoj. Jam nën armë bëj shërbimin ushtarak, ndodhem në radhët e ushtrisë. Mbaj nën armë e mbaj në radhët e ushtrisë, e mbaj të mobilizuar.
5. usht. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për tipa armësh ose armatimesh: Armë e ftohtë armë, si thika, shpata, shtiza, harku që pret ose shpon dikë ose diçka. Armë gjahu armë që përdoret për të gjuajtur kafshë të egra. Armë e lehtë armë zjarri, si pushka, automatiku, mitralozi etj., që mund të mbahet dhe të përdoret. Armë e rëndë armë që ka peshë të rëndë, përmasa të mëdha dhe fuqi të madhe shkatërruese e dëmtuese, që kërkon transportim, montim dhe ekip ushtarësh për ta përdorur, si siç janë topi, tanku, raketa etj. Armë shpërthyese armë, si granata dore, mina tokësore, mina kundër automjeteve, bomba ajrore, raketa, raketa tokë-ajër, silurë etj.), që e dëmton objektivin duke shpërthyer në shumë copa. Armë kimike armë e përgatitur me lëndë të helmuese në formë gaz, lëngu ose pluhur, që shpërndahet nëpërmjet shpërthimeve, spërkatjeve ose kontaminimit të ushqimit dhe ujit, për të vrarë, për të plagosur ose për të shkaktuar panik te njerëzit. Armë biologjike lloj armësh që përdorin mikroorganizma patogjenë (baktere, viruse, kërpudha) ose helme të tyre për të shkaktuar sëmundje, vdekje, epidemi, pandemi te njerëzit, te kafshët ose te bimët. Armë bërthamore armë e shkatërrimit në masë që përdor një reaksion bërthamor për të liruar sasi të mëdha energjie në formën e valëve goditëse, duke lëshuar nxehtësi të skajshme dhe rrezatim jonizues. Armë zjarri armë që përdor djegien e barutit për të shtirë.
♦ Me armë në dorë i gatshëm për luftë; pa u dorëzuar, duke luftuar; pa u përkulur. Armë e ndryshkur mospërf. njeri i parrezikshëm e i pavlerë. Bashkojmë armët bashkohemi për diçka të rëndësishme, luftojmë së bashku krah për krah; mbështesim njëri-tjetrin. I dorëzoi (i dha, i hodhi, i lëshoi) armët (dikush). 1. Pushoi luftën, u dorëzua; dezertoi e ia mbathi; e hodhi dyfekun keq. 2. Pushoi përpjekjet, nuk bën më qëndresë; nuk ngul këmbë më për diçka, nuk e mbron më një çështje. Me *forcën e armëve (e bajonetës). Me *grykën e armëve (e pushkës). I dha armë (dikujt) i krijoi mundësi dikujt që të sulmojë dikë tjetër (me fjalë etj.). I ktheu armët (dikujt). 1. I shpalli luftë, e goditi me armë; e priti me luftë; i vuri (i ktheu) pushkën. 2. Ndryshoi qëndrim e iu kundërvu dikujt, u bë kundërshtar i rreptë i tij. Nuk na la armët varur (sikur la armët varur) (dikush) iron. nuk na prishi punë që iku a që vdiq, s’ishte ndonjë njeri trim a me vlerë të veçantë; nuk na la qetë në arë. Mat armët (me dikë). 1. Hyj në betejë me dikë, ndeshem në luftë me kundërshtarin. 2. I kundërvihem dikujt me forcë, ndeshem me dikë (me fjalë etj.). Mpreh armët përgatitem për luftë; përgatitem për një sulm a për një goditje kundër dikujt; bëhem gati për diçka. Ngre armën (armët) (kundër dikujt a diçkaje) hap luftë kundër dikujt a diçkaje; hyn në konflikt të armatosur me dikë a me diçka. Ngjesh armët. 1. Bëhem gati për luftë; armatosem; rrëmbej (rrok) armët. 2. Përgatitem mirë për një ndeshje të vështirë. Rrëmbej (rrok) armët përgatitem për luftë; ngrihem në luftë, ia filloj luftës; ngjesh armët; rrëmbej (rrok) pushkën.
KONTEJNÉR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ngrehinë e mbyllur zakonisht me rrota, që shërben për transportim mallrash; kthinë e thjeshtë, e përkohshme dhe lëvizëse. Ngarkon mallin në kontejnerë. Kontejner për strehim të përkohshëm.
PËRBÁRTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Bartje; transportim.
2. elekt. Bartje, mbartje; përcjellje, përçim. Përbartje e rrymës (e nxehtësisë).
SILAZHGRÍRËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bujq. Makinë stacionare me transportim pneumatik të masës së grirë, që vendoset pranë siloseve, gropave të silazhit ose në stalla. Kishin marrë një silazhgrirëse të re. Silazhgrirësja po i kryente punë. Merrej me mirëmbajtjen e silazhgrirëseve.
TEJMBÁRTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET mek., spec. Mbartje nga një vend në një vend tjetër, zhvendosje e diçkaje; tejbartje, transportim. Tejmbartja e mallrave. Tejmbartja e njerëzve. Tejmbartje e automatizuar. Tejmbartje aktive biokim. përcjellje me tejmbartës e një lënde proteinike që kërkon energji.
TRANSPÓRT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. ek. Degë e ekonomisë që përfshin mbartjen e mallrave dhe lëvizjen e udhëtarëve nga një vend në një vend tjetër me mjete të ndryshme transporti; tërësi e mjeteve të tilla (si autobusët, trenat, aeroplanët, anijet etj.), me të cilat bëhet lëvizja e udhëtarëve dhe mbartja e mallrave. Transporti tokësor (rrugor, ajror, detar, automobilistik, hekurudhor, lumor). Transporti i jashtëm (i brendshëm). Transport ndërkombëtar. Zhvillimi i transportit. Transport qytetës. Transport ndërqytetës. Punonjës të transportit.
2. Mbartje e mallrave e lëvizja e udhëtarëve nga një vend në një tjetër me mjete të posaçme; transportim. Transport mallrash. Transporti i trupave. Transport me kafshë (me makinë, me konvejer). Transport me anije (me avion). Transport i të plagosurve (i të sëmurëve) me ambulancë. Çmim transporti. Mjetet e transportit. Aeroplan transporti. Ndërmarrje transporti.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë