Fjalori

Rezultate në përkufizime për “topall”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

SANTRAÇ

SANTRÁÇ,~E mb. Ai që ecën shtrembët. Burrë santraç. Kjo ecje santraçe nuk më pëlqen.
✱Sin.: topall, i çalë, çalaman.

SHALAKAN

SHALAKÁN,~E mb. 1. Që ecën duke u tundur e duke u shkundur për t’u dukur. Djalë shalakan. Shkon si fëmijë shalakan. Vajzë shalakane.
2. Që çalon me të dyja këmbët, çalaman, çalan, shkepan. Plak shalakan. Kaloi pranë shtëpisë së vajzës shalakane. Të dy vëllezërit ishin shalakanë.
✱Sin.: shalëshqyer, çalaman, çalan, i çalë, çalok, shkepan, topall, këmbëçalë.

SHALAKAN

SHALAKÁN,~I m. sh. ~A, ~AT Ai që çalon, çalaman. Po vraponte edhe shalakani. Mos ec si një shalakan. Ky shalakani e ka fajin për humbjen e garës.
✱Sin.: shalëshqyer, çalaman, çalan, i çalë, çalok, shkepan, topall, këmbëçalë.

SHALAKAVÇ

SHALAKÁVÇ,~E mb. 1. Që është i çalë, çalok, çalaman. Plak shalakavç. Plakë shalakavçe.
2. Që është i plogët, i mefshtë. Djalë shalakavç. Shtëpia e fshatarit shalakavç.
✱Sin.: çalok, çalaman, topall, shalakan.

SHALAKAVÇ

SHALAKÁVÇ,~I m. sh. ~A, ~AT Ai që është i çalë. Shalakavçi ishte i shoqi i vajzës së re. Shalakavçi e mbante veten si detar.
✱Sin.: çalok, çalaman, topall, shalakan.

SHKAPAN

SHKAPÁN,~E mb. Që çalon nga këmbët, çalaman.
✱Sin.: çalaman, çalan, i çalë, çalok, shkepan, topall, këmbëçalë.

SHKEPAN

SHKEPÁN,~E mb. Që ecën duke u mënjanuar; i çalë. Djalë shkepan. Grua shkepane.
✱Sin.: i çalë, çalaman, çalok, topall, i shqepët, këmbac.

SHKEPTË

SHKÉPTË (i, e) mb. Që është i çalë; çalaman. Pelë e shkeptë. Burrë i shkeptë.
✱Sin.: çalaman, topall, i shqepët, këmbac.

SHKEPTË

SHKÉPTË,~A (e) f. sh. ~, ~AT (të) Ajo që ecën duke çaluar; çalamane. Ajo e shkepëta ishte bërë vonë, sepse ecte me vështirësi.
✱Sin.: i çalë, çalaman, topall, shkepan, i shqepët, këmbac.

SHKEPUL

SHKEPÚL,~E mb. Që është i çalë, shkepan. I ri shkepul. E re shkepule.
✱Sin.: i çalë, çalaman, topall, shkepan, i shqepët, këmbac.

SHQEPUÇ

SHQEPUÇ,~I m. sh. ~A, ~AT Njeri i çalë; shkepan.
✱Sin.: shalëshqyer, çalaman, çalan, i çalë, çalok, shkjepan, topall, këmbëçalë.

TOPALL

TOPÁLL,~E mb., bised., shar. I çalë; çalaman. Plak (fëmijë) topall. Grua topalle. Është topalle.

TOPALLOJ

TOPALL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR shar., bised., jokal. Çaloj shumë (kur eci).Topallon që i vogël. Pas aksidentit, topallon. Është simpatike, por topallon.

ÇAL

ÇAL,~E mb. Që është i çalë, çalaman.
✱Sin.: çalaman, i çalë, çop, topall, çalan.

ÇALAMAN

ÇALAMÁN,~E mb., keq. 1. Që çalon nga këmbët, i çalë. Burrë çalaman. Kalë çalaman. Ai iu përgjigj furnitorit të tij çalaman. Një mbret çalaman dhe me një sy të verbër.
2. fig. Që është me të meta, i çalë. Punë çalamane. Mungesa e tyre e bën çalamane bisedën. Ai institucion u krijua çalaman dhe i gjymtë.
✱Sin.: çal, i çalë, topall, çalash, çalan.

ÇALASH

ÇALÁSH,~E mb., keq. Çalaman, i çalë, çalosh. Të transformohej në një plak çalash dhe thinjosh.
✱Sin.: çalaman, i çalë, çalosh, topall, çop.

ÇALOK

ÇALÓK,~E mb., keq. Që ecën duke çaluar; çalaman. Plak çalok. Hipur në një pulisht çalok.
✱Sin.: çalaman, i çalë, çalan, çalkë, çalosh, çop, topall.

ÇALË

ÇÁLË (i, e) mb. Që ka një këmbë më të shkurtër se tjetrën, që i ka të dyja të shtrembra ose të sëmura dhe kështu nuk ecën mirë, që çalon. Plak i çalë. Grua e çalë. Kalë i çalë. I çalë nga të dyja këmbët. Ka lindur i çalë. Ofroni një kafshë të çalë. Mbeti i çalë prej një aksidenti me makinë.
2. Që është më e shkurtër se tjetra, që është e sëmurë ose e shtrembër (për këmbët). Këmba e çalë. Por është pak e çalë nga njëra këmbë.
3. fig. Që ka një të metë të dukshme, që i mungon një pjesë e nevojshme, që nuk është i plotë; që bëhet me të meta, i mangët. Punë e çalë. Përgjigje e çalë. Përgatitje e çalë. Në mënyrë të çalë. I fola në greqishten time të çalë. Ky fillim disi i çalë nuk e kënaqi.
✱Sin.: çalaman, çal, çalan, çalash, çaluk, çop, i mangët, i metë, topall.
♦ Të hipë në *kalin çalë (dikush).

ÇEPÇ

ÇEPÇ,~E mb. Topall. Plak çepç. Hija çepçe e një njeriu.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë