Fjalori

Rezultate në përkufizime për “thuret”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

APUTË

APÚT/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT krahin. Dredhë lëkure me të cilën qepet ose thuret opinga e grisur.
Sin.: dredhë, mbathcë, përqakëz, dërzllinë, zhdrevllinë.

IND

IND,~II m. sh. ~E, ~ET 1. Fill i tjerrë leshi ose pambuku, që thuret për së gjeri me majën kur bëjmë qilim, kur endim pëlhurë etj. Ind pëlhure. Masurëindit. Tjerr indin. Pëlhurës këqyri indin dhe fëmijës prindin. (fj. u.).
2. fig. Plan i ravijëzuar i një rruge, i një shtëpie, i një ndërtese etj., skicë. Indi i shtëpisë. Indi i rrugës. Bëj indin e ndërtesës.
Sin.: penjëz, skicë, shestim, planimetri.
Ind e majë gjithçka; e tëra; tërësisht; fund e krye (e majë). S’është as për ind e as për ibërshim (dikush a diçka) shih s’është as për ind e as për majë (dikush a diçka). S’është as për ind e as për majë (dikush a diçka) është shumë i vogël dikush ose shumë pak diçka, s’bën a s’mjafton për asgjë; nuk shërben ose nuk arrin për aq sa më duhet, nuk del për diçka, s’mbaron dot punë me aq. I dha ind e majë (dikujt) nuk i la gjë pa thënë, ia thagjitha, i dha përgjigjen e duhur; ia bëri paq. Nuk e ndan indin nga maja (dikush) i ngatërron gjërat, nuk e dallonmirën nga e keqja. Vetë ind e vetë majë (dikush) njeri pa njeri, dikush që ka mbetur fillikat; ai që i bën vetëgjitha, që nuk ka asnjë ndihmë, i vetëm për çdo gjë.

KOZINË

KOZÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Lesh i ashpër dhie.
2. Veshje (fanellë, çorape etj.) që thuret me fije nga ky lesh.

MAKINACION

MAKINACIÓN,~I m. sh. ~E, ~ET Skemë dinakethuret me mjeshtëri për të arritur me dredhi një qëllimkeq; intrigë. Ata po organizonin makinacioneposhtra.

NGJESHKË

NGJÉSHK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Shogëz (brez) rreth një gisht e gjerëthuretçorape sipër zogutkëmbës. Çorape me ngjeshka.

PLEKSEM

PLÉKS/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv., vet. v. III Lidhet keq diçka me një tjetër sa nuk zgjidhet dot, ngatërrohet; kund. shplekset. U pleksën fijet.
2. fig., vetv., vet. v. III Gërshetohet; ndërthuret. U pleksën interesandryshme.
3. vetv. Lidhem ngushtë e shoqërohem me dikë dhe nuk mundshkëputemprej tij. U pleks me shpërndarës droge. Mos u pleks me të!
4. vetv. Hyj në një çështje që nuk më takon a në një punë jo të mirë; ngatërrohem. Mos u pleks me punë që na turpërojnë!
5. pës. e PLEKS.
Sin.: thuret, gërshetohet, kapërthurem, ndërthuret, ndërlikem, ndërliksem, ngatërrohem, përzihem, kërleshem, lidhem, shoqërohem.

SPALLKË

SPÁLLK/Ë,⁓A f. sh. ~A, ~AT bised. Shputa e çorapit. Pas majës thuret spallka e çorapit.

THURJE

THÚRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur bashkojmë, kur tërheqim e kur shtrëngojmë fort dy a më shumë fije, degë, thupra etj.; veprimi kur thur diçka ose kur thuret. Thurja e çorapeve. Thurja e planeve (e komploteve, e kurtheve). Thurja e ngjarjeve. Thurje me shtiza. Makinë për thurje.
2. Mënyrë e lidhjes ose e bashkimit të dy a më shumë fijeve, rripave, degëve, thuprave etj. Shporta (punime) me thurje.
3. Gjë e thurur, send i thurur, diçkaështë bërë duke u thurur, thurimë. Thurjebukura.
Sin.: thurimë, gardhim, rrethim, qerthullim, endje, ndërthurje, gërshetim, ndërlikje, pleksje, mpleksje, përthurje, hartim, qëndisje, kurdisje, sajim, lëmsh.

VAG

VAG,~UII m. sh. ~Ë, ~ËT Fijethuret rreth opingës për të shkuar gjalmin; laku i opingës, në të cilin futet gjalmi; gjalmë. Vagu i opingave. U shtrëngoi vagun opingave.

VEGËZOHET

VEGËZ/ÓHET jovep., ~ÚA(u), ~ÚAR vet. v. III 1. vetv. Thuret, bashkohet duke u bërë vegëz me një tjetër, thuret (për vegëzat e një trikoje, çorapi, shalli etj.).
2. pës. e VEGËZÓJ.

ZHDËRJENDET

ZHDËRJÉND/ET jovep., ~ (u), ~UR vet. v. III 1. vetv. Zhdridhet; kund. dridhet. Zhdërjendet filli (peri, litari, teli etj.).
2. vetv. Shthuret diçka e thurur; kund. endet, thuret. U zhdërjendën çorapet.
3. pës. e ZHDËRJÉND.

ZHDËRVILLEM

ZHDËRV/ÍLLEM jovep., ~ÓLLA (u), ~JÉLLË 1. vetv., vet. v. III Çmbështillet, shprishet (lëmshi a diçka tjetër e ngatërruar); zhdridhet; kund. mbështillet, dridhet. Litari u zhdërvoll. Iu zhdërvollën gërshetat. Lëmshi zhdërvillet nga kreu, trikoja nga fundi. (folk.).
2. vetv., vet. v. III Shthuret; kund. thuret, endet. Zhdërvillet gërsheti. U zhdërvoll trikoja se ishte e vjetër.
3. vetv. Eci duke përdredhur trupin, përdridhem; lëviz duke bërë dredhashumta. Zhdërvillet si mace. Lumi zhdërvillej nëpër luginë. Retë zhdërvilleshin nëpër qiell.
4. vetv. Bëhem më i shkathët nga trupi, bëhem i zhdërvjellët, shkathem. Ka nisur të zhdërvillet.
5. fig., vetv. Zhvillohem e bëhem më i shkathët nga mendja; i kap e i zgjidh gjëratshpejt, veproj me shkathtësi e me lehtësi, bëhem i zhdërvjellët, shkathtësohem. - Zhdërvillu pak, mor bir, - i tha i ati me merakun se kështu si ish i biri mund të mashtrohej edhe nga një budalla.
6. pës. e ZHDËRVJÉLL.
Sin.: çmbështillet, shprishet, zhdridhet, shthuret, zhdërjendet, shkathet, zhdrivillohet, zhdërvjelltësohem, shkathtësohem.

ZHËRDHITET

ZHËRDHIT/ET jovep., ~ (u), ~UR krahin., vetv., vet. v. III Shthuret diçka e thurur (me shtiza, me grep etj.); kund. thuret. U zhërdhitën çorapet.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.