Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ABSTRAKTÚAR (i, e) mb. Që është i veçuar me anë të procesit mendimor me qëllim përgjithësimin e veçorive të objekteve, të dukurive a të ideve të caktuara; i përgjithësuar, i thjeshtëzuar. Koncept i abstraktuar. Program i abstraktuar kompjuterik. Art i abstraktuar.
SHKOLLARÍST,~E mb., keq. Që karakterizohet nga shkollarizmi, që është mekanik, sipërfaqësor. Qëndrim shkollarist. Në mënyrë shkollariste.
✱Sin.: i ngushtuar, i thjeshtuar, i thjeshtëzuar, jokrijues.
STEREOTÍP,~E mb. 1. Që përsëritet vazhdimisht pa asnjë ndryshim; që ka të bëjë me një ide të ngulitur e të thjeshtëzuar për një njeri a send. Figurë stereotipe e imazhit femëror të antikitetit. Paraqitja stereotipe që bënte çdo vit.
2. keq. Shabllon, standard. Ishin të njëjtat fraza stereotipe. Shfaqnin qëndrime stereotipe e të mërzitshme.
THJESHTÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb., libr. Që mund të thjeshtohet. Thyesë e thjeshtueshme.
✱Sin.: i holluar, i zvogëluar, i pakësuar, i thjeshtëzuar.
VULGÁR,~E mb. 1. keq. Që sillet në mënyrë të pahijshme e të pakulturuar; që është karakteristik për një njeri të trashë në të folur e në sjellje. Njeri vulgar. Qëndrim vulgar. Sjellje vulgare.
2. Që ka përmbajtje të rëndë, që nuk duhet bërë a nuk duhet thënë, i ulët. Fjalë (shprehje) vulgare.
3. libr. I thjeshtëzuar jashtë mase; që nuk ka karakter shkencor të vërtetë; që e paraqet diçka duke ia shtrembëruar keqas thelbin a përmbajtjen. Materializëm vulgar (filoz.). Teori vulgare. Shpjegim vulgar. Kuptim vulgar i diçkaje. Shtrembërim (thjeshtëzim) vulgar.
4. libr. Që nuk shquhet a që nuk dallohet prej të tjerëve, pa ndonjë aftësi të veçantë, i zakonshëm, i rëndomtë; që është i një shkalle të ulët. Shkrimtar vulgar. Njeri ordiner e vulgar.
5. gjuh. Që flitet nga populli i thjeshtë, popullor. Latinishtja vulgare latinishtja e folur nga populli përkundrejt latinishtes klasike që përdorej nëpër shkrime, gjuha latine popullore.
✱Sin.: i ulët, vulgarizues, i thjeshtëzuar, i zakonshëm, i rëndomtë, i pakulturë, popullor, i kapshëm, i kuptueshëm.
VULGARIZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET libr. 1. Veprimi kur vulgarizoj a vulgarizohet. Vulgarizimi i një ideje. Vulgarizimi i një teorie. Vulgarizimi i njohurive shkencore.
2. keq. Mënyrë e paraqitjes së diçkaje, duke e thjeshtëzuar jashtë mase ose duke i shtrembëruar thelbin a përmbajtjen. Shtrembërime dhe vulgarizime. Ra (kaloi) në vulgarizim.
3. Popullarizim. Vulgarizimi i njohurive shkencore.
✱Sin.: thjeshtëzim, popullarizim.
VULGARÍZUAR (i, e) mb. 1. Që është vulgarizuar. Punim i vulgarizuar. Çështje (probleme) të vulgarizuara. Teori (ide) të vulgarizuara.
2. Që është paraqitur në mënyrë të thjeshtë diçka; që është i lehtë për t’u kuptuar, popullarizues. Studim (punim) i vulgarizuar për t’u kuptuar nga të gjithë.
3. Që është i zakonshëm, i rëndomtë; mediokër Vepër e vulgarizuar. Roman i vulgarizuar. Shfaqje e vulgarizuar. Shkrim i vulgarizuar.
✱Sin.: i thjeshtëzuar, i popullarizuar, i shtrembëruar.
VULGARIZÚES,~E mb. 1. keq. Që e paraqet diçka duke e thjeshtëzuar jashtë mase ose duke ia shtrembëruar thelbin a përmbajtjen; vulgar. Shpjegim vulgarizues. Pikëpamje vulgarizuese. Ide (mendime) vulgarizuese.
2. Që e paraqit diçka thjesht e kuptueshëm për të gjithë, popullarizues. Vepër vulgarizuese. Botime vulgarizuese.
✱Sin.: vulgar, i popullarizuar.
ÇNDËRLIKÚAR (i, e) mb. Që është bërë i thjeshtë në të kuptuar, që është çndërlikuar; kund. i ndërlikuar. Mësim i çndërlikuar. Bisedë e çndërlikuar.
✱ Sin.: i thjeshtësuar, i thjeshtuar, i thjeshtëzuar, i thjeshtë, i qartësuar.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë