Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
MÉS/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që është midis dy sendeve, midis dy njerëzve ose në mes të një vargu sendesh a njerëzish; që gjendet në mes të fillimit dhe të fundit të diçkaje (në hapësirë); që është në mes të dy anëve të kundërta; që ndodhet në mes të dikujt a të diçkaje. Kali i mesëm. Rrjedha e mesme (e lumit). Rrugë e mesme. Truri i mesëm (anat.). Zorra e mesme (anat.). Gishti i mesëm. Shqipëria e Mesme (gjeogr.). Lindja e Mesme (gjeogr.).
2. Që është në mes të një kohe ose në mes të dy periudhave, të dy shkallëve etj.; që është në mes të dy njerëzve a të dy brezave nga mosha; që nuk është as i ri as i vjetër në moshë, mesatar. Burrë i mesëm. Brezi i mesëm. Vëllai i mesëm. Motra e mesme. Moshë e mesme. Shkolla e mesme shkollë katërvjeçare që vjen pas tetëvjeçares dhe para shkollës së lartë. Arsim i mesëm arsimi katërvjeçar pas arsimit tetëvjeçar, që merret në shkollën e mesme. Vjeshta e mesme (vjet.) tetori. Koha e mesme (hist.) mesjeta.
3. Që ka gjatësi mesatare, që nuk është as i gjatë as i shkurtër, mesatar. Me shtat (me trup) të mesëm. Valë të mesme (radio.).
4. Që ka madhësi, sasi, peshë a forcë mesatare. Tingull i mesëm (spec.). Forcë e mesme.
5. Që ka cilësi të kënaqshme, që nuk është as shumë i mirë as shumë i keq, mesatar; i rëndomtë. Nxënës i mesëm.
6. Që ka marrë arsimin katërvjeçar pas shkollës tetëvjeçare, por nuk ka mbaruar ende shkollën e lartë. Teknik (specialist, ekonomist) i mesëm. Kuadro të mesëm. Agronom i mesëm.
7. Që i përket një shtrese a klase shoqërore të ndërmjetme, që qëndron në mes të shtresës a të klasës së pasur dhe asaj të varfër. Punonjës (nëpunës) i mesëm. Me origjinë shoqërore të mesme. Shtresë (klasë) e mesme. Borgjezi e mesme.
✱Sin.: i ndërmjetëm, mesatar, kalimtar, i rëndomtë.
♦ *Rrugë (udhë) e mesme libr.
TETË- fjalëform. Pjesë e parë e disa numërorëve të përngjitur dhe e disa fjalëve të përbëra, me kuptimin “tetë”; “me tetë...”, “që ka tetë...”, “që përbëhet nga tetë...” (p.sh. tetëdhjetë “që ka tetë dhjeta”; po ashtu: tetëmbëdhjetë, tetëfaqësh (gjeom.), tetëkëndësh (gjeom.), tetëmuajsh, tetëqind, tetërrokësh, tetëvjeçar, tetorësh etj.
TETËVJEÇÁR,~E mb. 1. Që është tetë vjeç. Djalë tetëvjeçar. Vajzë tetëvjeçare.
2. Që zgjat tetë vjet; që kryhet brenda tetë vjetëve. Shkollë tetëvjeçare (hist.). Afat tetëvjeçar. Periudhë tetëvjeçare.
TETËVJEÇÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Djalë që është tetë vjeç. Për tetëvjeçarët. Sot kanë ditën e konkurrimit tetëvjeçarët. Libër për tetëvjeçarët.
2. Periudhë (kohë) e diçkaje prej tetë vjetësh. Gjatë këtij tetëvjeçari janë realizuar të gjitha parashikimet. Nuk ishte parashikuar për këtë tetëvjeçar.
TETËVJEÇÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Vajzë që është tetë vjeçe.
2. bised., hist. Shkollë tetëvjeçare. Mësues i tetëvjeçares. Nxënësit e tetëvjeçares. Mbaroi tetëvjeçaren. Është me tetëvjeçare ka kryer vetëm arsimin tetëvjeçar.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë