Fjalori

Rezultate në përkufizime për “terrinë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUNACË

BUNÁC/Ë,~A f. 1. Errësirë e madhe natën ose kur koha është e vrenjtur; errësirë brenda në një pyll shumë të dendur etj. Bunaca e natës. Bunaca e pyllit. Ra bunaca. Në fshat ishte bunacë. U bë bunacë e madhe. Hapu, moj bunacë, bëju vetëtimë, / Kur të vjen bandilli, më s’ta gjen shtëpinë. (folk.).
2. det. Det fare i qetë para ose pas stuhisë; gjendje qetësie e detit, pa erë e pa lëvizje të ujit; kund. burë. Det me bunacë. Në bunacë e në furtunë. Fillon bunaca. Ra deti në bunacë.
3. Ujë i ndenjur, ujë amull; ligatinë. Bunacë e keqe. Tokë bunacë. Llapashitnin këmbët nëpër bunacë.
4. fig. Gjendje a kohë pa trazime, pa turbullira etj.; amulli. Çaste bunace.
✱Sin.: ligatë, ligatinë, moçal, moçalishtë, burishtë, ujerë, ujnajë, bërrakë, pellgishte, errësirë, terrinë, terr, skëterrë, ferr, qetësi, amulli, fashë, prehje, qeti.
♦ U bëra bunacë krahin. 1. M’u rrit barku, m’u fry barku nga të ngrënët, nga një sëmundje etj.; u bëra daulle; u bëra kacek. 2. v. III U errësua shumë, nuk sheh dot nga errësira.

BURG

BUR/G,~GU m. sh. ~GJE, ~GJET 1. Ndërtesë e posaçme ku mbahen të dënuarit me heqje të lirisë, vend ku mbahen të burgosurit; birucë; banesa e re (euf.). Burg i sigurisë së lartë. Roje burgu. Qelitë e burgut. Regjim burgu. E futën në burg. Ra (përfundoi) në burg. U lirua (doli) nga burgu. Iku (u arratis) nga burgu. Burgu-varri i të gjallëve. Burgu e ka derën e madhe për të hyrë, por të vogël për të dalë. (fj. u.).
2. krahin. Qilar ku ruhen ushqime e pije; haur bagëtish. Burgu i verës (i vajit). Burgu i kuajve (i dhive, i gjësë së gjallë).
3. Burgim2. Burg i rëndë (i lehtë). I dënuar me burg. Një vit burg. Bëri burg. Shpëtoi nga burgu.
4. fig. Vend ku jeta është e rëndë dhe e padurueshme për shkak të shtypjes e të terrorit, të mjerimit e të ndjekjeve. Burg fashist. Burg popujsh.
5. fet. Vend ku sipas besimit të popujve paganë, jetojnë dhe dënohen të gjithë shpirtrat e të vdekurve; ferr. Kur të dalësh në atë fushë të gjerë, / Kërkoi burgjet gjithë ku janë. (folk.).
6. Errësirë e madhe, terr i madh. U bë (është) burg. Burg për tokë mjegulla ka rënë. (folk.).
7. Kodër e vogël shkëmbore e veçuar nga mali; majë shkëmbore e një mali, shkëmb i thepisur.
8. Grumbull thneglash.
✱Sin.: hapsanë, bodrum, qilar, bimsë, errësirë, errësim, bunacë, terrinë, terr, skëterrë, ferr.
♦ Iu bë burg (jeta) (dikujt) iu bë jeta e rëndë dhe e padurueshme, iu nxi jeta. Ia bëri udhën (rrugën) burg (dikujt) ia errësoi punën e s’e la të kuptojë se si duhet të veprojë a nga t’ia mbajë. I thotë burgut *hapu (dikush).

SKOTINI

SKOTINÍ,~A f., bised. Terrinë, errësirë. Ata erdhën sa kishte rënë skotinia. Pritën të binte skotinia që të largoheshin.
✱Sin.: natë, terr.

TERRIM

TERRÍM,~I m. 1. Errësirë, muzg, terrinë. Ra terrimi. Qytetin e mbuloi terrimi. Terrim i dhomës.
2. fig. Humbje e gjykimit të ftohtë, terrësim, prishje. Terrim i mendjes. Terrim i arsyes.
✱Sin.: errësirë, errësim, terr, muzg, terrinë, prishje, çoroditje.

TERRINË

TERRÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Errësirë, terrim. Terrinë e madhe. Terrina e natës.
2. Vend shumë i errët; zgëq i errët, skutë e errët, terrishtë. Zgavrat e mëdha, shpellat etj. janë terrina të frikshme. Ariu ishte futur (fshehur) në një terrinë. Prej terrinës dilnin lakuriqë nate. U struk në një terrinë.
3. fig. Prapambetje e madhe në lëmin e arsimit e të kulturës, padituri; kund. dritë. Terrina mesjetare.

TERRNAJË

TERRNÁJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Terr i madh, errësirë e madhe; terrinë. Ecnin nëpër terrnajë. U nisën nëpër terrnajë.
2. fig. Prapambetje e madhe në lëmin e arsimit e të kulturës, padituri, errësirë. Terrnaja mesjetare.
✱Sin.: errësirë, terr, terrinë, terrsi, prapambetje, padituri.

TERRËSI

TERRËSÍ,~A f. sh. ~TË 1. Errësirë e madhe, terrinë. Terrësia kishte mbuluar fushën. Terrësitë e humnerave oqeanike. Fundi i terrësisë.
2. fig. Prapambetje e madhe në lëmin e arsimit e të kulturës, padituri, errësirë, terrësirë; kund. dritë. Terrësia mesjetare.

TERRËSIRË

TERRËSÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Terrësi, terr, errësirë, terrinë, humnerë. Terrësira e shpellës. Terrësira oqeanike.
2. fig. Prapambetje e madhe në lëmin e arsimit e të kulturës, padituri, errësirë; kund. dritë. Terrësira mesjetare.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë