Fjalori

Rezultate në përkufizime për “tegel”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GROPSHTIM

GROPSHTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur i bëjmë një tegel një rrobe.

GROPSHTOJ

GROPSHT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. I bëj një tegel një rrobe etj., e qep me tegel.

GROPSHTUAR

GROPSHTÚAR (i, e) mb. Që i është bërë një tegel, që është qepur me tegel.

GROPSHTË

GRÓPSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Tegel.

PISKOJ

PISK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E lidh nyjë.
2. Qep rrallë, si shenjë ku do të qep apo do të bëj një tegel.
3. E zë pisk dikë.
4. Ngacmoj. Era ia piskonte vrimat e hundës.

QELEPOÇE

QELEPÓÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Takije prej pëlhure të bardhë, të rrahur me tegel, që mbahet sidomos gjatë verës; feste. Qelepoçe myzeqare.

SHESHTOHET

►SHESHT/ÓHET vep., ~ÚA (u), ~ÚAR 1. vet. v. III Qepet me tegel, ildiset. Nuk sheshtohet ashtu. Sheshtohet më rrallë se të tjerat.
2. vet. v. III, pës. e SHESHTÓJ. Toka u sheshtua nga banorët. Rruga u sheshtua. Vendi ishte sheshtuar me kujdes. Fustani u sheshtua nga e ëma. U sheshtua edhe pala e fundit të ri.

SHESHTOJ

SHESHT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. E bëj rrafsh, rrafshoj, sheshoj. E sheshtoi tokën. Sheshtuan rrugën. Sheshtoi me tokmak.
2. kal dhe jokal. Qep pjerrtas e rrallë, bëj një tegel të thjeshtë; ildis. Sheshtoi palën e fundit. Sheshtonte me kujdes. Sheshtoi fustanin me gjilpërë të hollë.
✱Sin.: dystoj, faqoj, trinoj, lesoj, planoj, lëmoj, barazoj, njësoj, niveloj, ildis, qep.

SHKURTË

SHKÚRT/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Petk i sipërm prej shajaku ose prej pëlhure, i hapur përpara e me mëngë, që arrin deri mbi gju ose deri në mes (sipas krahinave); mëngore a gunë e shkurtër; xhaketë e shkurtër grash, zakonisht e mbushur me pambuk dhe e rrahur me tegel. Shkurtë grash (burrash). Vishnin shkurta.
2. Shkurtëza.
3. Grua e shkurtër.

TEGEL

TEGÉL,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Qepje veshjesh, lëkurësh etj. me makinë, pa ndërprerje; gropshtë. Tegeli i pantallonave (i këpucëve). Bluzë me tegela. Xhaketë me tegela. Shkoi drejt (shtrembër) tegeli. I bëri dy tegela. Iu shqep tegeli.
2. Pe që përdoret për këtë lloj qepjeje. E qepi me tegel të kuq. I futi në krye një tegel të zi.
3. Vijë e dukshme e qepjes; spik, buzë. Duket tegeli.
4. tek. Vijë e drejtë, që formohet kur bashkojmë, kur mbërthejmë ose kur ngjitim buzët e dy copave metalike etj. Tegeli i saldimit (i bashkimit). Pastrimi i tegelit. S’i kishte dalë i drejtë tegeli.
✱Sin.: qepje, gropshtë, spik, buzë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë