Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
FRÉSKËT (i, e) mb. 1. Që nuk është as i ngrohtë, as i ftohtë, që është pak si i ftohtë (për motin, ajrin, ujin etj.). Mot i freskët. Mëngjes i freskët. Ujë i freskët. Ajër i freskët.
2. Që nuk ka vapë a të nxehtë, që e mban temperaturën as të lartë, as të ulët; që mban freski. Dhomë (shtëpi) e freskët. Vend i freskët.
3. Që është prodhuar a ka dalë para pak kohe, që sapo është marrë, është mbledhur ose është këputur nga diçka; i njomë, i proshkët. Mish i freskët. Vezë të freskëta. Prodhim i freskët.
4. Që sapo është bërë, që sapo ka ndodhur a është thënë, që është marrë kohët e fundit; i ri. Ngjarje e freskët. Lajm i freskët.
5. fig. Që është plot gjallëri, që nuk është i lodhur; që i ka përtërirë forcat, i këndellur; që shpreh gjallëri. Fytyrë e freskët. Zgjohem i freskët.
6. fig. Që është i gjallë, që ka një shkëlqim të ëmbël, që është i kënaqshëm për syrin (për ngjyrat). Ngjyra të freskëta. E gjelbër e freskët.
✱Sin.: i flladshëm, i njomë, i proshkët, i ri, i këndellur, taze, i gjallë, i përtërirë.
NJÓMË (i, e) mb. 1. Që ka qenë i zhytur në ujë a në një lëng tjetër ose që ka thithur mjaft ujë dhe nuk është tharë ende a nuk është fshirë, që është pak i lagët, që përmban lagështi; kund. i thatë. Me rroba të njoma. Suva (çimento) e njomë. Rërë e njomë. Kripë e njomë. Dërrasa të njoma. Pllaka të njoma. Me duar të njoma. S’ka ç’i bën shkëndija eshkës së njomë (së lagur). (fj. u.)
2. Që ka lëng, që është ende i gjelbër dhe zakonisht jo i vyshkur; që është i përbërë prej bimësh të gjelbra; që i ka kokrrat si qumësht a si qull, që nuk ka zënë bukë; kund. i thatë. Bar i njomë. Sallatë e njomë. Qepë (hudhra) të njoma. Fasule të njoma. Filiz i njomë. Masë e njomë ushqim për bagëtinë, i përbërë kryesisht prej bimësh të gjelbra. Ushqim i njomë masë e gjelbër, e përzier shumë herë edhe me mbeturina të industrisë ushqimore, që u jepet bagëtive. Misra të njomë. Grunjërat janë të njoma.
3. Që sapo është prerë ose që s’ka shumë kohë që është prerë; që përmban ujë e nuk digjet lehtë; që sapo është hequr nga një kafshë; kund. i thatë. Dru të njomë. Degë e njomë. Lëkurë e njomë lëkurë që sapo është rrjepur nga një kafshë. Druri ndreqet sa (kur) është i njomë. (fj. u.)
4. fig. Shumë i ri në moshë, i vogël, i mitur, që nuk ka arritur moshën e pjekurisë dhe që nuk ka përvojën e forcën fizike të nevojshme për ta përballuar vetë jetën; që duket shumë i ri, pak i dobët e i brishtë. Foshnjë e njomë. Djalë i njomë. Vajzë e njomë. Fytyrë e njomë. Organizëm i njomë. Në moshë të njomë. Me shpatulla (me supe) të njoma. Mendje e njomë. Shpirt i njomë.
5. I bërë a i prodhuar para pak kohe dhe pa kripë a i pakripur (zakonisht për bulmetin); i zënë atë ditë dhe i pakripur e i pangrirë (për peshkun etj.), i proshkët, i freskët. Djathë i njomë. Gjalpë i njomë. Gjizë e njomë. Peshk (qefull, krap) i njomë. Mish i njomë mishi i qengjit, i kecit ose i viçit të vogël.
6. bised. Që jep qumësht, që është në kohën kur ka më shumë qumësht, që sapo ka pjellë (për kafshët). E ka lopën të njomë. E kishte të njomë buallicën.
7. Që bëhet me anë të një lëngu ose të diçkaje të lëngët; kund. i thatë. Dezinfektim i njomë. Mënyrë e njomë mënyrë që përdoret për heqjen e njollave duke i larë rrobat, për prodhimin e çimentos me anë të lëngjeve etj.
✱Sin.: i njomësht, i njomur, qumështor, shtalpak, i shtalpët, shtalp, palcë, i proshkët, i freskët, i pakripur, taze, njomëzak, i vogël, i mitur, miturak, i parritur, i papjekur, i brydhët, kërthi, mullëzak, i brishtë, i lagësht, i lagur.
♦ Digjet *bari i njomë nëpër të thatin. Me *mendje të njomë. Me *shpirt të njomë.
PORSAPJÉKUR (i, e) mb. Që porsa është pjekur; që ka pak kohë që është pjekur. Kafe (bukë) e porsapjekur. Kulaç (mish) i porsapjekur.
✱Sin.: i posapjekur, i sapopjekur, taze, i proshkët, i freskët, i ngrohtë.
POSAPJÉKUR (i, e) mb. I sapopjekur, i porsapjekur. Kafen e donte taze, të posapjekur. Pemë (fruta) të posapjekura.
PRÓSHKËT (i, e) mb. 1. I njomë, i freskët, që sapo është këputur (për pemët, perimet). Fiq të proshkët. Sallatë e proshkët.
2. Që sapo është pjekur ose është zier, që sapo ka dalë nga zjarri, taze, jo bajat, jo i ndenjur; që sapo është bërë, i njomë, i butë (për disa gatesa e ushqime). Bukë e proshkët. Gjellë e proshkët. Djathë i proshkët.
✱Sin.: i freskët, i njomë, taze, i çastit, i butë, i freskët, i proshkët, i sapokëputur, i porsapjekur, i porsagatuar.
TÁZE mb., bised. 1. Që sapo është përgatitur, që sapo është bërë, i freskët, ngrohtë etj.; i proshkët; kund. bajat. Bukë (gjellë, gjizë, gjalpë, qumësht, djathë) taze. Dhallë taze i freskët, që sapo është tundur. Mish taze mish që sapo është therur a pjekur. Ujë taze ujë që sapo është mbushur në krua. Kafe (fruta) taze. Ha peshk taze. Vajzë (djalë) taze në kohë për martesë. Lajm taze lajm i ri, lajm i minutës së fundit.
2. si ndajf. Shumë pak kohë përpara, thuajse në çast, posa. I gatuar taze. Mish i pjekur taze i sapodalë nga furra. I qethur taze.
✱Sin.: i freskët, i njomë, i ngrohtë, i proshkët, sapo.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë