Fjalori

Rezultate në përkufizime për “tajit”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUSON

BUS/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR jokal., vet. v. III 1. Nxjerr bulëzavogla, djersin, lëshon lëng. Busojnë drutë e njoma.
2. Rrjedh fare pak; tajit, pikon, qan, loton. Buson kusia (ibriku).

MËND

MËND vep., ~A, ~UR kal. 1. I jap gji foshnjës (për nënat); mëkoj. Gruaja mori foshnjën dhe e mëndi. Nuk harrojmë qumështin që na kanë mëndur nënat tona.
2. vet. v. III Ushqen me qumështin e vet, mëmëzon (për kafshët). Dosa mënd gicat.
3. Vë të voglin e një kafshepijë te një kafshë tjetër, kur i ka ngordhur e ëma; shtyj e ndihmoj një qengj, një kec, një viç etj. të porsalindurpijë sisë tek e ëma. Mënd qengjin (kecin). Mënd viçin.
4. vet. v. III Pi gji tek e ëma (për kafshët). Qengji mëndi delen.
5. fig. E ushqej që në vogëli me një ide a me një ndjenjëcaktuar; edukoj, mëkoj. E mëndi djalin me ide përparimtare.
Sin.: mëkoj, tajit, mëzoj, ushqej, mëmëzoj, edukoj.

PIKOJ

PIK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. Bëj me pika; spërkat një rrobë a diçka tjetër me pika lyre, boje etj., ndyj me pika të një lëngu; pikalos. Pikoi rrobat me lyrë. E pikoi me ujë.
2. jokal., vet. v. III Rrjedh pika-pika, bie me pika. I pikojnë lotët. Pikojnë strehët. Pikon dylli nga qiriu. Po pikon shi.
3. jokal., vet. v. III Lë të kalojnë a të rrjedhin pikat e ujit, të shiut ose të një lëngu tjetër. Pikon çatia. Pikon kazani (voza).
4. jokal. Bie vetë nga dega e një peme kur piqet, kur krimbet etj., pik (për kokrrat e pemëve). Pikonin mollët e krimbura.
5. kal. Ngjit me kallaj një enë metalikeshpuar, zë me kallaj vrimat e një ene. Pik kazanin (tiganin). E pikoj me kallaj.
Sin.: stërpik, spërkas, pikalos, pikëlon, pikërron, pik, rigon, dikoj, rrjedh, gjerbon, loton, qan, tajit (tajis), ngjit, pikëton, godet, zë, ngjis, cikërrin, cërron, del, çikërron, cirkon, çik, çikon, çikëlon, lagëson, dikon, djersit, ajkëton, kullon, bie, rrëzoj.
E di ku i pikon *çatia (dikush). pikon në *zemër (në shpirt) (për dikë a për diçka). pikon zemra *vrer. Ku *ka rrjedhur do të pikojë. Në mos *rrjedhtë do të pikojë. *I zoti e di ku i pikon çatia.

TAJIT

TAJÍTI vep., ~A, ~UR kal. Ushqej me gji një foshnjë që nuk është imja, e mënd. Ajo tajit djalin (vajzën) e fqinjës.

TAJIT

TAJÍTIII vep., ~I, ~UR jokal., vet. v. III Lëshon lagështi, bulon, pikon a rrjedh diçka. Tajit muri (shtamba, fuçia, kazani, tundësi).
Sin.: qan, kullon, rrjedh, bulon, lagëson, ujtis, pikon.

TAJON

TAJ/ÓN vep., ~ÓI, ~UAR jokal., vet. v. III Kullon, bie pikë-pikë, pik, pikon; tajit. Tajon çadra e lagur. Tajojnë gjethet (kur bie shi).
Sin.: kullon, pik, pikon, tajit.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.