Fjalori

Rezultate në përkufizime për “tabu”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ANTITABU

ANTITABÚ mb. Që është kundër tabuve, që lufton tabutë, që nuk u beson tabuve, që përpiqet të kundërshtojë tema, çështje, aspekte që janë tabu, kundërtabu; kund. tabu. Qëndrim antitabu. Tema antitabu. Artiste antitabu. Diskutim antitabu. Letërsia moderne ka trajtuar shumë tema antitabu.

ANTITABU

ANTITABÚ,~JA f. sh. ~, ~TË Qëndrim, ide ose veprim që mohon tabutë; ndalim i diçkaje e parë si tabu; shprehje e hapur ndaj një teme të ndaluar për të nxitur ose provokuar reflektim shoqëror, kundërtabu; kund. tabu. Ndërtoj në antibu. Antitabu për kafshët. Antitabu intelektuale. Me antitabu kundër tabuve.

NDALUAR

NDALÚAR (i, e) mb. 1. Që nuk lejohet të përdoret a të shfrytëzohet (zakonisht me urdhër a me ligj); që nuk lejohet të bëhet. Libër i ndaluar. Televizionet e huaja ishin të ndaluara. Zonë e ndaluar për kullotje. Me udhë (me rrugë) të ndaluar. Me mjete të ndaluara. Bashkëjetesë e ndaluar (drejt.). Është e ndaluar. I ndaluar me ligj. Mallra të ndaluara. Bimë (substancë) e ndaluar. Rreptësisht të ndaluara.
2. Që i është hequr liria nga forcat policore; që është arrestuar. Kriminel i ndaluar nga policia.
✱Sin.: i ndërprerë, i papërdorshëm, i pashfrytëzueshëm, i palejueshëm, tabu, i pezulluar, i arrestuar, i paraburgosur.
♦ *Mollë e ndaluar libr.

TABU

TABÚ,~JA f. sh. ~, ~TË 1. etnogr., gjuh. Fjalë, temë a veprim që nuk përdoret, nuk trajtohet a nuk kryhet për arsye shoqërore ose fetare. Vuri dorë në një tabu. Shkel tabutë. Thyej një tabu flas hapur për një temë që është e ndaluar.
2. fig., libr. Diçka që quhet e paprekshme, që nuk duhet të cenohet a që nuk guxohet të zihet në gojë. Është bërë tashmë një tabu. Tabu kulturore (politike). Në shumë vende, fjala “kancer” është tabu.

TABU

TABÚ mb. Që nuk mund të përmendet a të preket nga frika, nga turpi a nga respekti; që është i ndaluar, i padhunueshëm, i paprekshëm, i shenjtë. Temë (çështje) tabu. Statujë tabu. Armë tabu. Sëmundje tabu. Praktikë tabu. Fjalë tabu. Institucion tabu.
✱Sin.: i ndaluar, i paprekshëm, i shenjtë.

TABUIZIM

TABUIZÍM,~I m. Kthimi i diçkaje në tabu; kund. shtabuizim. Tabuizimi i temës (i një fjale).

TABUIZOHET

►TABUIZ/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vet. v. III 1. vetv. Merr karakter tabuje, kthehet në tabu; kund. shtabuizohet. Fjala “kancer” është tabuizuar në shumë shoqëri.
2. pës. e TABUIZÓJ.

TABUIZOJ

TABUIZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. I jap diçkaje karakter tabuje; e bëj tabu; e ndaloj të zihet në gojë; kund. shtabuizoj. Tabuizoj një temë, një fjalë.

TABUIZUAR

TABUIZÚAR (i, e) mb. Që është bërë tabu; i ndaluar; kund. i shtabuizuar. Fjalë e tabuizuar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë