Fjalori

Rezultate në përkufizime për “syshtrembër”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ALLÇAM

ALLÇÁM,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised. Syshtrembër, i vëngër.

ALLÇAM

ALLÇÁM,~E mb., bised. Syshtrembër, i vëngër.

ALLÇAME

ALLÇÁM/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bised. Syshtrembër, e vëngër.

GEMAN

GEMÁN,~E mb. I vëngër, syshtrembër.

GEMËSI

GEMËSÍ,~A f. Të qenët i vëngër, syshtrembër.

KRUSHKË

KRÚSHK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. etnogr. Ajo që shkon të marrë nusen a dhëndrin në një dasmë.
2. Mikja e familjes; nëna, grua, motra ose secila me lidhje krushqie, por pa lidhje gjaku; mike. Erdhi krushka. Këndojnë krushkat. Rri si krushkë rri si mike, pa bërë asnjë punë.
♦ S’ka më *budalla moj krushkë vulg. mospërf. Shikon nga krushkat (dikush) tall. është syshtrembër.

PARAVANG

PARAVÁNG,~E mb. 1. Syshtrembër, i vëngër. Fëmijë paravang. Plakë paravange.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

SHAKSHI

SHAKSHÍ,~E mb. Që i ka sytë e vëngërt, vëngosh; syshtrembër, vëngarash, çakërr. Djalë shakshi. Ishte pak shakshie. Grua shakshie.
✱Sin.: i vëngërt, vëngosh, syll, syshtrembër, syshakshi, vëngarash.

SHASHI

SHASHÍ mb. Që shikon shtrembët, i vëngërt, vëngosh, syll, shakshi. Ishte sy shashi. Nuk kuptohej nga po shikonte djali me sy shashi.
✱Sin.: i vëngërt, vëngosh, syll, syshtrembër, syshakshin, shakshi.

STRABIK

STRABÍK,~E mb., mjek. Që i ka sytë të shtrembër; që shikon shtrembër. Njeri strabik. Është pak strabike.
✱Sin.: i vëngër, i vëngërt, vëngarash, vëngërosh, vëngosh, syvëngër, syshtrembër, syçakërr, çakërr, geman, i gemtë, i mëngjër, syll, katrasyll, i kërthët, çatall, i shtëngër.

SYSHTREMBËR

SYSHTRÉMBËR mb. I vëngër, syçakërr. Inati e kishte bërë syshtrembër.

SYVARUR

SYVÁRUR mb. Që është syshtrembër. Nuk e dallova djalin syvarur.

SYVËNGËR

SYVË́NGËR mb. 1. Që nuk e përqendron dot në një vend shikimin e të dy syve, syshtrembër. Fëmijë syvëngër.
2. Që shikon shtrembër; i vëngër. Ishte syvëngër.

VËNGËR

VËNGËR (i, e) mb. 1. Që i ka sytë të shtrembër; që shikon shtrembër, syçakërr, syll. Njeri i vëngër. Me sy të vëngër. Është pak i vëngër.
2. fig. Që shpreh inat, keqdashje e mospërfillje; që shpreh zili a dyshim. Shikim (vështrim) i vëngër.
3. fig. I ngatërruar; ters. Punë e vëngër. Është njeri i vëngër.
✱Sin.: vëngarash, vëngërosh, i vëngërt, vëngosh, syvëngër, syshtrembër, syçakërr, çakërr, çeker, keqdashës, ziliqar.

ÇEKERAVTË

ÇEKERÁVTË (i, e) mb., krahin. Syshtrembër; çakërr. Djalë i çekeravtë. Grua e çekeravtë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë