Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
VËNGËR (i, e) mb. 1. Që i ka sytë të shtrembër; që shikon shtrembër, syçakërr, syll. Njeri i vëngër. Me sy të vëngër. Është pak i vëngër.
2. fig. Që shpreh inat, keqdashje e mospërfillje; që shpreh zili a dyshim. Shikim (vështrim) i vëngër.
3. fig. I ngatërruar; ters. Punë e vëngër. Është njeri i vëngër.
✱Sin.: vëngarash, vëngërosh, i vëngërt, vëngosh, syvëngër, syshtrembër, syçakërr, çakërr, çeker, keqdashës, ziliqar.
ÇÁKËRR,~E mb., bised. 1. I vëngërt, syll. Djalë çakërr. Çakërr nga sytë.
2. Që i ka sytë me ngjyrë të çelur ose të larmë (për kafshë e shpendë). Ka çakërr. Pëllumb çakërr.
3. fig. Që ka diçka të parregullt në sjelljen e tij, që sillet në mënyrë të pazakontë e të papritur; i prapë, ters. Çakërr nga mendtë. Ka një djalë çakërr.
✱Sin.: i vëngërt, syll, i prapë, ters.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë