Fjalori

Rezultate në përkufizime për “susak”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUBLAR

BUBLÁR,~III m. sh. ~Ë, ~ËT 1. bot. Një lloj bimebën kungujvegjël e të rrumbullakët, kryesisht për zbukurim.
2. Kupac ku bariu mban kripën për bagëtinë; susak për ujë. Mbushi bublarin me kripë (me ujë).

GRREC

GRREC,~I m. sh. ~E, ~ET bot. Kungull ujës, susak.

GËRREC

GËRRÉC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT [GËRRÉÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT] 1. Kungull ujës, susakshërben si enë për ujë.
2. Kutia e tamburasë.

KUNGULL

KÚNGU/LL,~LLI m. sh. ~J, ~JT 1. bot. (lat. Cucurbita maxima) Bimë barishtore njëvjeçare me kërcellgjatë e zvarritës, me gjethegjera sa një pëllëmbë dhe me luleverdha, që lidh kokrramëdha e të tultatrajtën e bostanit; kungullhaes. Mbjell kunguj. Byrek me kungull.
2. bot. Lloj i kësaj bimebën kokrravogla dhegjata afërsisht sa trangulli; kungulleshkë. Mbolla kungujserra.
3. bot. Secila nga kokrrat me tul që bëjnë këto bimë. Byrek (lakror) me kungull. Fara kungulli. Pjek kungullinfurrë. Nuk mbahen dy kunguj nën sqetull (fj. u.) nuk mundbëhen shumë punë përnjëherësh.
4. Kanë për ujë a për lëngje, e bërë nga guaska e trashë dhe e tharë e kokrrëskësaj bime; susak. Mbush kungullin me ujë. Pi ujë nga kungulli.
5. Enë prej qelqi për lëngje, me barkgjerë dhe me një vjegë, zakonisht e veshur me kashtë; shishe e tillë për verë a raki etj. Pi raki te kungulli.
6. fig., iron. Kokë; mendje.
7. edhe si mb., fig., shpërf. Njeri mendjetrashë; i papjekur ose budalla. Kungull pa fara njeri fare pa mend, shumë i trashë nga mendja.
8. bot. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta nga kjo fushë. Kungull i egër lloj kungullibën faravogla dhezeza. Kungull ferracak stërkungull, kungullaç. Kungull ujës kungullujës.
Sin.: kungullhaes, kungulleshkë, susak, kungullujës, stërkungull, kungullaç, kokë, mendje, mendjetrashë, budalla.
U kungulli e mori (e zuri) gardhin. 1. iron. Ende pa u rritur mirë dikush ose pa fituar përvojën e duhur, fillonshesë mend, të mburret e të krekoset paratjerëve. 2. keq. E kishte mik dikë, por ka filluar t’i bëjë keq (kur dy miq a shokë prishen e fillojnëdëmtojnë njëri-tjetrin). U *lule kungulli (dikush). U dogj nga kungulli e i fryn kosit (dikush) e ka pësuar nga dikush a nga diçka dhe ka frikë nga dikush a nga diçka tjetër që nuk përbën rrezik. I ecën kungulli mbi *ujë (dikujt). *Farë kungulli. (Flet) *hudhërkungull (dikush). Hyn kungull e del kastravec (dikush) tall. nuk mëson asgjëshumë, mbetet njësoj i paditur, nuk bën asnjë përparim; hyn mish e del peshk. Kungull çairi tall. i trashë nga mendja, i papjekur. Kungull (trangull) pa fara tall. njeri pa mendkokë, i trashë, budalla. Mban dy kunguj në një sqetull (dikush) shih mban dy shalqinj në një sqetull (dikush). Nuk i mbushet kungulli (dikujt) bised. shih nuk i mbushet koka (dikujt). Pi në një kungull (me dikë) keq. 1. Është njësoj me dikë, janë si njëri edhe tjetri. 2. E njeh mirë dikë, rri gjithnjë bashkë me të e s’i fshehin dot gjë njëri-tjetrit; ha në një çanak. Pjerdhin në një kungull përçm. vulg. shih janë të një çanaku përb. S’ia pret kungulli (dikujt) bised. shih s’ia pret koka (dikujt). Qesh kungulli lagjinë tall. shih qesh hunda buzën iron. I shpon kungulli fundin e kusisë (dikujt) është shumë i varfër; e ka hambarin dërrasë (dikush); i mbiu preshibark.

KUNGULLAK

KUNGULLÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT bot. Kungullaç; susak.

KUNGULLUJËS

KUNGULLÚJËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. bot. Lloj kungulli me lëkurëtrashë e të fortë, që mund t’i hiqet tuli dhe farat dhepërdoret si enë a për të mbajtur ujë; susak. Mbolli kungullujës.
2. Enë a shishe me barkgjerëtrajtën e kungullit. Pi ujë me kungullujës.
Sin.: kungull, susak.

POLIK

POLÍK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT krahin., bot. Susak, kungull ujës.

PORCEK

PORCÉK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT krahin. 1. Susak, kungull ujës. Mbushi porcekun.
2. Pjesa e prapme e kokës; rrashta e kokës. Porceku i kresë.
Sin.: susak, kungullujës, prapakokë, rrashtë.

POÇ

POÇ,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Enë prej balte ose prej qelqi, me fundrrumbullakët, me grykëngushtë, me barkgjerë e zakonisht me një vegjë, që shërben për të mbajtur ujë, pijendryshme etj.; enë balte ose metali me një vegjë, që përdoret zakonisht për të zier gjellë, poçe. Poç vere (rakie, uthulle). Një poç me ujë. Poç për shkrirjen e argjendit.
2. Sasia e pijes, e ujit, e gjellës etj. që nxë një enë e tillë; poçe. I hedh një poç ujë. Na solli dy poçe verë.
3. Kokërr susaku, që në disa krahina, pasi i hiqeshin farat, përdorej për ujë, qumësht, dhallë etj.
4. bised. Llambë. Poç elektrik. Poç llambe. U dogj poçi.
5. Pajisje a diçka tjetër që ka një trajtëfryrë, të rrumbullakët ose vezake. Poçi i derdhjes në furrë. Një poç me shtatë vrima. (gjëzë.) koka.
Sin.: shtambë, vegsh, vorbë, baltore, çini, kanë, brokë, kabash, susak, llambë.
Si *miu në poç (në çark, në qyp). Është poç nga koka (nga mendja) (dikush) s’ia pret fare, s’gjykon mirë, s’ka aftësiarsyetojë si duhet; është qyp nga koka (nga mendja); e ka kokën (kryet) bosh. Pjerdh në një poç (me dikë) vulg. shih është bythë e brekë (me dikë) vulg. S’ia pret poçi (dikujt) bised. shih s’ia pret koka (dikujt). Zien si poçi me fasule (dikush) flet me vete a është shumë i shqetësuar, për shkak se ka diçka që e mundon, por nuk e thotë hapur; vuan shumë përbrenda, mezi e mban veten; zien (vlon) përbrenda; zienkazan.

PËRÇEKË

PËRÇÉK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT krahin. Susak, kungull ujës.

ÇARPË

ÇÁRP/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. Susak.

ÇEPAJKË

ÇEPÁJK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. Susak. Çepajkë për në banjë. Po thaheshin çepajkat.
Sin.: susak, kungullujës.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.