Fjalori

Rezultate në përkufizime për “sportiste”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ATLETE

ATLÉT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET sport. Sportistemerret me atletikë; ajo që ka truplidhur, të zhdërvjellët e të shkathët. Atlete gjimnastike. Trajnimi i atletes. Atlete e garavegjata.

BJELLORUS

BJELLORÚS,~E mb.lidhet me Bjellorusinë ose me bjellorusët, që është karakteristik për Bjellorusinë a për bjellorusët, i Bjellorusisë ose i bjellorusëve; që është krijuar nga bjellorusët. Populli bjellorus. Tradita bjelloruse. Aktore (sportiste) bjelloruse. Ekonomia bjelloruse. Linguistika bjelloruse.

FANTAZISTE

FANTAZÍST/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajofantazon, ëndërruese, utopiste. Fantaziste e njohur.
2. Sportiste, zakonisht një futbolliste sulmuese, që bën një lojëpaparashikueshme. Trajneri foli me fantazisten.

GJIMNASTE

GJIMNÁST/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Sportistemerret kryesisht ose vetëm me gjimnastikë; ajomerret rregullisht me gjimnastikë. Gjimnaste e shkathët. Garat e gjimnasteve.

GJYSMËFINALISTE

GJYSMËFINALÍSTE,~JA f. sh. ~E, ~ET Skuadër a sportistedel a kalongjysmëfinale. Gjysmëfinalistja e dytë.

LOJTARE

LOJTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajomerr pjesëlojërandryshme sportive.
2. vjet. Artistja a aktorjaluante një rol në një vepër dramatike.
Sin.: sportiste, artiste, gaztore, hokatare, shakatare.

MARATONISTE
MUNDËSE

MÚNDËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që ka fituar mbi një tjetër në një ndeshje, në një luftë etj., ajo që ka mundur dikë.
2. sport. Sportiste e përgatitur për mundje, ajobën ndeshje mundjeje. Mundësja e famshme që po bën histori. Mundësja e parë shqiptarearrinfitojë një medaljeartë.

NOTARE

NOTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që di të bëjë not mirë; sportistemerret me not. Notaret më të miravendit.

PARASHUTISTE
PATINATORE

PATINATÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajomerret me patinazh, sportiste patinazhi.

PINGPONGISTE

PINGPONGÍST/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajoluan mirë pingpong; sportisteluan pingpong. Ekipi i pingpongisteve.

SHKAS

SHKAS vep., SHKÁVA, SHKÁRË jokal. 1. Nuk më qëndrojnë këmbët atje ku shkel, humbas drejtpeshimin e rrëzohem. shkau këmba nga takat e larta. Fëmija shkau, megjithëse e mbante e ëma për dore. - Kujdes mos shket!
2. Nuk qëndron dot në një sipërfaqelëmuar a të rrëshqitshme; humbet ekuilibrin dhe munddalë nga rruga a nga drejtimi ose mundrrëzohet, rrëshqet. Shkau mushka (gomari, kali). Shkau makina nga ngrica. Shkau shkalla. Slita shkau mbi akull.
3. Lëviz trupin mbi akull ose dëborë, bëj ski, rrëshqas. Shkas mbi akull. Shkau në pistën e skive si një sportiste.
4. vet. v. III Kalon lehtë e pa pengesa mbi ujë, mbi binarë etj. (për mjetet e transportit); lëviz lehtë. Treni shket mbi shina. Shket varka mbi liqen. Shkasin retëqiell.
5. vet. v. III Rrjedhmënyrënjëtrajtshme pa u ndalur e pa pengesë; shkon poshtë duke rrjedhur; rrëshqet. Shket lumi mes fushës. Uji i malit shket nga një lartësi e madhe. Një pikë loti i shkau mbi fletore.
6. vet. v. III, fig. Ikën me shpejtësi e pa u ndier, rrjedh, rrëshqet. Shkasin vitet (ditët, javët, muajt). Shket koha.
7. kryes. v. III Shkëputem e bie tatëpjetë; ikën nga vendi e bie poshtë; më ikën, më shpëton nga duart. Shkau në një humnerë. Shkau një ortek nga mali. Shkau nga muri (nga pema, nga çatia). Më shkau lapsi. I shkau telefoni nga dora. I shkau këpuca nga këmba. I shkau mushamaja nga supet. I shkau nga duart si ngjalë.
8. vet. v. III Shkëputet nga vendi dhe ulet poshtë, shembet pak nga pak ose përnjëherë, rrëshqet. Tokë (dhe) që shket. Shket vendi atje. Ka shkarë trualli.
9. vet. v. III Zbret pakposhtë nga vendi i vet, varet. I shkanë syzet. I ka shkarë fundi.
10. Iki fshehurazi, largohem pa u vënë re e pa u ndier, rrëshqas, përvidhem. Shkau përjashta. Shkau si hije.
11. fig. I shmangem dikujt a diçkaje, i dredhoj, i rrëshqas, i bëj bisht. I shkau përgjigjes dhe nuk dha asnjë zgjidhje. U shkau pyetjeve me zgjuarsi. U shkau detyrimeve. Shket nga fjala vazhdimisht ai djalë.
12. vet. v. III, fig. Kalon lehtë e shpejt mbi diçka; endet andej-këtej e shkon e bie mbi dikë a mbi diçka. Gjarpri shkau nga shkurret në bar. Vështrimi i shkaudysheme. Sytë i shkanë tek ajo.
13. kryes. v. III, fig. shpëton padashur një gabim; them padashur diçka që nuk duhej thënë; më shpëton. shkau goja (gjuha). I shkau llafi. I shkau pena. I shkau dora e i hodhi gjellës shumë yndyrë. I kanë shkarë disa gabime drejtshkrimore. - Si më paska shkarë kjo? - Këtu shkave!
14. Ndërpritet një shtatzëni pa dashur. I shket barramuajin e gjashtë.
15. Dëkohem, shembem. shket dhjamët.
16. fig. Largohem pjesërisht ose tërësisht nga një grupim a një ide. Shkau nga e djathta. Shkau nga vija.
17. fig. Bie në një gjendje jo të mirë. Shkaupesimizëm.
Sin.: rrëshqas, rrjedh, gaboj, humb, rrjedh, rrokullisem, rrëzohem, ikën, shkëputet, bie, shembet, vithiset, roit, fundoset, humbet, varet, përvidhem, shmangem, mënjanohem, largohem.
shkau (më rrëshqiti) nga *duart (nga dora) (dikush a diçka). shpëtoi (më shkau, më rrëshqiti) *goja. Më shkau (me rrëshqiti) *gjuha. I shkau (i rrëshqiti) *këmba (dikujt). Shket (rrëshqet) si *ngjalë (dikush). I shket (i ecën) *pena (dikujt). I kanë shkarë *trutë (dikujt). I kanë shkarë *vidhat (burgjitë) (dikujt).

SKERMËTARE

SKERMËTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET sport. Sportistepërdor shpatën, ajomerret me sportin e skermës. Nuk kishin shumë skermëtareskuadër.

SKIATORE

SKIATÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET sport. Ajoushtron sportin e skive, sportisterrëshqet me ski; skitare. Ishin mbledhurgjitha skiatoret për të festuar. Gara mes skiatoreve sa vinte e bëhej më e fortë.

TEJLODHUR
TRUPBUKUR
VATERPOLISTE

VATERPOLÍST/E,~JA f. sh. ~E, ~ET sport. Lojtare e vaterpolos, sportistevaterpolo. Vatërpolistet e qytetit.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.