Fjalori

Rezultate në përkufizime për “spirilëng”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HARDALLINË

HARDALLÍN/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT 1. Shtëpi a gjë e vjetër e shkatërruar, që është gati për t’u rrëzuar; gardhishtë, karakatinë. E ka shpinë si hardallinë.
2. gjell. Gjellë shumë e hollë, pa yndyrë e pa shije; lëtyrë; spirilëng.
3. gjell. Qumësht shumë i holluar me ujë.
✱Sin.: gardhishtë, karakatinë, lëngëtyrë, lëtyrë, spirilëng, spirë.

LËNGËTYRË

LËNGËTÝR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT keq. Gjellë e keqe dhe e pashijshme me shumë ujë e me fare pak yndyrë. - Asaj lëngëtyre bajate i thua ushqim?!
✱Sin.: lëngurinë, lëtyrë, spirë, spirilëng, ujë.

LËTYRË

LËTÝR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Baltë e squllët, llurbëtirë. U bë dheu lëtyrë prej shiut.
2. Ujë i papastër me mbeturina gjellësh, që del kur lajmë enët, të larat e të shpëlarat e enëve. Derdhi lëtyrat. Rronte me lëtyrat e botës.
3. Ushqim i qullët me krunde e me ujë të ngrohtë, i përgatitur për bagëtinë.
4. fig. Lëngëtyrë.
5. Zhuli i trupit ose i rrobave të palara. E kishte trupin gjithë lëtyrë. I kishte rrobat me lëtyrë. I hoqi lëtyrën e jakës.
6. fig., keq. Fundërria, llumi; diçka krejt e pavlefshme dhe e dëmshme. Lëtyra e shoqërisë së vjetër. Lëtyra e kulturës kapitaliste.
✱Sin.: llucë, llurbëtirë, të lara, të shpëlara, lëngëtyrë, spire, spirilëng, zhul, fundërri, llum.

SKLLUÇURUKË

SKLLUÇURÚK/Ë,~A f., keq. Gjellë me shumë lëng dhe pa shije. Seç kish përgatitur një sklluçurukë që nuk vihej në gojë. Sklluçuruka që i sollën ishte e pangrënshme.
✱Sin.: lëtyrë, spirilëng, sorolang.

SLLUÇURKË

SLLUÇÚRK/Ë,~AI f. Çorbë e hollë e pa shije, spirilëng. Kishte gatuar një slluçurkë që nuk futej në gojë. Slluçurkën nuk e kisha provuar kurrë.

SPIRILËNG

SPIRILË́N/G,~U m. sh. ~GJE, ~GJET keq. Gjellë shumë e hollë, fare pa yndyrë dhe pa shije, lëtyrë. Ç'është ky spirilëng!
✱Sin.: lëngëtyrë, spirë.

SPIRË

SPÍR/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT mjek., veter. 1. Heqje barku, diarre. E ka zënë spira. E lau spira.
2. keq. Supë fare e hollë e pa shije, gjellë e keqe tërë lëng, fare pa yndyrë; spirilëng. As që futej në gojë ajo spirë.
✱Sin.: bark, lëbarke, spirëgjake, lëtyrë, lëngëtyrë.

STËRLËNG

STËRLËNG,~U m., tall. keq. Gjellë me shumë lëng e pa shije; lëng i hollë i mishit ose i diçkaje tjetër, që nuk ka asnjë vlerë ushqimore; spirilëng, lëtyrë. Stërlëngun e saj nuk e provoi askush. E hodhën stërlëngun dhe mbetën pa ngrënë.
♦ *Lëng pas stërlëngu (pas lëngu) mospërf.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë