Fjalori

Rezultate në përkufizime për “spic”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ALKË

ÁLK/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT 1. Halë, spic, thumb. Ndreq shollën me alkë. Bleu alka.
2. Gozhdë e madhe hekuri, majë të mprehtë, që përdoret për të mbërthyer pjesë të mëdha druri a metali në ndërtimin e strukturave të forta, në ndërtimin e anijeve, në ndërtimin e çative të shtëpive etj. Zdrukthëtari përdor alkën e rëndë. Alkë e ndryshkur.

ARAÇ

ARÁÇ ndajf., krahin. Mbushur plot, mbushur buzë më buzë, mbushur me majë, mbushur spic, mbushur garrum. E solli enën araç. Ia çoi shoshën araç.

CËNGËR

CË́NGËR - MË́NGËR ndajf. Me rroba krejt të reja, spic. Ishte veshur cëngër - mëngër.

FILISPIC

FILISPÍC,~E mb. 1. Që është i veshur spic;elegant. Djalë filispic.
2. keq. Mendjelehtë. Njeri filispic.

GINGË

GÍNG/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Gollogungë.
2. kryes. sh., fig. Spica, kalla; thumba. Flet me ginga.
✱Sin.: gollogungë, thumb, spic.

SPIC

SPÍC,~A m. sh. ~A, ~AT Bar, ilaç. I kishin lyer anët e kopshtit me spic. Mos i prek frutat në pemë se janë me spic.

SPIC

SPÍC mb. 1. Që është i ri fare dhe i zgjedhur me shije të stërholluar. Me rrobat spic. Një palë këpucë spic.
2. Që është i zgjatur dhe i hollë, me majë, spicë. I mbante mustaqet spicë. Me favorite spic.
✱Sin.: elegant, i hijshëm.

SPIC

SPÍC ndajf. 1. Me rroba e me këpucë të reja; në mënyrë të stërholluar e që bie në sy. Gjithmonë e shikoje spic.
2. Plot për plot. E ngarkoi spic makinën me kutitë e mbetura.

SPICOHEM

►SPIC/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. Vishem spic, zbukurohem. Çdo ditë spicohej para se të dilte. Mjaft u spicove se nuk do vesh në dasmë!

SPICOHEM

►SPIC/ÓHEM jovep. ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Cytem. Spicohen fëmijët me njëri-tjetrin.
2. pës., vet. v. III e SPICÓJ. Kështu spicohet gjithmonë.

SPICOJ

SPIC/ÓJI vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. Vesh e zbukuroj. Ishte spicuar aq shumë, sa nuk njihej.

SPICOJ

SPIC/ÓJII vep., ~ÓVA, ~ÚAR fig., kal. Cyt, nguc. E spiconte me fjalë sa herë takoheshin.

SPINZAK

SPINZÁK,~E mb., bised. 1. Që vishet hijshëm e mbahet spic. Burrë spinzak. Grua spinzake.
2. I zoti, i shkathët. Është një djalë spinzak ai, nuk ia hedh kush.

SPINZAK

SPINZÁK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që vishet hijshëm e mbahet spic. Spinzaku iu afrua ngadalë grupit të njerëzve dhe të gjithë po e shihnin me habi.

TOPTË

TÓPTË (i, e) mb. Që është veshur e kopsitur mirë, i toptuar, krrëk, spic. Në rrugë ecën gjithnjë i toptë.

TUSKËZOHEM

►TUSKËZ/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Vishem bukur, vishem me shije, në mënyrë elegante, vishem spic. Ishte tuskëzuar si dhëndër (si nuse).
2. pës. e TUSKËZÓJ.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë