Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
PEZÚL,~I m. sh. ~E, ~ET kryes. bised. 1. Pjesa e poshtme e dritares, që ka një pllakë të gurtë ose prej betoni të vendosur për së gjeri, ku mbështetemi, vëmë lule etj., pragu i dritares. Pezuli i brendshëm (i jashtëm). Pezuli i dritares. Mbështetem në pezul.
2. Sofat, zakonisht jashtë portës së shtëpisë. Ulur në pezulet. Te pezuli i portës.
3. Ana e sipërme e një muri. Qëndronte në pezul të murit.
4. Pjesë e dalë për së gjati si prag në një oxhak. Vinin kandilin në pezul.
5. vjet. Ledh me dhe të grumbulluar si pirg në një vend, që shërbente si kufi midis dy arave a dy tokave. Pezuli i arave.
6. Ledh që bëhet për të ndaluar ujin kur vërshon; ledh ose mur mbështetës që bëhet në një rrëpirë. Pezul dheu. I bëj një pezul. Mbjell pemë anës pezuleve.
7. Grumbull, tog; stivë; pirg. Pezul me misër. Pezul plehrash. E bëjnë grurin pezul. Kishte një pezul me libra.
✱Sin.: prag, sofat, ledh, grumbull, soft, sofa, majë, mesore, kufi, mezhdë, tog, stivë, pirg.
SHANESHÍN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Një lloj divani prej dërrasash, i shtruar me shtresa të ndryshme, kanape, nim; shtresa që hidhet mbi këtë kanape. Shaneshini ishte mbuluar me pëlhurë të hollë. U rehatua në shaneshin. Sapo kishte rregulluar shaneshinin.
2. Kthina e mesit në katin e poshtëm të një shtëpie dykatëshe, që zakonisht është e shtruar me pllaka dhe që ka një nim anash. Shaneshini nuk kishte dritë të mjaftueshme. Pastroi shaneshinin. Fëmija ishte fshehur në shaneshin.
3. Çardak i jashtëm në shtëpitë e disa krahinave, i rrethuar me parmakë dërrasash; mesore, shtrak. Shaneshini ishte mbushur me njerëz. Miqve u shtroi për të ngrënë në shaneshin. Zhurma vinte prej shaneshinit.
4. Pjesë e dalë në muret e një kulle që ka frëngji dhe që shërbente për të vëzhguar e për t'u mbrojtur; sharapoll, sheshen. Kullë me shaneshinë. U lagën edhe nën shaneshin. Vëzhgonte prej shaneshinit.
✱Sin.: kanape, nim, divan, sofa, minder, pope.
SOFÁT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Vend për të ndenjur përpara portës së shtëpisë, i bërë zakonisht prej gurësh të mëdhenj katërkëndësh të vendosur rrëzë murit në rrugët e ngushta të qytetit ose në fshatra. Sofat i gurtë. Guri i sofatit. Rrinin në sofate. U ul në sofatin e portës.
2. Vend i ngritur si prag për të vënë diçka ose për ndonjë qëllim tjetër. Sofati i qilarit të bulmetit. Sofat rreth trungut të një rrapi.
3. Sofa. Dhomë me sofat.
✱Sin.: soft, pezul, minder, prag.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë