Fjalori

Rezultate në përkufizime për “skarë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BIFTEK

BIFTÉK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT gjell. Thelë mishi nga brinjët e viçit a të kaut, që piqetskarë ose në furrë. Biftek i skarës (i furrës). Biftek viçi. Biftekëmbushur.

FUFULE

FUFÚL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Furnelë e vogël me skarë, që punon me qymyr druri dhendizet duke i fryrë nga poshtë. Gatuante me fufule. Mori fufule të re.

HAMBURGER
KUKUREC

KUKURÉC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT gjell. Lloj qofte a zorrë e mbushur me mish ose me mëlçi qengji, keci etj., e cila merr trajtën e një salsiçeje a llukanikuhahet e pjekurskarë; kordhëz. Bëj (pjek, ha) kukurec.

KËRNACKË

KËRNÁCK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT gjell. Qofte e vogël gjatoshetrajtë kremviçi, që hahet e pjekurskarë. Bleva (hëngra) dy kërnacka.

PJATAKULLUESE

PJATAKULLÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Mbajtëse e posaçme ku vihen pjatat e lara për t’u kulluar uji; skarë pjatash. Pjatakulluese metalike (plastike).

QEBAP

QEBÁP,~II m. sh. ~Ë, ~ËT gjell. Copëravogla mishipjekurahellhollë; mish i grirë i skuqur me qepë, me pak oriz e me erëza, që mbështillet me rizë dhjami dhe piqetfurrë; qoftegjata me mishgrirë, të pjekuraskarë. Qebapëpjekurskarë. Qebap me sallatë. Qebap me kaçka gjellë me arra. Qebap me mish. Qebap me vezë. Grij mish për qebap. Poqi ca qebapë.

RRESHKATORE

RRESHKATÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Rrjetë teli për të thekur bukën etj.; skarë. Kishte vënë bukënrreshkatore.
2. Rreshkë. Rreshkatore buke.
Sin.: skarë, rreshkë.

SHISHQEBAP

SHISHQEBÁP,~I m. sh. ~Ë, ~ËT gjell. Copa mishishkuarahell dhepjekuraskarë. Shishqebap pule (viçi, qengji, gici). Shishqebapëçastit. Shkop druri për shishqebap.

SKARË

SKÁR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Mjet kuzhine i përbërë nga disa shufraholla hekuri, mbicilat piqetprush mish a peshk ose theket buka. Qofte të skarës. Pjek (thek) në skarë.
2. Shufra hekuri ose pllaka me të çara për së gjati, mbicilat digjen drutë a qymyri në një furrë. Skara e furrës. I ndërroi skarën.
3. Përdorëse prej shufrash metalike, që i vihet prapa biçikletës për të mbajtur sendevogla. E vuriskarë. I mbante skara e biçikletës ato që kishte blerë.
4. Rrjetë e trashë prej shufrash metalikevihet për të ndaluar kalimin e gjëravendryshmenjëfarë madhësie nga një vend në një tjetërposhtë. Punëtorët montuan një skarë për të penguar rënien e materialeve.

SUXHUK

SUXHÚK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT gjell. 1. Zorrë bagëtishimëtambushura me mishgrirë, me mëlçigrira e me erëza dhendaracopavoglahahen zakonishtpjekura ose të skuqura, kole. Suxhuk i tymosur. Poqi një suxhukskarë. Bënë suxhukë për dimër. Skuqi suxhuk me vezë për mëngjes.
2. Llokumtrajtërrumbullakët e i mbushur me arra. Blej një suxhuk. Kishin marrë me vete dhe suxhukë.
Sin.: llukanik, kolloface, kole, kurmagjak.

VEZHËL

VÉZH/ËL,~LAI f. sh. ~LA, ~LAT 1. Peshk skare (mish peshkuskarë). Peshk vezhle.
2. Skarë mbicilën piqetprush mish ose peshk. E poqi peshkun mbi prushvezhël.

ÇIKMAN

ÇIKMÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Skarë e vatrësoxhakut. Pluhuri i veglave të çikmanit.
2. Dollap i madh. Rrobatçikman. Aromavinte nga çikmani.
Sin.: skarë, dollap.

ÇNGJYROHET
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.