Fjalori

Rezultate në përkufizime për “skamur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

KAMUR

KÁMUR (i, e) mb. Që është në gjendje të mirë ekonomike, që është në kamje; pasanik, kamës; i pasur; kund. i skamur, i varfër. Njeri i kamur. Në gjendje të kamur.
✱Sin.: i pasur, pasanik, kamatar, kamës.

RROBAGRISUR

RROBAGRÍSUR mb. 1. Që është me rroba të grisura, i rreckosur. Prej varfërisë ai kishte mbetur një djalë rrobagrisur.
2. I varfër. Nuk është popull rrobagrisur.
✱Sin.: i leckosur, i varfanjak, skamës, skamnor, i skamur, i vobektë, fukara, i mjerë.

SKAMUR

SKÁMUR (i, e) mb. Që është i varfëruar. Djalit të skamur nuk i kishte mbetur më asgjë.

VABEH

VABÉH,~E mb. Që është i vobektë; mjeran, i gjorë, i shkretë; kund. i lumtur. Njeri vabeh. Vajzë vabehe. Ishte një njeri vabeh, me shumë vuajtje në jetë. Vajza e fshatit ishte vabehe, por e mrekullueshme nga zemra.
✱Sin.: i varfër, varfanjak, skamës, skamnor, i skamur, nevojtar.

VARFËR

VÁRFËR (i, e) mb. 1. Që nuk ka as mjetet më të nevojshme për jetesë, që nuk ka të hajë e të vishet, që rron në varfëri e në mjerim; kund. i pasur. Njeri i varfër. Familje e varfër. Është i varfër. Fshatar i varfër. Bënte një jetë të varfër.
2. Që përmban fare pak lëndë të dobishme; që nuk është pjellor, joprodhues; që ka pak të ardhura e prodhime; kund. i pasur. Mineral i varfër. Toka të varfra. Vend i varfër
3. Që është në sasi fare të pakët, i pamjaftueshëm; që ka cilësi të dobët; kund. i pasur. Ushqim i varfër. Mish i varfër mish i dobët e fare pa dhjamë.
4. Që ka mungesa të mëdha, që s'ka gjëra të mira, i mjerë; varfanjak. Jetë e varfër. Familje e varfër.
5. fig. Që ka shumë mungesa, që nuk është i pasur në përmbajtje; që ka pak vlerë, i parëndësishëm. Ide (fantazi) e varfër. I varfër në mendime.
✱Sin.: skamës, skamnor, i skamur, i vobektë, fukara, i shkretë, i gjorë, fakir, barkzbrazur, barkthatë, pabukës.

VARFËR

VÁRF/ËR,~RI (i) m. sh. ~ËR, ~RIT (të) Të qenët i varfër, ai që të ngjall mëshirë, që është i mjerë, i shkretë, i gjorë; kund. i pasur. I varfri njeri! I varfri djalë! Ç'të bënte i varfri! Ai i varfri nuk ka gjë pas shpirtit. Princi dhe i varfri. Azil për të varfrit. Të varfrit varfërohen, të pasurit pasurohen.
✱Sin.: varfanjak, skamës, skamnor, i skamur, i këputur, nevojtar, i vobektë.
♦ (E ruaj) si i varfri kaun (diçka) e ruaj si gjënë më të shtrenjtë, e kam në kujdes të veçantë; e kursej; (e mbaj) si ujët e paktë.

VARFËR

VÁRF/ËR,~RA (e) f. sh. ~RA, ~RAT (të) Të qenët e varfër, ajo që është e mjerë, e shkretë, e gjorë; kund. e pasur. E varfra nënë! Ç'të bënte e varfra! Ajo e varfra edhe tokën e fut në gjynah. Princesha dhe e varfra. Azil për të varfrit dhe të varfrat.
✱Sin.: varfanjake, skamëse, skamnore, e skamur, e këputur, nevojtare, e vobektë, e gjorë.

VARFËRUAR

VARFËRÚAR (i, e) mb. 1. Që ka rënë në varfëri, që është bërë i varfër; që është bërë më i varfër; kund. i pasuruar. Vend i varfëruar. Ekonomi e varfëruar. Shumë fshatra malorë janë të varfëruara.
2. Që ka humbur diçka të mirë a të vlefshme; që është bërë më pak pjellor; kund. i pasuruar. Tokë e varfëruar. Në këtë tokë të varfëruar nuk mbin as grami. Vendburime të varfëruara. Kullotë e varfëruar. Pyje (kullota) të varfëruara nga djegia e tyre.
3. fig. Që i është zbehur përmbajtja, që i është dobësuar forca a fuqia, që është bërë i varfër. Mendime (ide) të varfëruara. Veprimtari kulturore e varfëruar. Jeta e tij sociale u bë e varfëruar.
✱Sin.: i holluar, i ligështuar, i finjosur, i shterpëruar, i shteruar, i skamur, i shkrëndur, i fikur, i shuar.

VOBEKTË

VOBÉKTË (i, e) mb. Që është i varfër. Familje e vobektë. Fshatarë të vobektë. Ishte i vobektë. Jetë e vobektë.
✱Sin.: i varfër, varfanjak, i skamur, skamnor.

VOBEKTË

VOBÉKT/Ë,~I (i) m. sh. ~Ë, ~ËT (të) Të qenët i varfër, ai që është i varfër, i varfri. I vobekti ia di hallin të vobektit. Të vobektët dhe të kamurit.
✱Sin.: i varfër, varfanjak, i skamur, skamnor.

VOBEKTË

VOBÉKT/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Të qenët e varfër, ajo që është e varfër, e varfra. Ato të vobektat e gjora i kishin dërguar në jetimore.
✱Sin.: e varfër, varfanjake, e skamur, skamnore.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë