Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
GURSKALÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT Gurgdhendës, skalitës gurësh.
✱Sin.: gurgdhendës, gurlatues, gurpunues.
MJÉSHT/ËR,~RI m. sh. ~ËR, ~ËRIT 1. Punëtor i përgatitur që ushtron një zeje të caktuar, zejtar. Mjeshtër marangoz. Mjeshtër murator. Mjeshtër rrobaqepës.
2. Murator, usta. E kishte babanë mjeshtër.
3. Punëtor i përgatitur e me përvojë, që bën punë me cilësi të lartë, që u jep përvojën e njohuritë e veta më të rinjve dhe që drejton një repart a një sektor prodhimi. Mjeshtër prodhimi. Mjeshtri i repartit. Mjeshtër i shpimit. Këshillohej me mjeshtrin.
4. vjet. Zejtar që kishte një punishte të vogël dhe u mësonte zanatin çirakëve. Mjeshtri dhe çirakët.
5. Njeri që e njeh dhe e zotëron shumë mirë mjeshtërinë e vet, njeri i zoti dhe i aftë për punën e tij. Mjeshtër i mbaruar. Dorë mjeshtri. Mjeshtër në përdorimin e armës. Mjeshtër i tregimit. Mjeshtër i fjalës. Mjeshtër i valleve. Është mjeshtër për çdo punë.
6. bised. Njeri i shkathët e i regjur, që i kryen punët zakonisht me dredhi ose në rrugë jo të rregullt, usta. Është mjeshtër për të tilla punë.
7. Titull që u jepet sportistëve të shquar, të cilët kanë arritur rezultate të larta në një lloj sporti; titull nderi që u jepet punonjësve më të mirë a më të shquar në një profesion. Mjeshtër sporti. Mjeshtër shahu. “Mjeshtër i shquar në profesion”.
✱Sin.: usta, zanatçi, artizan, artist, skalitës.
SKALÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që gdhend gurin a mermerin për ndërtimin e shtëpive, për shtrimin e rrugëve etj.; gdhendës. Skalitësit e vegjël po punonin pa u ndalur. Skalitësit e gurëve ishin lodhur shumë nga dita e gjatë.
2. Ai që gdhend figura prej guri, mermeri ose druri; skulptor. Skalitësit kishin punuar për muaj me radhë mbi objektin prej mermeri.
3. fig. Ai që di të përshkruajë a të paraqesë me mjeshtëri e fuqi të veçantë tiparet thelbësore të një figure ose të një dukurie; mjeshtër në diçka. Skalitës figurash tipike. Skalitës i fjalës shqipe.
4. tek. Punëtori që skalit vizatimet në cilindrat për stampimin e pëlhurave ose për shtypshkronjën. Skalitësi i vjetër punonte me qetësi.
✱Sin.: latues, mjeshtër.
SKULPTURÓR,~E mb. 1. Që ka të bëjë me skulpturën ose me veprat e skulpturës; që bëhet duke i dhënë formë një materiali, si: druri, balta, metali ose guri. Trup me përmasa skulpturore. Vepra skulpturore. Ai ka krijuar një numër të konsiderueshëm veprash skulpturore. Të dyja krijimet skulpturore shfaqin imagjinatë dhe personalitet.
2. fig. I hijshëm dhe madhështor si skulpturë; me tipare të gdhendura dhe të theksuara mirë. Kokë (fytyrë) skulpturore. Vargje të fuqishme skulpturore. Është thënë shumë për karakterin skulpturor të poezive e poemave të autorëve të Rilindjes Kombëtare.
✱Sin.: skalitës, gdhendës.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë