Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
KRÚND/E,~JA f. kryes. sh. ~E, ~ET 1. Lëvore drithi që mbeten në sitë pasi sitet mielli, të cilat përdoren si ushqim për kafshë dhe për shpendë; hime. U jap (u hedh) pulave krunde.
2. fig., edhe si mb., keq. Njeri i paditur a i paaftë; nxënës a student pa tru, kokëbosh, injorant; pykë. Është fare krunde.
3. edhe si ndajf. Varfërisht, pa asnjë pasuri; trokë, pa mend në kokë. Ka mbetur krunde.
✱Sin.: hime, trokë, kokëbosh, pykë, injorant, trokë.
♦ Bën hesap me krundet (dikush) keq. është zemërngushtë dhe dorështrënguar, përpiqet të kursejë diçka që është pa ndonjë vlerë të madhe; bën hesap me gjethe të prasit (të preshit) përb. *Bukë me krunde shpërf. *Çorbë (çervish) me krunde keq. Është (ka mbetur) krunde (dikush). 1. Nuk ka asnjë dysh në xhep; (është) kripë në diell; (është) kripë derri; (është) pykë në diell; është (ka mbetur) trokë; ka mbetur trëndelinë; ka pirrën e zezë. 2. mospërf. Nuk di asgjë, nuk ka mësuar fare; s’ ka arsim e kulturë, është krejt i paditur; është tapë (tapë topi). I ka trutë krunde (*hime) (dikush) shpërf. Nuk të lëshon krunde në thes (dikush) është njeri i drejtë dhe serioz; nuk të sjell ngatërresa, nuk të bën keq në një punë, nuk mban anë; flet (është) pa leqe. I lirë në *miell dhe i shtrenjtë në krunde (dikush). I merr krundet për *miell (dikush). *Miell për krunde. U përzje me krunde (me *hime) (dikush). I shet krundet për *miell (dikush).
SÍT,~II m. sh. ~E, ~ET biol. (lat. Situs) 1. Vend i ndodhjes së bimës ose i shoqërimit bimor. Sitet e bimësisë mesdhetare.
2. Një zonë e caktuar gjeografike, kufijtë e së cilës janë të përcaktuara qartë. Siti i tempujve. Siti i maleve. Skicimi i siteve ishte një proces i vështirë.
3. drejt., fin. Vendndodhje ose juridiksion ligjor që lidhet me pronën ose të mirat materiale në zotërim. Siti i testamentit juridiksioni juridik ku njihet testamenti.
SOVÁJK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pjesë e vegjës së endjes, në trajtën e një druge të çarë në mes dhe brenda me një bosht me fillin e indit, të cilin e kalon nëpër fijet e majës; drugë, mëqik. Mbushi (ndërroi) sovajkën. Vete e vjen si sovajkë.
2. Vegël e makinës qepëse, në të cilën futet një rrotë e vogël me perin që kalon nga poshtë gjatë qepjes. I ndërroi sovajkën makinës qepëse.
3. Dërrasë mbi të cilën sitet mielli në magje. E kaloi miellin mbi sovajkë.
✱Sin.: drugëz, masur, gjep, fytëz, fillore, kallam.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë