Fjalori

Rezultate në përkufizime për “sinkroni”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ASINKRONI

ASINKRONÍ,~A f. sh. ~, ~TË libr. Mospërputhje në kohë ose në zhvillim; gjendje ose proces ku nuk përputhen ose nuk sinkronizohen nga ana kohore ngjarje, veprime, dukuri, fenomene etj.; kund. sinkroni. Asinkronia kohore. Asinkroni zhvillimore. Asinkroni e plotë (e pjesshme). Asinkronia midis llojeve. Asinkronia midis bërthamës dhe citoplazmës. Asinkroni në pjekurinë e fëmijës.

DIAKRONI

DIAKRONÍ,~A f., gjuh. Zhvillimi historik i një gjuhe ose i një dukurie gjuhësore; kund. sinkroni.

HARMONI

HARMONÍ,~A f. 1. Lidhje e natyrshme dhe e përshtatshme ndërmjet pjesëve a elementeve të diçkaje, bashkim i qëlluar dhe i përpjesëtuar mirë i elementeve përbërëse të diçkaje dhe bashkërendimi i tyre në sinkroni; përputhje e rregullt, e plotë dhe e drejtë e dy sendeve ose e pjesëve përbërëse të një të tëre ose pajtim i plotë ndërmjet dy gjërave, përputhje. Harmoni e brendshme (e jashtme). Harmonia e ngjyrave. Harmonia e trupit. Harmonia e gjymtyrëve. Ka harmoni. I mungon harmonia.
2. fig. Pajtim në mendime e në qëndrime me dikë, të shkuar mirë e pa fërkime; marrëdhënie të mira miqësore e të ngrohta ndërmjet njerëzve ose palëve; mirëkuptim. Harmoni e plotë (e përgjithshme). Harmonia e interesave. Kanë harmoni. Veprojnë (punojnë) në harmoni.
3. muz. Grup tingujsh a zërash të njëkohshëm, që shkojnë njëri me tjetrin dhe na pëlqejnë kur i dëgjojmë; bashkëtingëllim i këndshëm zërash a tingujsh. Harmonia e tingujve (e zërave). Harmoni veglash muzikore.
4. muz. Pjesë e teorisë së muzikës, që studion akordet e zërave dhe të tingujve të veglave muzikore; tërësia e parimeve të këtyre akordeve. Ligjet e harmonisë. Studion për harmoni.
✱Sin.: përputhje, përshtatje, përpjesëtim, pajtim, mirëkuptim, bashkëtingëllim.

NJËKOHËSI

NJËKOHËSÍ,~A f. Të qenët i njëkohshëm; të ndodhurit në të njëjtën kohë. Njëkohësia e ngjarjeve. Raport njëkohësie (gjuh.). Ekziston njëkohësi në ekonomi, muzikë, fizikë, komunikim dhe matematikë.
✱Sin.: njëkohshmëri, sinkroni.

SINKRONI

SINKRONÍ,~A f., spec. 1. Ndodhja në të njëjtën kohë e dy a më shumë dukurive; njëkohësi. U pa një sinkroni e reagimeve.
2. tek. Përputhja në një kohë e veprimeve, e punës a e lëvizjeve të aparateve e të pjesëve të pajisjeve të ndryshme; rregullimi në një kohë. Sinkronia e lëvizjeve të mekanizmave. Rregulluesi i sinkronisë së aparaturës.
3. gjuh. Gjendja e një gjuhe në një etapë historike të zhvillimit të saj. Sinkronia dhe diakronia. Shqyrtime që marrin në analizë sinkroninë.

SINKRONIZOJ

SINKRONIZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR spec., kal. 1. Bëj që të ndodhin a të zhvillohen në të njëjtën kohë dy a më shumë veprime ose dukuri të ndryshme; vë në sinkroni dy ose më shumë dukuri a gjëra. Sinkronizon lëvizjet e duarve me të këmbëve.
2. Bëj që të përputhen me saktësi figurat me zërin përkatës të një filmi a të një programi të televizionit. Sinkronizojnë zërin.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë