Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shufalak”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BATHIL

BATHÍL,~E mb., arb. I çrregullt në veshje; shkatarraq, shufalak. Burrë bathil.
✱Sin.: shkatarraq, shufalak, i zhargët, llosh, xhanavar.

BREZADYNDUR

BREZADÝNDUR mb. 1. Që është i çrregullt në veshje, i shkatërruar, shkatarraq. Burrë brezadyndur.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: shkatarraq, i shkatërruar, i çrregullt, shufalak, zhabzhyrr, i zhargët, llosh, llapazhar, xhanavar.

SHALLAPAT

SHALLAPÁT,~E mb. 1. Që nuk mbahet mirë, që nuk i kushton rëndësi pamjes së jashtme, shkallafat, i çrregullt. Djalë shallapat. Avokati shallapat endej shkallëve të gjykatës.
2. si em. ~I m. sh. ~A, ~AT Ai që është vishet keq, që nuk i kushton kujdes veshjes, shkatarraq. Shallapati ishte i qetë për pamjen e tij.
3. si em. ~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që është vishet keq, që nuk i kushton kujdes veshjes, shkatarraqe. Dukej si shallapate me atë fustan.
✱Sin.: shkallafat, shkatarraq, i çrregullt, i pakujdesshëm, zhabzhyrr, shufalak, i zhargët, llosh, rrobavarur.

SHKALLAFAT

SHKALLAFÁT,~E mb. Që nuk mbahet mirë, që nuk i kushton rëndësi pamjes së jashtme, shkallafat, i çrregullt. Burrë shkallafat.
✱Sin.: shallapat, shkatarraq, i çrregullt, i pakujdesshëm, zhabzhyrr, shufalak, i zhargët, llosh, rrobavarur.

SHKATARRAQ

SHKATARRÁQ,~E mb., mospërf. 1. Që është prishur, i shkatërruar, që mezi qëndron më këmbë; që punon keq, që është si karakatinë. Tryezë shkatarraqe. Bujtinë shkatarraqe. Furgon shkatarraq. Mbante në dorë një ombrellë shkatarraqe.
2. Që nuk tregon kujdes në paraqitjen e jashtme dhe në punët e tij, i çrregullt, i pakujdesshëm. Veshje shkatarraqe.
3. Që nuk di veçse të prishë e të shkatërrojë; trazovaç. Fëmijë shkatarraq.
4. fig. Që nuk është bërë si duhet, përdoret keq. Gjuhë shkatarraqe.
✱Sin.: i rrëzuar, i shkallmuar, karakatinë, zhabzhyrr, shufalak, i zhargët, llosh, xhanavar, llapazhar.

SHKATËRRAN

SHKATËRRÁN,~E mb., mospërf. Shkatarraq, shufalak, i zhargët, llosh. Djalë shkatërran. Grua shkatërrane.

SHUFALAK

SHUFALÁK,~E mb., keq. Që vishet pa kujdes e nuk i mban mirë rrobat; shkatarraq, shkallafat. Burrë shufalak. Grua shufalake.
✱Sin.: shallapat, shkatarraq, i çrregullt, i pakujdesshëm, shkallafat, i zhargët, llosh.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë