Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
GJIRÍZ,~I m. sh. ~E, ~ET 1. bised. Kanal i mbuluar, ku rrjedhin ujërat e zeza; gropa e ujërave të zeza. Ujë gjirizesh. Pastrimi i gjirizeve.
2. Kanal i ngushtë kullues, i mbuluar me pllaka guri. Gjirizet e arës.
3. keq. Mjedis i ndyrë e i dyshimtë ku zë vend krimi.
✱Sin.: llagëm, shtonë, hendek.
♦ *Mi gjirizesh shar.
LLAGË́́M,~I m. sh. ~E, ~ET, bised. 1. Kanal i nëndheshëm për ujërat e zeza, për të kulluar ujin e arave a për t’u futur në një vend të fshehtë për t’u mbrojtur. Llagëmi i shtëpisë. Llagëmet e qytetit. Llagëmi i arave.
2. Gropë e gjatë dhe e ngushtë nën dhe a në një shkëmb, që mbushet me lëndë plasëse për shpërthim. Hap llagëme. Bënë llagëme.
3. E thelluar në lëkurë, vijë, rrudhë. Llagëmet në faqe e tregonin shumë të plakur.
✱Sin.: gjiriz, kanal, hendek, shtonë, llogore.
LU/G,~ GU m. sh. ~GJE, ~GJET 1. Copë e gjatë druri a guri, e gërryer dhe e bërë si govatë për t'u dhënë ujë a ushqim kafshëve; koritë; mjet i tillë që përdoret për të mbajtur a për të përpunuar diçka. Lug i gurtë (i drunjtë). Lug guri (druri). Lugu i bagëtive (i derrave, i pulave). Lug rrushi.
2. Ulluk prej druri, prej teneqeje etj. nëpër të cilin rrjedhin ujërat. Lug druri (dërrase, llamarine). Lugu i kroit (i çezmës). Lugu i mullirit (i dërstilës). Lugu i ujit. Lug për të ujitur arat.
3. E thelluar për së gjati në një dru ose në një gur; hapësirë a vrimë e madhe për së gjati një sendi, nëpër të cilën kalon diçka. Lugu i oxhakut. I bëri një lug.
4. Pjesa e thelluar për së gjati qafës ose boshtit të kurrizit te njeriu; e thelluar a gropë në një pjesë të trupit. Lugu i qafës (i shpinës, i kurrizit). Lugu i gjoksit. Lugu i dorës (i këmbës). Lugu i zemrës gropa e vogël që është ndërmjet barkut dhe kraharorit.
5. Luginë e vogël, nëpër të cilën zakonisht kalon një rrjedhë uji, lugore; luginë. Lugjet e Verdha (top.). Kulloste bagëtitë nëpër lugje.
6. Pjesë e ulët në një livadh, në një arë etj., që duket si hulli; shteg në borë që është rrahur nga të ecurit. Lugu i arës (i livadhit). Lugu i borës.
✱Sin.: ujore, koritë, therkë, shtonë, trung, ulluk, skorec, luginë, lugore, shtrat, zdërlug, dhes, shteg.
♦ E futi për lug të mullirit (dikë) shih e vuri me shpatulla pas murit (dikë). S’i mban lugu ujë (dikujt) është në gjendje të keqe ekonomike; nuk i ka punët në vijë, nuk di nga t’ia mbajë; iu lag (iu qull) eshka. I ka rrjedhur lugu (dikujt) ka pasuri të madhe, ka të ardhura të mira e bollëk; i ka vajtur çdo gjë mbarë; i ka rrjedhur lumi. Më vjen uji në lug më shkon gjithçka mbarë, më ecin punët si dua vetë.
SQÓLL,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Vend i posaçëm në një skaj të kuzhinës a në një cep tjetër të shtëpisë, në trajtë të një lugu të ngritur, ku lahen enët, duart etj. Sqollin prej guri e kishin në oborr. Pasi i lau enët, gruaja i vuri enët në sqoll dhe i mbuloi me një garzë të bardhë. Nuk kishin ndërtuar ende një sqoll në atë shtëpi.
2. Dritare e verbër ku mbahen bucelat e ujit. I kishin rreshtuar bucelat pranë sqollit, disa me ujë e disa me verë. Çohu merre pak ujin te sqolli në kuzhinë!
✱Sin.: lajtore, enëlarëse, trapazan, shtonë, abdeshane.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë