Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shtegtare”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BEDUIN

BEDUÍN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Pjesëtar i fiseve shtegtare arabe, që jetojnë në shkretëtirat e Arabisë dhe të Afrikës Veriore. Beduinët besnikë. Shtegtimi i beduinëve. Karvani i beduinëve. Jetoi mes një fisi beduinësh.

BEDUINE

BEDUÍN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET Pjesëtare e fiseve shtegtare arabe. Beduinet janë kalorëse të forta.

BISHTAGJEL

BISHTAGJÉL,~I m. sh. ~A, ~AT [BISHTAGJÉL/E,~JA m. sh. ~E, ~ET] 1. zool. (lat. Anas acuta) Rosë e egër shtegtare me bisht të gjatë si të gjelit, me qafë të shkurtër e me këmbë të verdha, që rron buzë ujërave.
2. Lloj misri i verdhë me kokërr të vogël.
3. bot., bised. (lat. Lilium) Zambak. Mbill një bishtagjel, moj xhane, / Të shtosh bukurinë. (folk.).
4. Tigan, fultere; tavë me bisht. Fërgesë në bishtagjel.

ENDEM

►ÉND/EMII jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Shkoj e vij disa herë diku, bredh andej-këtej; sorollatem. Endet rrugëve. Endem andej-këtej (kot). Jam endur që prej mëngjesit. - A mund të endem në liri të plotë? Endet prej vitesh në dyert e drejtësisë.
2. vetv. Shkoj nga një vend në tjetrin ngaqë s’kam vendbanim të përhershëm; e ndërroj shpesh vendin e banimit; bëj jetë prej endacaku. Endeshin nga një qytet në tjetrin. Fiset shtegtare endeshin gjithë vitin. - Pse na bën të endemi larg rrugëve të tua? Si zogu që endet larg folesë së tij, kështu është njeriu që endet larg shtëpisë së tij.
3. vet. v. III Lëviz pa ndërprerje nga një vend në tjetrin (për dritën, për vështrimin etj.); përshkon. Drita endet nëpër oborr. Topi endet në gjithë fushën. Dritat po enden fije-fije.
✱Sin.: sorollatem, bredh, lëviz, përshkon, shtegtoj, vërtitem.

GEPARD

GEPÁRD,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. zool. (lat. Acinonyx jubatus) Mace e madhe shtegtare e savanës afrikane, e njohur për trupin e gjatë e të hollë, me këmbë të fuqishme dhe me shpejtësi të jashtëzakonshme; çitë. Gepardi është gjitari më i shpejtë në tokë.
2. usht. Tank kundërajror i prodhimit gjerman.

HUSHKULUR

HUSHKÚLUR,~A f. sh ~A, ~AT keq. Ajo që bredh lart e poshtë dhe nuk ngulet për të banuar në një vend; ajo që nuk ka një vend banimi të përhershëm; endacake.
✱Sin.: endacake, bredhëse, shtegtare, bredharake, strehacake, vagabonde, rrugaçe.

MARSATORE

MARSATÓRE mb. f. Që i përket llojit të rosës së egër shtegtare që ngjan me kurrillën. Rosë marsatore.

MARSATORE

MARSATÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET zool. (lat. Anas querquedula) Rosë e egër shtegtare që i ngjet kurrillës e që vjen në muajin mars. Gjuetia e marsatores. Marsatore të vrara.

MURRCAK

MURRCÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT zool. (lat. Netta rufina) Rosë e madhe shtegtare me qafë të gjatë dhe sqep të gjatë të rrumbullakët, mashkulli i së cilës ka kokë të kuqe në portokalli dhe sqep të kuq, ndërsa femra ka ngjyrë kafe të çelur.

SHTEGTAR

SHTEGTÁR,~E mb. 1. Që nuk ka një vendbanim të përhershëm, që nuk është i ngulur në një vend, që shtegton gjithnjë nga një vend në një tjetër; që nuk qëndron gjithnjë në një vend, po shkon nga një vend në një tjetër (zakonisht me këmbë a me kafshë); që është gjithnjë në udhëtim. Fise shtegtare. Jetë shtegtare. Barinj shtegtare. Blegtori shtegtare. Zanatçinj shtegtare. Mjek shtegtar. Poet shtegtar.
2. Që largohen në vjeshtë për të shkuar në vende të ngrohta dhe kthehen përsëri në pranverë (për shpendët). Shpendët (zogjtë) shtegtarë.

SKIT

SKÍT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT hist. Pjesëtar i fiseve shtegtare, që banonin në brigjet veriore të Detit të Zi rreth shekullit të shtatë para erës së re deri rreth shekullit të tretë të erës së re. Fiset e skitëve. Gjuha (zakonet) e skitëve.

STREHACAKE

STREHACÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që është pa banesë të përhershme. Ndihmonte shpesh një strehacake. Strehacakja flinte në hyrjen e pallatit. Rreth strehacakes mblidheshin shpesh zogj.
✱Sin.: endacake, endëse, bredhëse, bredharake, bredhacake, barashe, cergare, cergatare, hushkulur, rrënjëshkulur, rrugaçe, shtegtare.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë