Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shprehësi”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ALITEROJ

ALITER/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR poet., kal. Përsëris për shprehësi tingullimore të njëjtin tingull ose të njëjtën rrokje brenda një vargu, një fjalie etj. Aliteron tingullin d në fillim të çdo vargu: ‘div dragoi i Dragobisë’. Aliteroj vargje me qëllim ritmizimi të tekstit.

APOGJIATURË

APOGJIATÚR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT muz. Notë muzikore për zbukurim melodik; shtim i një note të vogël në fillim të një melodie apo të një kënge për t’i dhënë rëndësi notës kryesore, veçanërisht në operë, për t’i shtuar fuqi dhe shprehësi zërit, përkatësisht melodisë. Luaj me piano apogjiaturën. Ky fragment muzikor përmban disa apogjiatura. Apogjiatura i jep finesë melodisë.

ASINDET

ASINDÉT,~E mb., gjuh. Figurë stilistike që përftohet me mënjanimin e mjeteve lidhëse midis dy e më shumë gjymtyrëve të një fjalie ose ndërmjet dy e më shumë fjalive për të krijuar shprehësi, efekt stilistik, ritëm të shpejtë; mënyrë shprehjeje ose mënyrë ndërtimi e fjalisë pa përdorur lidhëza; kund. polisindet. Llojet e asindetit. Shkrimtari ka përdorur dendur asindetin.

EMFAZË

EMFÁZ/Ë,~A f. 1. let. Shprehësi e theksuar emocionuese në të folur a në të shkruar. Emfazë retorike. Emfazë e tepruar. Interpreton me emfazë. Metoda për të dhënë emfazë.
2. gjuh. Theksim i veçantë i një fjale a i disa fjalëve për ta bërë më të qartë a më të rëndësishëm kuptimin. Ku po na shpie vallë kjo emfazë mbi të drejtat e pronësisë. Shkrime të lexuara me emfazën e duhur. Ai bën përsëritje për emfazë.
3. Përdorim i tepruar i stilit të lartë në ligjërim. Shqiptoj me emfazë. Emfaza shfaqet kur duam t’u imponohemi të tjerëve. Nuk mund të përdorë vend e pa vend një emfazë.
✱Sin.: shprehësi, theksim.

MË

MË përem. 1. Trajtë e shkurtër e përemrit vetor të vetës së parë në numrin njëjës, në rasën dhanore. Më duket. Më pëlqen. Më vjen mirë. Më bëri një të mirë. Më gjeti një vend. Më thuaj të vërtetën! Më iku nga mendja. Më hëngri veshët.
2. Trajtë e shkurtër e përemrit vetor të vetës së parë në numrin njëjës, në rasën kallëzore. Më pa. Më dëgjoi. Më merr malli. Më la vetëm. Më falni!
3. bised. Përdoret para foljeve për të treguar një qëndrim të afërt e dashamirës të folësit për atë, për të cilën bëhet fjalë, duke shprehur se kjo është e rëndësishme për mua (si dhanore etike). Si më shkon? Si më je? A m’i pe fëmijët? Të m’i bësh të fala nipit!
4. Përdoret para foljeve për t’i dhënë më shumë gjallëri dhe shprehësi ligjërimit për diçka që ka rëndësi për mua (përdoret si dhanore etike). Më t’u ngrit në këmbë. Më ta bëri copë-copë. Më t’ia nisi këngës. Hë, më të lumtë!

SHPREHËSI

SHPREHËSÍ,~A f., libr. Të qenët shprehës, vetia e diçkaje shprehëse, fuqia a aftësia shprehëse. Shprehësi e theksuar. Shprehësia e gjuhës. Shkalla e shprehësisë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë