Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shpërshije”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HAKARET

HAKARÉT,~I m. sh. ~E, ~ET bised. 1. Përbuzje, përçmim, poshtërim. I bëri gjithë atë hakaret. E priti me hakaret e priti me përbuzje.
2. si mb. Që është zhvilluar me tepri, shumë i madh dhe pa bukuri e pa lezet. Djalë hakaret.
3. si ndajf. Shumë keq; si mos më keq; duke e katranosur a djallosur; ngatërrueshëm, ndërlikueshëm. Vishet hakaret. Ishte i madh hakaret. Është rritë e është bërë hakaret.
✱Sin.: përbuzje, përçmim, poshtërim, shpërshije.

MOSPËRFILLJE

MOSPËRFÍLLJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Mungesë përfilljeje për dikë a për diçka; nënvlerësimi i dikujt a i diçkaje; mungesë e vëmendjes, e kujdesit, e shqetësimit etj. për dikë a për diçka; qëndrimi i atij që nuk e përfill dikë a diçka, të qenët mospërfillës; kund. përfillje; vlerësim. Mospërfillje e hapët. Mospërfillja e vështirësive (e pengesave, e kërcënimeve, e sëmundjes). Mospërfillja e dëshirave (e kërkesave, e të drejtave, e ndjenjave) të dikujt. Ka një mospërfillje për të. Flet (dëgjon, sillet) me mospërfillje.
2. Rast kur nuk e përfill dikë a diçka. U kujtua për mospërfilljet e asaj dite ndaj tij.
✱Sin.: shpërfillje, shpërshije, ftohtësi, moskokëçarje, nënvlerësim, nënvleftësim, përbuzje.

NEVERI

NEVERÍ,~A f. 1. Ndjenjë e përzierjes së stomakut para një gjelle a para një ushqimi që nuk na pëlqen a që na ka velur dhe që s’e shohim dot me sy; ndjenjë e përzierjes nga një aromë e pakëndshme; krupë. Ha me neveri. Ka marrë neveri. Shtrembëroi fytyrën me neveri.
2. fig. Ndjenjë përbuzjeje të thellë për dikë a për diçka, ndot. Ndien neveri për dikë a diçka. Të ngjall neveri. E shihte me neveri e përçmim. E flaku (e shtyu) me neveri. E shpërfilli me neveri. Servil deri në neveri.
✱Sin.: krupë, efsh, të pështirë, pështirosje, të pështjellë, të vështirë, vështirosje, të vjellë, ndot, gërdi, shpërshije, të ndytë, të ndotë, ndotësi, neveritje, përbuzje, datë.

PËRBUZJE

PËRBÚZJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përbuz dikë apo diçka përbuz ose kur përbuzem.
2. Qëndrim shumë mospërfillës e përçmues ndaj një tjetri a ndaj diçkaje, shprehje e një qëndrimi të tillë; mohim i plotë i vlerës së dikujt a të diçkaje; përçmim. Vështronte me përbuzje. E hodhi poshtë me përbuzje diçka.
3. Ndjenja e mospërfilljes së hapët dhe e përçmimit të thellë për dikë a për diçka. Përbuzja e rreziqeve.
✱Sin.: shkarëzim, përçmim, shpërshije, krupë, nënvlerësim, nënvleftësim, braktisje, mospërfillje, mposhtje.

PËRÇMIM

PËRÇMÍM,~I m. 1. Veprimi kur përçmoj dikë apo diçka ose kur përçmohem.
2. Qëndrim mospërfillës e nënvlerësues ndaj një tjetri a ndaj diçkaje; përbuzje. E shikonte (e dëgjonte) me përçmim. Shfaqte shenja përçmimi.
✱Sin.: përbuzje, nënvlerësim, mospërfillje, shpërshije, shëmtim, përçudnim.

SHIGMË

SHÍGM/Ë,~A f. zakon. nj. Neveri e madhe, pështirosje. Ndjeu vetëm shigmë. I ngjalli një shigmë.
✱Sin.: krupë, të pështirë, të vjellë, shpërshije, neveritje.

SHPËRSHIJE

SHPËRSHÍJ/E,~A f., libr. 1. Shije e keqe që ndiejmë në gojë.
2. Përçmim, përbuzje; neveri; mospërfillje. U largua me shpërshije. E vështroi me shpërshije.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë