Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shogë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

SHOGË

SHÓG/Ë,~A f. 1. Pjesë e kokës ku kanë rënë flokët, tullë, toç, qere. I dukej (i shndriste) shoga. I ka mbetur koka shogë.
2. sh. ~A, ~AT Rrip i gjerë e i gjatë zakonisht prej leshi për ta ngjeshur në bel, që përdoret si aksesor, brez. Shogë ari. Kishte veshur një fustanbardhë me një shogëzezë në mes. Kishte harruarvendoste shogën. Bleu një shogë te re.
3. mjek. Kromë, zgjebe. E zuri shoga. Ishte me shogë. Sëmundja e shogës.
Sin.: tullë, toç, qere; kromë, zgjebe.

TOÇ

TOÇ,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Kalli i vogël misri, kalli i parritur a i pazhvilluar si duhet. Misri kishte bërë ca toça. Mblodhën ca toça.
2. Pjepër a shalqi i vogël. Këputi një toç.
3. Kokë lakre a sallate.
4. fëm. Kokë. Iu vra toçi. E ka toçin të madh (të vogël). E ka toçin gur nuk bindet; nuk i mbushet mendja lehtë. E çukiti në toç.
5. Pjesa e kokësduket kur bien flokët, tepja e kokës pa flokë; tullë. Toçi i kokës. I dukej (i doli) toçi. I ra në toç.
6. Kafshatë (buke), çapë, mëllë. Hëngri dy toça bukë.
7. si ndajf. Duke qethur a duke rruar flokun gjerrrënjë; pa flokë, tas. U qeth toç. E ka (e bëri) toç kokën.
8. si mb., fig. I lehtë nga mendja, torollak. Djalë (plak) toç.
Sin.: tullë, shogë, torollak.

TULLË

TÚLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Copë deltine zakonisht katërkëndëshe, që ngjishet e piqetfurrëposaçme dhepërdoret për ndërtimin e mureve. Tullë me veshë (me vrima). Tulla silikate. Pallat me tullabardha. Tullë e kuqe (e bardhë). Ngjyrë tulle ngjyrë e kuqërremtë. Prodhimi i tullave. Mur me tulla. Fabrikë (furrë) tullash. Tullë zjarrduruese.
2. bised., tall. Pjesa e sipërme e kokës pa flokë (për burrat). I doli tulla. Fshiu tullën.
3. bised., tall. Tullac. Erdhi tulla.
4. si mb. Tullac, pa flokë. E ka kokën tullë. E bëri kokën tullë i preu flokët gjerrrënjë ose e rroi kokën me brisk.
5. si ndajf. Top, rëndë. Fjeti tullë. E bëri gjumin tullë.
6. fig., si ndajf. Shumë i thatë, i fortë,(kryesisht për bukën e ndenjur dheftohur). Buka ishte tullë e fortë.
Sin.: pjekull, qerpiç, plithar, çaçkë, shogë, tullac.
Ia bëri kokën tullë (dikujt). 1. E qethi derirrënjëflokëve. 2. Ia zbuloigjithametat e dobësitë; ia shpërfaqi mendimet e synimet. E ka kokën tullë (dikush). 1. shih e ka kokën fushë (dikush). 2. Është kokëfortë; e ka kokën gur; e ka kokën shkëmb. E ka turirin dy tulla një plithar (dikush) përçm. është shumë i shëmtuarfytyrë; nuk shihet dot me sy; ikën barkun; të kall (të shtie, të jep) datën.

VISKË

VÍSK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Visk femër, kërriçe. Viska e gomarit.
Sin.: kërri shogë, krosë, kërre, përlake, pulishte, gaçe, kishke.

VISKË

VÍSK/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Qere, shogë, krosë. Ka viskën në kokë.
2. Qeros, qel, qelan. Mori viskën për një punë.
Sin.: qerosë, tullë, shogë, krosë, qele, qeros, qel, qelan, krosë, lluc, llucak, kokëzbathur, kyecullak.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.