Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shkriftuar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

JAJË

JÁJ/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Përdorëse e përbërë prej një shkopi dhe prej një teli të hollë, e cila shërben për ta shkriftuar leshin që përpunohet për të bërë qeleshe.

SHKRIFTUAR

SHKRIFTÚAR (i, e) mb. 1. Që është i shkrifur; i shkrifëruar. Tokë e shkriftuar.
2. Që është i gjallëruar. Me zemër të shkriftuar.
✱Sin.: i shkrifët, i shkriftuar, i pluhurosur, i gjallëruar, i gëzueshëm, i lehtësuar, i shpirë, i shkërmoqur.

SHKRIFTUAR

SHKRIFTÚAR (i, e) mb. 1. Që është i shkrifur; i shkrifëruar. Tokë e shkriftuar.
2. Që është i gjallëruar. Me zemër të shkriftuar.
✱Sin.: i shkrifët, i shkriftuar, i pluhurosur, i gjallëruar, i gëzueshëm, i lehtësuar, i shpirë, i shkërmoqur.

SHKRIFTUES

SHKRIFTÚES,~I m. sh. ~, ~IT bujq. Pajisje e posaçme e cila shërben për të shkriftuar tokën. Plug me shkriftues.

SHKRIFTUES

SHKRIFTÚES,~I m. sh. ~, ~IT bujq. Pajisje e posaçme e cila shërben për të shkriftuar tokën. Plug me shkriftues.

SHKRIFUR

SHKRÍFUR (i, e) mb. 1. Që është bërë i shkrifët, i krehur (për leshin e pambukun, për duhanin e grirë etj.). Pupla të shkrifura. Duhan i shkrifur.
2. Që është i shpirë, i shkrydhur (për trupin a gjymtyrët). Me trup të shkrifur. Me këmbë të shkrifura.
3. fig. Që është i qartë, i butë (për zërin). Me zë të shkrifur.
4. fig. Që është i lehtësuar në shpirt. Me zemër të shkrifur.
✱Sin.: i shkrifët, i shkriftuar, i pluhurosur, i gjallëruar, i gëzueshëm, i lehtësuar, i shpirë, i shkërmoqur.

SHKRIFUR

SHKRÍFUR (i, e) mb. 1. Që është bërë i shkrifët, i krehur (për leshin e pambukun, për duhanin e grirë etj.). Pupla të shkrifura. Duhan i shkrifur.
2. Që është i shpirë, i shkrydhur (për trupin a gjymtyrët). Me trup të shkrifur. Me këmbë të shkrifura.
3. fig. Që është i qartë, i butë (për zërin). Me zë të shkrifur.
4. fig. Që është i lehtësuar në shpirt. Me zemër të shkrifur.
✱Sin.: i shkrifët, i shkriftuar, i pluhurosur, i gjallëruar, i gëzueshëm, i lehtësuar, i shpirë, i shkërmoqur.

ÇEPENDUKUR

ÇEPENDÚKUR (i, e) mb. Që është shkriftuar, që është ndukur; që është çependukur.
✱Sin.: i shkriftuar, i shqyer, i ndukur, i çjerrë, i shkalafitur.

ÇUKËRMUAR

ÇUKËRMÚAR (i, e) mb. Që është i shkrifëruar lehtë, që është çukërmuar. Lehë e çukërmuar. Një masë e zezë e çukërmuar në syprinë. Vumë re një plevicë të çukërmuar nga plumbat.
✱Sin.: i shkrifëruar, i shkriftuar, i rrëmuar, i rrëmihur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë