Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
RRËNÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur rrënoj ose rrënohem, shkatërrim. Rrënim ekonomik. Rrënimi i shtëpisë. Vihet re rrënim i prodhuesve të vegjël.
2. edhe fig. Gjendja kur rrënohet dikush a diçka. Rrënim i madh. E çuan vendin në rrënim.
3. vet. sh. Gërmadha, rrënoja. Rrënime të vjetra. Pastruan vendin nga rrënimet.
✱Sin.: shembje, shkatërrim, rrafshim, rroposje, prishje, shkretim.
SHKATËRRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur shkatërroj dikë a diçka ose kur shkatërrohem; shembje, prishje. Shkatërrimet e tërmetit. Shkatërrim i pronës. Shkatërrimi i rrugëve.
2. fig. Dëmtim i madh ekonomik, moral, shëndetësor etj.; rrënim, mjerim. Shkatërrim i brezave. Shkatërrim ekonomik. Shpenzimet e tepërta e çuan në shkatërrim. Shpëtoi nga shkatërrimi.
✱Sin.: rrënim, rrafshim, shembje, prishje, përprishje, batisje, batërdi, kërdi, përmbysje, rrokullisje, kiamet, zhdukje, asgjësim, shfarosje, përvëlim, shpërthim, shkallmim, shpartallim, gremisje, mjerim, gjëmë, frikë, zezonë, mynxyrë, fatkeqësi, cenim, rënie, shthurje, shkretim.
SHÚARJ/E,~A f. vet. nj. 1. Veprimi kur diçka pushon së djeguri a së ndriçuari; fikje. Shuarja e zjarrit nuk ndodhi menjëherë. Shuarja e llambës (dritave).
2. Ndërprerje e punës së motorit; ndalje. Shuarja e motorit i ndodhi papritmas.
3. fig. Veprimi kur sheshojmë diçka dalëngadalë (një kontradiktë, grindje); fashitje, platitje. Shuarja e grindjeve.
4. edhe fig. Veprimi kur është shfarosur a zhdukur diçka; asgjësim. Shuarja e shtetit.
5. fig. Mekje e zërit; fikje. Shuarja e zërit. Shuarja e muzikës.
6. Fshirje a prishje e diçkaje që është e shkruar, çregjistrim. Shuarja e fjalëve.
7. Tretje e një lënde në ujë ose hollimi me ujë. Shuarja e gëlqeres.
8. euf. Vdekje. E mësoi nga të tjerët shuarjen e dajës së vet.
✱Sin.: ndalje, platitje, fashitje, nemitje, venitje, shtypje, asgjësim, shfarosje, fikje, mekje, shkretim, fashitje, platitje, dobësim, zhdavaritje, rraskapitje, çregjistrim.
ZEZÓN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Fatkeqësi shumë e madhe, gjëmë, mjerim. E gjeti (e pllakosi) zezona. Plasi një zezonë që na ngriu gjakun. S’kish ndodhur kurrë kjo zezonë në krahinën tonë. Një zezonë e kish zënë për gryke si ngërç. Kjo zezonë ishte bërë aq e zakonshme, sa nuk trembte njeri.
2. fig. Prishje a shkatërrim i madh, rrënim. Zezonë e tmerrshme. Shpëtoi vendin nga zezona. Përmbi mua rëndon faji i gjithë asaj zezone. Gjurmët e zezonës dukeshin qartë. Ky rrënim e kjo zezonë s’ishin parë ndonjëherë. Përmasat tragjike të zezonës. Shkrimtari e ka sjellë si të gjallë gjithë atë zezonë. - Ç’të bënim përpara zezonës që po na avitej?
✱Sin.: e keqe, fatkeqësi, gjëmë, mjerim, rrënim, shkatërrim, shkretim, bolbë.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë