Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
GURACÁK,~E mb. 1. Që është me gurë e me shkrepa; shkëmbor. Vend guracak. Lagje guracake.
2. Që rron nëpër male e shkëmbinj; që është mësuar të jetojë e të punojë në zona me natyrë të ashpër dhe malore (zakonisht për kafshët). Kalë guracak. Mushkë guracake. Dhi guracake.
3. Që ka trup të lidhur e të fortë; i fortë. Burrë guracak. Vajzë guracake.
✱Sin.: shkëmbor, i fortë.
SHÁRR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vegël me një teh ose disk çeliku të dhëmbëzuar, që përdoret për prerjen e drurit, metalit ose materialeve të tjera të forta e që vihet në punë me forcën e krahut ose me energji elektrike; presa e kësaj vegle; zhake. Sharrë krasitëse. Tehu i sharrës. Dhëmbët e sharrës. Sharra që pret, shkëlqen edhe vetë (fj. u.) ai që mëson e ndihmon të tjerët, mëson e përfiton edhe vetë prej tyre.
2. Makinë për prerje që përdor një teh të dhëmbëzuar. Sharrë profesionale. Sharrë mekanike (elektrike). Sharrë prerëse. Sharrë dore (krahu). Sharrë vertikale. Sharrë disk. Sharrë me teh rrethor. Sharrë druri (hekuri). Sharrë mermeri. Tallash sharre. Dru i prerë me sharrë. Ky dru e do një sharrë.
3. Repart në pyll ose afër pyjeve, i pajisur me vegla të tilla, ku nxirren dërrasa, trarë etj. nga trungjet; stabiliment. Është hapur një sharrë e re. Sharrat e Pukës. Stacioni i sharrave. Punon në kompleksin e sharrave.
4. Vargmale me maja të thepisura që duken dhëmbë-dhëmbë; tokë e gërryer shkallë-shkallë nga rrëketë; vend me shkrepa e me gurë; grill. Alpinistët kishin nisur t’i ngjiteshin asaj sharre. I doli sharra tokës. As mushka nuk i kapërcente ato sharra.
5. gjeogr., det. Shkëmb a varg shkëmbinjsh të thepisur, që gjenden brenda në det dhe janë të rrezikshëm për anijet. Anija hasi në sharrë. Kapiteni u druhej sharrave në atë zonë.
6. anat. Shtylla kurrizore, peshku i kurrizit; kurrizi (zakonisht për kafshët e trasha). Qe me sharrë të bardhë. Kishte dëmtuar sharrën e kurrizit.
7. Koçan misri i përcëlluar në zjarr, që përdoret për të shkoqur misra. Sharrë për misër. E shkoqi misrin me sharrë.
8. Tokë gurishte që nuk prodhon (kodër, bregore a shpat mali); sharrishtë, bokërimë. Nuk mund të mbillte sharrën. Doli në sharrë.
9. mjek., veter. Sharrëza; sëmundja e tokës; epilepsi. I ra sharra. I rëntë sharra! (mallk.)
10. Një grup njerëzish sipas një tipari të përbashkët, të një niveli në shkollë, dije etj. Jemi të gjithë të një sharre.
11. Lartësi trupore, një gjatësi trupore. Djemtë kishin një sharrë. Ishte rritur gati një sharrë.
12. si mb. Që është dhëmbë-dhëmbë, shumë i mprehtë. Dhëmbë sharrë.
13. si mb. Që është bërë dhëmbë-dhëmbë e nuk pret. Teh si sharrë.
14. si mb. Që është me dhëmbëza, si sharrë; i valëzuar, i dredhur. Makarona sharrë.
15. si mb. Që është shkallë-shkallë e me thepa (për një vend); i valëzuar, i dredhur; shumë i mprehtë. Ishte truall sharrë.
16. bot. Pjesë e dytë e emërtimit të pathjeshtë për ndonjë bimë. Lule sharrë (lat. Epiphyllum) lloj kaktusi me gjethe të gjata, të tulta e me dhëmbëza anash, që çel lule të mëdha të bardha, ngjyrë trëndafili ose të kuqe dhe që mbillet për zbukurim; gjuhë vjehrre.
✱Sin.: zhake, koftër, limë, sharrishtë, grill, grillishtë, gurishtë, rreshpe, rripovinë, sharrëz, i dhëmbëzuar, i valëzuar, i mprehtë.
♦ Del si *lisi para sharrës (para sëpatës, para farkës) (dikush). I ha sharra (dikujt) i shkojnë mirë punët, nuk ka pengesa e vështirësi, i ecën çdo gjë mbarë. Janë të një sharre shih i ka prerë një sharrë. S’e kap as sharra e as lima (dikë) është shumë i varfër, është krejt i këputur; s’ke ç’i kërkon a ç’i merr, as gjënë më të vogël. I ngeci sharra në gdhe (dikujt) shih i ngeci sharra në gozhdë (dikujt). I ngeci sharra në gozhdë (dikujt) ndeshi në një pengesë të pakapërcyeshme e nuk shkon dot më tej për të bërë diçka, ngeci në vend papritmas; i ra sëpata në gur; i mbeti (i ngeci) kocka në fyt; i ngeci veza kryq; i mbeti luga në pilaf (iron.). I ka prerë një sharrë janë të tërë njësoj, ngjajnë si dy pika uji nga pamja, nga aftësitë, nga sjellja etj. I zuri sharra gdhenë (dikujt) shih i zuri sharra në gozhdë (dikujt). I zuri sharra në gozhdë (dikujt) i doli përpara një vështirësi e pakapërcyeshme dhe e paparashikuar; u ndal nga një pengesë, ngeci; i ngeci sharra në gozhdë; i ra sëpata në gur. Më ka zënë sharra *ndryshk.
SHKREPI,~I m. sh. ~A, ~AT Shkëmb me majë të mprehtë e të zhveshur; krep. Kaloi nëpër shkrepa. Shkrep me shkrep. E gjeti majë një shkrepi.
✱Sin.: karpë, krep, rragam.
SHKREPATÁR,~E mb. Që është me shkrepa. Vend shkrepatar.
ZGOBINÁLL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Vend me gropa e me shkrepa.
2. fig. Gjendje rrëmuje, pështjellimi e çorganizimi. Ishin të vetmit dëshmitarë të dramës sime shpirtërore në këtë zgobinalle.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë