Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
HALLAKÁT/SHËM (i), ~SHME (e) mb. 1. Që është shpërndarë andej-këtej (për një grumbull a një tufë); hallakatës; kaotik. Sende të hallakatshme. Pazar i hallakatshëm. Çmime të hallakatshme.
2. Që është i hapur a i zbërthyer, i zgafulluar a i shpartalluar (për diçka që ka qenë e mbledhur ose e mbërthyer mirë); i hardallosur, i shkopsitur, i zbërthyer (nga veshja, rrobat). Valixhe e hallakatshme. Me veshje të hallakatshme. Mbështjellëse e hallakatshme.
3. fig. Që sorrollatet a hutohet pa e mbledhur mendjen në një punë; që endet lart e poshtë pa asnjë qëllim a synim të caktuar; i çoroditur. Njerëz të hallakatshëm. Qytet i hallakatshëm. Sistem i hallakatshëm. Vit i hallakatshëm. Gjendje e hallakatshme.
✱Sin.: i shpërndarë, i rrëmujshëm, i çrregullt, i hapërdarë, i shpërndarë, kaotik, i zgafulluar, i zbërthyer, i shpartalluar, i prishur, i shqyer, i capërluar, i hardallosur, i sorollatur, i çakërdisur, i çoroditur.
HALLAKÁTUR (i, e) mb., bised. 1. Që është hallakatur andej-këtej (për një grumbull njerëzish, qeniesh a sendesh). Dhe (pleh) i hallakatur. Fshat i hallakatur. Me flokë të hallakatur.
2. I hapur a i zbërthyer (për diçka që ka qenë e mbledhur ose e mbërthyer mirë); i hardallosur, i shkopsitur. Me rroba të hallakatura. Gardh i hallakatur. Me flokë të hallakatura.
3. fig. Që s'e mbledh mendjen në një punë, që ka mendje të çakërdisur; i çoroditur. Njeri i hallakatur. Me mendje të hallakatur.
4. fig. Që është prishur a i rrjedhur mendsh. Plak i hallakatur.
✱Sin.: i shpërndarë, i rrëmujshëm, i çrregullt, i ngatërruar, i hapërdarë, i shpërndarë, kaotik, i zgafulluar, i zbërthyer, i shpartalluar, i shqyer, i capërluar, i hardallosur, i sorollatur, i çakërdisur, i çoroditur.
KOPSÍTUR (i, e) mb. 1. Që është kopsitur (për një veshje); kund. i shkopsitur.
2. edhe fig., bised. I rregulluar përfundimisht; i përmbyllur; i mbaruar. Problem (hall) i kopsitur. Punë (detyrë) e kopsitur.
✱Sin.: i mbërthyer, i mbaruar, i përmbyllur.
PASHKOPSÍTUR (i, e) mb. Që nuk është i shkopsitur; që nuk është shkopsitur; kund. i shkoqitur.
SHKAMCÚAR (i, e) mb. Që është shkamcuar, i zbërthyer, i shkopsitur; kund. i kopsitur. Bluzë e shkamcuar.
✱Sin.: i shkopsitur, i zbërthyer, i zgafulluar.
►SHKOPSÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Zbërthehem kopsash, shkomçohem; kund. kopsitem. - Mos u shkopsit se ftohesh! Ishte shkopsitur nga vapa.
2. vet. v. III Zbërthehet kopsa dhe del nga vrima; zbërthehet një veshje. I ishte shkopsitur bluza.
3. pës. e SHKOPSÍT.
✱Sin.: shkomçohem, zbërthehem.
►SHKOPSÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Zbërthehem kopsash, shkomçohem; kund. kopsitem. - Mos u shkopsit se ftohesh! Ishte shkopsitur nga vapa.
2. vet. v. III Zbërthehet kopsa dhe del nga vrima; zbërthehet një veshje. I ishte shkopsitur bluza.
3. pës. e SHKOPSÍT.
✱Sin.: shkomçohem, zbërthehem.
SHKOPSÍTUR (i, e) mb. Që është shkopsitur (zakonisht për këmishën, bluzën); i shkomçuar; kund. i kopsitur. Kishte dalë me pallto të shkopsitur. Triko e shkopsitur.
✱Sin.: i shkomçuar, i zbërthyer, i hapur.
SHKOPSÍTUR (i, e) mb. Që është shkopsitur (zakonisht për këmishën, bluzën); i shkomçuar; kund. i kopsitur. Kishte dalë me pallto të shkopsitur. Triko e shkopsitur.
✱Sin.: i shkomçuar, i zbërthyer, i hapur.
STRAMBULLÍKSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. I zbërthyer. Bluzë e strambullikshme.
2. I shkulur; i nxjerrë nga vendi. Aparat i strambullikshëm.
✱Sin.: i zbërthyer, i shkopsitur, i hapur, i zgafulluar, i prishur, i shkallmuar, i shqyer.
ZBËRTHÝER (i, e) mb. 1. Që është ndarë në pjesët përbërëse, që është zbërthyer pjesë-pjesë; që është shkulur a është hequr nga vendi ku ishte ngulur ose ishte mbërthyer; kund. i mbërthyer. Dërrasa të zbërthyera. Pjesët e zbërthyera.
2. Që është nxjerrë a është hequr nga vendi ku ka qenë i futur, i mbërthyer ose i kapur; i shkopsitur; kund. i mbërthyer. Me këllëf të zbërthyer. Me rripa të zbërthyer. Me pallto (me këmishë, me pantallona) të zbërthyer. Me gjoks të zbërthyer.
3. spec. I shpërbërë; i dekompozuar. Lëndë e zbërthyer. Molekula të zbërthyera. Albumina të zbërthyera. Në dimër gjedhëve u hidhnin fletë panxhari të grira e të zbërthyera.
4. fig. Që është shqyrtuar e është ndarë në pjesët a në elementet përbërëse dhe është parë nga të gjitha anët, për ta bërë të qartë e të kuptueshme, për të nxjerrë përfundime e detyra etj.; që është analizuar; i shkoqitur, i përimtuar. I zbërthyer me hollësi. Përmbajtje e zbërthyer. Çështjet jepen të zbërthyera. Problema të zbërthyer. Informacion (kod) i zbërthyer.
✱Sin.: i shkopsitur, i hallakatur, i hapur, i zgafulluar, i shpërthekuar, i hardallosur, i prishur, i shkallmuar, i çmbrehur, i lexueshëm, i shkoqitur, i përimtuar.
ZGAFULLÚAR (i, e) mb. 1. Që është zgafulluar, i gërryer, i hapur si gropë. Breg lumi i zgafulluar.
2. I zbërthyer, i shkopsitur, i shprishur (në veshje). Njeri i zgafulluar.
3. I çapëlyer, i shqyer. Me sy të zgafulluar.
4. I hallakatur, i hardallosur. Ecte si i zgafulluar nëpër pyll.
✱Sin.: i shkopsitur, i zbërthyer, i hapur, i shpartalluar, i hallakatur, i capërlyer, i hardallosur.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë