Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shkatarraqe”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARRABASHNJE

ARRABÁSHNJE mb. Që është e çrregullt, e pazonja, çapaçule; shkatarraqe. Grua (vajzë) arrabashnje.

SAMOVAILLË

SAMOVÁILLË mb., bised. 1. Shkurtabiqe. Grua samovaillë.
2. Shkatarraqe. Vajzë samovaillë.
3. Përtace. Ishte bërë samovaillë.

SAMOVAILLË

SAMOVÁILL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bised. Grua shkatarraqe; përtace. Në derë u duk samovailla.
2. euf. Figura të besimit popullor, që përfytyrohen si nimfa që shuplakin foshnjat. Fëmijët u trembeshin samovaillave.

SHALLAPAT

SHALLAPÁT,~E mb. 1. Që nuk mbahet mirë, që nuk i kushton rëndësi pamjes së jashtme, shkallafat, i çrregullt. Djalë shallapat. Avokati shallapat endej shkallëve të gjykatës.
2. si em. ~I m. sh. ~A, ~AT Ai që është vishet keq, që nuk i kushton kujdes veshjes, shkatarraq. Shallapati ishte i qetë për pamjen e tij.
3. si em. ~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që është vishet keq, që nuk i kushton kujdes veshjes, shkatarraqe. Dukej si shallapate me atë fustan.
✱Sin.: shkallafat, shkatarraq, i çrregullt, i pakujdesshëm, zhabzhyrr, shufalak, i zhargët, llosh, rrobavarur.

SHKALLAFATE

SHKALLAFÁT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që vishet keq, që nuk i kushton kujdes veshjes, shkatarraqe. Shkallafatja edhe në dasmë nuk i kishte kushtuar kujdes veshjes.

SHKATARRAQ

SHKATARRÁQ,~E mb., mospërf. 1. Që është prishur, i shkatërruar, që mezi qëndron më këmbë; që punon keq, që është si karakatinë. Tryezë shkatarraqe. Bujtinë shkatarraqe. Furgon shkatarraq. Mbante në dorë një ombrellë shkatarraqe.
2. Që nuk tregon kujdes në paraqitjen e jashtme dhe në punët e tij, i çrregullt, i pakujdesshëm. Veshje shkatarraqe.
3. Që nuk di veçse të prishë e të shkatërrojë; trazovaç. Fëmijë shkatarraq.
4. fig. Që nuk është bërë si duhet, përdoret keq. Gjuhë shkatarraqe.
✱Sin.: i rrëzuar, i shkallmuar, karakatinë, zhabzhyrr, shufalak, i zhargët, llosh, xhanavar, llapazhar.

SHKATËRRANE

SHKATËRRÁN/E,~IA f. sh. ~, ~ET Ajo që është shkatarraqe. Ajo shkatërrane prishte çfarë t’i vinte për mbarë.

SHUFALAKE

SHUFALÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që vishet pa kujdes e nuk i mban mirë rrobat, shkatarraqe, shallapate. Shufalakja krekosej me pakujdesinë e saj në të veshur.
✱Sin.: shallapate, zhabzhyrre, shkatarraqe, lloshe.

XHANAVARE

XHANAVÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bised. Grua e pakujdesshme për veshjen dhe paraqitjen e jashtme, shumë e shkujdesur dhe e çrregullt; grua shkatarraqe. Femër xhanavare.
✱Sin.: lloshe, shkatarraqe, xhore, xhorake.

ZHARGË

ZHÁRG/Ë,~A f. kryes. sh. ~A, ~AT 1. Këpucë të vjetra e të grisura, që nuk qëndrojnë mirë në këmbë dhe zvarriten kur ecim; brashnja; zhabërdina, zhabllaqe. Hiqte zvarrë zhargat. I ishin bërë këpucët zharga.
2. Rroba të vjetra, të grisura e të ndotura. I vareshin zhargat në trup. Ishin veshur me zharga.
3. fig. shar. Vajzë a grua e ligë e gojështhurur, shkatarraqe, që sillet poshtë e lart. Mori për grua një zhargë.
✱Sin.: brashnja, zhabërdina, zhabllaqe, shkarpa, shkatarraqe, e përdalë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë