Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ASGJËSÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që mund të asgjësohet ose që duhet të asgjësohet plotësisht, që ka mundësi të asgjësohet pa kthim; kund. i pasgjësueshëm. Material i asgjësueshëm. Armë të asgjësueshme. Dosje e asgjësueshme. Vendim i asgjësueshëm.
✱Sin.: i zhdukshëm, shuarës, i shfarossshëm, i shkatërrueshëm, i zhbëshëm, i shpërbëshëm, i eliminueshëm, vdekjeprurës, vdekjesjellës.
DEMONTÚESH/ËM (i),~ME (e) mb., libr. Që mund të demontohet; që është i çmontueshëm; i shkatërrueshëm; kund. i montueshëm.
PAQËNDRÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që nuk qëndron fort në vendin a në gjendjen e vet; që nuk mbahet mirë; që nuk është i qëndrueshëm; kund. i qëndrueshëm. Lidhje kimike e paqëndrueshme. Baraspeshë e paqëndrueshme (fiz.).
2. Që dëmtohet a prishet lehtë; jo i shëndoshë, jo i fortë; kund. i qëndrueshëm. Shtyllë e paqëndrueshme. Ngjyrë e paqëndrueshme.
3. Që ndryshon shpejt, që nuk mbetet njësoj për një kohë të gjatë; i lëkundshëm; i lëvizshëm; kund. i qëndrueshëm. Çmime të paqëndrueshme. Kohë e paqëndrueshme. Mot i paqëndrueshëm. Popullsi e paqëndrueshme popullsi që e ndërron shpesh vendin e banimit.
4. fig. Që nuk ka baza të shëndosha, që mbahet vetëm për një kohë të shkurtër; që nuk zgjat shumë, që prishet me kalimin e kohës; kund. i qëndrueshëm. Miqësi e paqëndrueshme. Mbështetje e paqëndrueshme. Tipare të paqëndrueshme.
5. Që nuk u përmbahet me vendosmëri mendimeve, bindjeve ose rrugëve që ka zgjedhur, që ndryshon shpesh, i lëkundshëm; që është veti e një njeriu të tillë; kund. i qëndrueshëm. Njeri i paqëndrueshëm. Me karakter të paqëndrueshëm.
✱Sin.: i dobët, i lëvizshëm, i lëkundshëm, i ndryshueshëm, i luhatshëm, i lagatershëm, i larmë, i lëkundur, i pavendosur, i përkulshëm, i dobët, levarash, mendjeveri, i brishtë, i shkatërrueshëm, i dëmtueshëm, mendjeveri, i pakarakter, i pavendosur, i pataban, karavidhe, ciripupe, çililingë, legen, xarnavel.
PASHKATËRRÚESHMËRÍ,~A f., libr. Të qenët i pashkatërrueshëm; vetia e diçkaje që është e pashkatërrueshme; kund. shkatërrueshmëri. Pashkatërrueshmëri dhe pavdekësi (fet.). Trupi i shkatërrueshëm do të vishej me pashkatërrueshmëri (fet.).
PASHKATËRRÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb., libr. Që nuk mund të shkatërrohet: i paasgjësueshëm, i parrënueshëm; kund. i shkatërrueshëm.
✱Sin.: i paasgjësueshëm, i parrënueshëm.
SHKATËRRÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që mund të prishet, që është i paqëndrueshëm. Mur i shkatërrueshëm. Trup i shkatërrueshëm.
2. Që mund të mposhtet. Infeksion i shkatërrueshëm.
SHKATËRRÚESHËM ndajf. Në mënyrë shkatërrimtare. U godit shkatërrueshëm. Gërmuan shkatërrueshëm.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë