Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shkarth”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

RROGËTAR

RROGËTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Nëpunës me rrogë të caktuar. Ata janë rrogëtarë. Shpërblim për rrogëtarët.
2. Ai që punon me kontratë me rrogë në një familje të pasur, shërbyes; bari me rrogë. Shërbyes me rrogë.
3. bised. edhe mospërf. Ushtar që paguhet me rrogë; mercenar. U formua një ushtri me rrogëtarë.
4. bised. Ai që i shërben dikujt si vegël për të nxjerrë përfitime, shërbëtor. Rrogëtar i regjimit. Rrogëtar i pushtuesve.
✱Sin.: shegert, çirak, shkarth, hyzmeqar.

SHATËR

SHÁT/ËR,~RI m. sh. ~ËR, ~RIT hist. Djalë nga një familje fisnike, që shërbente në oborrin e një princi a të një mbreti; shërbëtor shtëpie, shërbyes; vjet. shkarth. Shërbente si shatër tek monarku. Shatër i thesarit. Shatrit i qëndroni gjithmonë nga pas.
✱Sin.: shërbëtor, shërbyes, shkarth.

SHEBEK

SHEBÉK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. vjet. Djalë jetim ose shumë i varfër, që shërbente si shërbëtor në shtëpitë a në dyqanet e të pasurve; shërbëtor që i shkonte pas një zyrtari të lartë ose një të pasuri, shërbyes; shkarth. E mbajtën si shebek. I shërbeu shebeku. Thirri shebekët.
2. Ai që ka mbetur i shkurtër e i pazhvilluar në trup. Në garë mori pjesë edhe shebeku, megjithëse ishte me trup të shkurtër. Mbeti shebek. Si shebeku që e merr era kur ecën.
3. Djalë i vogël që nuk rri rehat e që është shumë i lëvizshëm; djalë i shkathët e çapkën. S’rri urtë shebeku. Ç’t’i bënte atij shebeku shejtan? Endej rrugëve shebeku duke bërë shejtanllëqe.
4. zool. (lat. Cynocephalus) Një lloj majmuni ngjyrë ulliri me turi të stërzgjatur. Shebekët janë majmunë të mëdhenj. Pa në foto një shebek. Edhe shebekut i pëlqenin bananet.
✱Sin.: shërbëtor, shërbyes, shkarth, shkurtabiq, cumrrak, çapkën, shejtan.

SHEGERT

SHEGÉRT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Çirak, nxënës; shërbëtor. Punon si shegert. U bë shegert i mirë. E la mallin në dorë të shegertëve. Shegerti i madh (shegerti i defterit) ai që zëvendësonte mjeshtrin a tregtarin, kallfë. Hyri (u pajtua) shegert.
✱Sin.: çirak, nxënës, kallfë, shërbëtor, shërbesëtar, shkarth, hyzmeqar.

SHKARTH

SHKARTH,~II m. sh. ~A, ~AT vjet. 1. Djalë që pajtohej si shërbëtor në një familje të pasur; shërbëtor. Shkarth shtëpie. Ia ngarkoi shkarthit edhe atë detyrë.
2. Djalë që punonte si ndihmës; shegert, çirak. Shkarth dyqani. U pajtua si shkarth.
✱Sin.: shatër, shërbëtor, shërbyes, shërbesëtar, hyzmeqar, kallfë.

SHKARTH

SHKARTH,~III m. sh. ~E, ~ET zool. (lat. Sciurus vulgaris) Ketër, macager, buklës. Shkarthi ka kokë të vogël. Bishti i shkarthit. Shkarth i vogël.

SHKARTH

SHKARTH,~IIII m. sh. ~E, ~ET 1. Degë e hollë. Mblodhi shkarthe. Shkarthe për zjarr.
2. Fije kashte. Shkarthe të lyera me ngjyra. Shkarthe zbukurimi.
3. bot., zakon. sh. Shkurre. Vendi ishte me shkarthe.
✱Sin.: cupil, fiskajë, fiskël, fisk, fshikull, guzhmë, mënjollë, purtekë, thupër, vishkull.

SHULK

SHÚL/K,~KU m. sh. ~Q, ~QIT hist. Çirak në dyqanin e dikujt; shkarth, shatër.
✱Sin.: shërbëtor, shërbyes, shatër, shkarth.

SHËRBYES

SHËRBÝES,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që merret me pastrimin dhe me shërbime të tjera ndihmëse në një zyrë, shkollë, ndërmarrje etj. Shërbyesi i fabrikës. Shërbyesi i shkollës.
2. Punëtor për kryerjen e punëve të shtëpisë në një shtëpi private, biznes etj., shërbëtor. Shërbyesi i mjekut. Shërbyesit qëndruan në këmbë gjatë gjithë darkës. Shërbyesi i hotelit. Shërbyes plak.
3. Një person, puna e të cilit lidhet me ndihmën që ai u jep të tjerëve, punonjës. Shërbyes social. Shërbyes civil.
4. fet. Ai që shërben në institucione fetare a lidhet me fenë; ai që i shërben një misioni fetar a një qëllimi fetar. Shërbyes i ungjillit. Shërbyes i kishës.
5. fig. Ai që kryen një shërbim për një çështje të lartë a ideale të larta. Shërbyes i madh i njerëzve. Shërbyes i kombit.
✱Sin.: shërbëtor, pastrues, rrogëtar, punonjës, shkarth, hyzmeqar, çirak.

SHËRBËTOR

SHËRBËTÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që shërben në një shtëpi a në një dyqan kundrejt një pagese. Punësoi një shërbëtor. E pushoi shërbëtorin. Punon si shërbëtor. Shërbëtor përtac.
2. Ai që merret me pastrimin, me ruajtjen dhe me shërbime të tjera në një institucion shtetëror ose privat. Shërbëtori i kishës. Shërbëtori i bashkisë. Shërbëtori i shkollës.
3. fig. Ai që i shërben me ndërgjegje e me besnikëri një kauze. Shërbëtor i popullit. Shërbëtor i njerëzve.
4. përb. Ai që është vënë me përulje dhe me besnikëri në shërbim të dikujt. Shërbëtor i përulur i diktatorit. Shërbëtor i politikës. Shërbëtor i regjimit.
5. keq. Ai që ka humbur lirinë dhe konsiderohet si pronë e dikujt. Sillet me ty si shërbëtor. Të trajton si shërbëtor.
✱Sin.: rrogëtar, shërbyes, shkarth, hyzmeqar, kopil, qole, shulk, kecan, raja, çirak, këlysh, mashë, puthador, lake, qehaja, çibuk, kobure, vegël, marionetë, servil.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë