Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
AUSPÚH,~U
m. sh. ~Ë, ~ËT tek. Tub shkarkues ose sistem shkarkues në mjetet motorike, që shërben për mënjanimin ose lirimin e gazrave helmuese që krijohen me djegien e karburantit në motorët me djegie të brendshme, gjatë ftohjes së tyre dhe zbutjes së zhurmës në motor; sistem shkarkimi i gazrave; marmitë. Nxjerrje e gazrave nga auspuhu. Vendos një auspuh zhurmues. Veturës i është çarë auspuhu.
RRUFEPRÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT Pajisje e përbërë prej një shufre me majë prej metali të qëndrueshëm, e cila vihet në kulmin e një ndërtese, të një oxhaku, të një anijeje etj. për t'i mbrojtur prej goditjeve të rrufeve, duke e shkarkuar rrymën nëpër një fill të tokëzuar. Vendosi një rrufepritës. Rrufepritësi i shtëpisë.
✱Sin.: rrufetërheqës, rrufepritëse, shkarkues.
RRUFEPRÍTËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Rrufepritës. Të gjitha ndërtesat në lagjen e re u pajisën me rrufepritës.
✱Sin.: rrufetërheqës, shkarkues.
RRUFETËRHÉQËS,~I m. sh. ~, ~IT Rrufepritës. Ndërtoi të parin rrufetërheqës në fshat.
✱Sin.: rrufepritëse, shkarkues.
SHKARKÚES,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që shërben për të ngarkuar a shkarkuar mallin, ngarkesën. Shkarkuesit e portit. Shkarkuesit e trupave. Greva e shkarkuesve.
2. hidrotek. E çarë në pjesën e sipërme të digës, kapërderdhës a tunel, që shërben për të shkarkuar ujin e tepërt të një rezervuari. Shkarkues sipërfaqësor. Shkarkues thellësie. Rezervuar me shkarkues. Shkarkuesit e hidrocentralit. Rikonstruksioni i shkarkuesit.
3. Pajisje a mjet i përdorur për të shkarkuar diçka. Shkarkues uji. Shkarkues boje solucion që shërben për të hequr ngjyrën artificiale tek flokët.
4. elektr. Aparat elektrik që shërben për të ruajtur pajisjet elektrike nga mbitensioni dhe që është i përbërë prej dy elektrodash, ndërmjet të cilave ndodh një shkarkesë elektrike kur tensioni arrin një vlerë të caktuar; rrufepritës. Shkarkues kundër rrufeve. Shkarkues sferik. Shkarkues me disqe (me shkëndija). Shkarkues mekanik.
4. bised., mjek. Medikament që ndihmon në zbrazjen e ujërave të tepërta në trup, diuretik. Pi një shkarkues në mëngjes. Kishte mbetur pa shkarkues.
5. vjet. Ai që fajëson dikë ose e bën përgjegjës atë për një faj. Të gjithë ia ngulën sytë atij shkarkuesi mashtrues. Ishte ai shkarkuesi kryesor që e bënte fajtor.
✱Sin.: kapërderdhës, vendshkarkim, përmbysës, rrufepritës.
TABÁN,~II m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Shtresë dheu nën pjesën e shkrifët e të butë të tokës; tokë e fortë dhe e ngjeshur që përbën themelin e një ndërtese; capë, truall. Taban i fortë. Tabani i tokës (i lumit, i pusit, i kanalit). Hapën tabanët e themeleve. Shtëpi me taban shtëpi përdhese pa dysheme, shtëpi që ka si dysheme truallin. Tokë me taban të thellë (të cekët). E punuan tokën deri në taban. Tokë pa taban tokë që është e paqëndrueshme, tokë që rrëshqet. Mos ndërtoni në atë brinjë se është tokë pa taban. Taban kanali (bujq.) bazë e kanalit nëpër të cilën rrjedh uji, që ndërtohet pingul me kanalin shkarkues.
2. fig. Truall mbi të cilin lind, krijohet, ngrihet a mbështetet diçka, mbështetje e fortë dhe e sigurt. Tabani kombëtar. I ka rrënjët në tabanin popullor.
3. anat. Shputë e këmbës, shuall i këmbës, patomë. Këmbë me taban të sheshtë dystaban, këmbësheshtë. Tabanët e këmbëve. Më përvëlojnë (më dhembin, më djegin) tabanët. Shkel me taban. Shpoi tabanët, ngaqë ecte zbathur.
4. Pjesë e këpucës ku mbështetet shputa e këmbës; shuall që i vihet këpucës nga poshtë. Taban i sheshtë. Tabanët e këpucëve. Shket me taban. I ranë tabanët. I ishin ngrënë tabanët e këpucëve. U hedh këpucëve tabanë të rinj.
5. Kapak i kokës, but, shesh i kokës. E goditi (e qëlloi, i ra) në taban. I kishte rënë flaku në taban.
6. det. Kallumë barke. Rregulluan tabanin e barkës.
7. bised. Qytë e pushkës. Tabani i pushkës. Ushtari e goditi (i ra) me taban.
8. ndërt. Tra i trashë i çatisë mbi të cilin mbështeten trarët e tjerë. Hodhi (vuri) tabanët e shtëpisë. Taban i dyshemesë tra kryesor që vihet kryq në radhën e trarëve dhe që shërben si mbështetje e tyre; kryetra.
9. Qerpiç i gjatë i qemerit të furrës së kaminës.
✱Sin.: capë, truall, shuall, shputë, patomë, pllaz, çafkë, çaçkë, but, qytë, kallumë, tra, kryetra, qerpiç.
♦ Më iku (më luajti) tabani (*kapaku) i kokës. I nxori tabanin (diçkaje). 1. E mbaroi diçka, e hëngri a e piu krejt, s’la asnjë grimë a asnjë pikë; i nxori (i gjeti) fundin. 2. I shkoi deri në fund diçkaje, e zbuloi me themel; e shqyrtoi diçka mirë, e njohu me rrënjë, e pa thellë; i nxori (i zbuloi) rrënjët; i shkoi (iu fut) në taban; i nxori ujët. I puth tabanin (dikujt) vjet. i përulem, e nderoj me përulësi dikë. I shkoi (iu fut) në taban (diçkaje) shih i nxori tabanin2 (diçkaje).
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë