Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shije”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ACID

ACÍD,~I m. sh. ~E, ~ET kim. 1. Bashkim kimik, zakonisht i lëngshëm, me shije të thartë e me veti gërryese, që përmban hidrogjen dhe që me metalet jep kripëra; thartor. Acid sulfurik (borik, acetik). Acid klorhidrik. Acid citrik. Acid organik (joorganik). Acid yndyror (organik). Acid i fortë (i holluar). Acid akumulatorësh.
2. Shpërthyes, eksploziv; lloj acidi i ndezshëm, fishekzjarr. Acid shpërthyes. Fishekzjarrë me acid. Shtoj acide. Acid acetik akullnajor lloj acidi i ndezshëm shpërthyes.

ACIDIK

ACIDÍK,~E mb., kim. Që është acidik, thartues, i thartë. Ujë acidik. Tretësirë acidike. Mjedis acidik. Shi acidik. Lëndë acidike. Shije acidike. Tokë acidike. Plehrat acidike.
✱Sin.: thartues, thartor, i thartë.

ACIDUAR

ACIDÚAR (i, e) mb., kim. Që është aciduar a që është thartuar, që ka marrë shije të thartë; që ka rritje të përqendrimit të acidit, që i është nënshtruar procesit të acidimit. Substancë (lëndë) e aciduar. Mjedis i aciduar. Ujë i aciduar. Ushqim i aciduar. Miell i aciduar. Brumë i aciduar. Gjellë e aciduar. Arë e aciduar.
✱Sin.: i thartuar, i thartë, i acidifikuar, i prishur.

AGARIKORE

AGARIKÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bot. (lat. Clitocybe geotroba) Lloj kërpudhe johelmuese dhe e ngrënshme, me shije të mirë e me erë të fortë, me ngjyrë të zbehtë pothuajse të bardhë, që rritet në kullosa, livadhe, buzë pyjeve, nën pemët halore ose nën drurë gjetherënës; ordinare.

AGDË

ÁGD/Ë,~AI f., gat. 1. Sheqer i djegur; çaj kolle me sheqer të djegur dhe ujë të vluar.
2. Bonbone ose karamele të përftuara nga sheqeri i zier, i shkrirë ose i djegur duke i shtuar edhe përbërës të tjerë aromatikë dhe për shije të mirë; shurup i trashë sheqeri që përdoret në ëmbëlsira.
3. kozm. Masë e lëngshme ngjitëse e përftuar nga sheqeri i djegur e nardeni për shkuljen e qimeve a heqjen pushit në fytyrë e trup (zakonisht te gratë); krem popullor për heqjen e qimeve të fytyrës e të trupit; heqës i qimeve, kanë e keqe. Bëra gati agdën e nuses.
✱Sin.: depilues, ndukaq, ndukç, nukaç.

ALKALOID

ALKALOÍD,~I m. sh. ~E, ~ET kim. Bashkim azotik, me shije të hidhur e helmues, që ka një ndikim të fortë farmakologjik në organizëm (kinina, kafeina, morfina, kokaina etj.). Grupi i alkaloideve që vepron në sistemin nervor. Alkaloide me efekt qetësues. Alkaloidet veçohen me metoda laboratorike.

AMARETË

AMARÉT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Lëndë aromatike me shije të hidhur, që përdoret për përgatitjen e ëmbëlsirave, të akulloreve, të kremit të tortave, të pijeve etj.
2. Biskotë e gatuar me bajame të egra, me arra të shtypura, me bërthamat e kajsive a të kumbullave të egra. Amareta me mjaltë. Amareta me kajsi (me pjeshkë).

AMBËLTUEM

AMBËLTÚEM,~IT (të) as., krahin. 1. Ëmbëltim. Të ambëltuemit i dha shumë shije revanisë.
2. mjek., euf. Të prera barku, dhembje, sëmbim barku. Të ambëltuemit e barkut i prishi natën djalit.

AMGJAK

AMGJÁK,~E mb. I amësht; pa shije.

AMÇE

ÁMÇE mb. Që piqet në verë e që ka shije të ëmbël (për një lloj dardhe gjatoshe). Dardhë amçe.

AMË

ÁM/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT Amëz. Ka amë të mirë (të keqe). Ka amë vajguri të rëndë (të padurueshme). Ama e luleve. Ama e djathit. Ka marrë amë. I jep amë. Raki me pak amë. La amë të keqe. Ia ndjeu amën (amzën) lëngut. S’merr amë nga diçka nuk merr vesh, nuk kupton, nuk di, nuk merr erë nga një punë a një çështje etj.
✱Sin.: shije, erë, aromë, kundërmim, erim.

AMËSHI

AMËSHÍ,~A f. Amështi, amshi, të qenët pa shije (diçka). Ndjeva amëshi.

AMËSHT

ÁMËSHT (i, e) mb. 1. Që ka shije të papërcaktuar, as i ëmbël as i kripur, i pashije. Gjellë e amësht. Vjen si e amësht.
2. fig. Që nuk të tërheq me pamjen e tij, i pakripë (për njeriun). Burrë i amësht.
✱Sin.: i amët, i amëtuar, i amështuar, i amshëm, i baltishëm, i pashije, amështiq, amëshik.

AMËSHTIM

AMËSHTÍM,~I m. 1. Veprimi kur amështoj ose kur amështohet diçka.
2. Të qenët i amësht, që ka shije të papërcaktuar, i pashije. Ushqime me amështim.

AMËSHTOJ

AMËSHT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Prish, i jap shije e erë jo të mirë, amëzoj.

AMËSHTUAR

AMËSHTÚAR (i, e) mb. Që është prishur, që ka marrë shije e erë jo të mirë; i amët, i amësht. Erë e amështuar.

AMËSHËM

ÁMËSH/ËM (i), ~ME (e) mb. I amësht, i pashije. Patate e amëshme. Shije e amëshme.

AMËTOJ

AMËT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. I jap një amëz, i jap një erë a një shije jo të mirë. Amëtoj gjellën.

ANTIESTETIK

ANTIESTETÍK,~E mb., let., art. 1. Që mohon ose nuk e pranon të bukurën në art, në natyrë, në shoqëri.
2. Që nuk ka vlera estetike, që i mungon harmonia, që nuk të jep kënaqësi ndijesore e artistike.
3. Që ka të bëjë me antiestetikën; që i përket antiestetikës, i antiestetikës. Shije antiestetike. Vepër antiestetike. Mjete antiestetike. Ngjyrat e përzgjedhura ishin krejtësisht antiestetike.

APETIT

APETÍT,~I m. Dëshirë, nevojë për të ngrënë për shkak të urisë. Nuk kishte apetit. Ka apetit të madh. I është çelur apetiti.
✱Sin.: oreks, ëndje, shije, uri, dëshirë, qejf, lakmi.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë