Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
FRÝRË (i, e) mb. 1. Që është mbushur brenda me shumë ajër; kund. i shfryrë. Top i fryrë. Goma të fryra.
2. I mbufatur; i ënjtur. Me ballë të fryrë. Kishte sy të fryrë.
3. bised. I ngopur mirë, i ngjeshur me të ngrëna. Ka bark të fryrë. Është i fryrë, s’ha dot më.
4. I bymyer a i mbufatur nga uji ose nga ndonjë lëng tjetër. Dërrasa të fryra. Lopë me gjinj të fryrë.
5. Që është shëndoshur shumë, i ngjallur, i majmur; që ka shumë tul, i tultë. Me llërë të fryra. Me buzë të fryra.
6. fig., keq. Që është rritur, zmadhuar e zgjeruar më shumë nga ç’duhet; që paraqitet më i madh nga ç’është në të vërtetë. Kërkesa të fryra. Shifra të fryra.
7. fig. Që është i stërholluar e i mbushur me shumë fjalë; bombastik. Stil i fryrë. Mbajti fjalim të fryrë.
8. fig. Që e kanë nxitur kundër dikujt me qëllim të keq. Njeri i fryrë. Ishte i fryrë prej të tjerëve.
9. fig., mospërf. Që mbahet me të madh, që krekoset e shet mend përpara të tjerëve. Ecte (fliste) i fryrë.
10. fig. I inatosur, i zemëruar. U ngrit i fryrë nga kritikat.
11. I yshtur, i namatisur. E dinin të fryrë vajzën.
✱Sin.: i mbushur, i mbufatur, i ënjtur, i ngopur, i bymyer, i ngjallur, i majmur, i tultë, i tulosur, i dhjamur, i ngopur, i trashur, i krekosur, i madh, pompoz, bombastik, i inatosur, i zemëruar, i yshtur, i namatisur.
♦ Me *buzë të fryra.
SHFÉNDUR (i, e) 1. Që është i trembur, i frikësuar. Fëmijë i shfendur. Rrinte si i shfendur. Njerëz të shfendur nga paniku. Zë i shfendur.
2. Që është i shkrehur, i lodhur, i pavullnet. Ishte krejt i shfendur. Me durim të shfendur. Me nerva të shfendura.
3. fig. Që i kanë rënë pendët, i shfryrë. Mendjemadh i shfendur. Vajzë e shfendur.
✱Sin.: i trembur, i frikësuar, i tutur, i tromaksur, i lodhur, i shfryrë.
SHFRY/J vep., ~VA, ~RË 1. jokal. E nxjerr frymën me shumë forcë e me zhurmë, turfulloj. Shfryn e turfullon. Kali (pela) shfrynte.
2. kal. Nxjerr diçka nga goja a nga hundët, duke e fryrë me forcë. Shfryj hundët liroj, pastroj hundët. Shfryj ujin. Hante fara e shfrynte lëvozhgat. Shfrynte tymin e llullës.
3. kal. Zbraz ajrin e ngjeshur pjesërisht a tërësisht nga një send i fryrë, ia zvogëloj vëllimin; kund. fryj. I shfrynë gomat e biçikletës. Shfryj topin e basketbollit. Shfrynë tullumbacet.
4. jokal., vet. v. III Nxjerr me forcë avull a ajër, zakonisht për motorin e një mjeti; gulçon. Shfryn avullorja. Motori shfrynte. Treni shfryu sapo mbërriti në stacionin e fundit.
5. jokal., vet. v. III Fryn me tërbim (për tufanin etj.); ka dallgë të mëdha, tërbohet (për detin etj.); nxjerr jashtë me vrull gazra e hi, shpërthen (për vullkanet). Shfryn stuhia (murrlani, tufani, dimri). Era shfryn furishëm. Shfryn veriu. Deti shfryn tallaze. Shfryn oqeani. Shfryn vullkani. Shiu shfryu.
6. jokal. E rrit vëllimin e vet dhe del jashtë shtratit duke përmbytur vendet përreth (për lumin, përroin etj.), vërshon. Shfryu lumi (përroi). Kishte shfryrë liqeni dhe rrugët qenë mbushur me ujë.
7. kal. Ul plotësisht të ënjturit në një pjesë trupi, e largon pezmatimin; çënjt. Ilaçi që shfryn këmbët. Shfryj dorën me kompresa. Shfryn barkun.
8. jokal., vet. v. III Lëshon sytha, bulon, sython (zakonisht për pemët). Shfryu kumbulla. E fundit shfryu dardha.
9. jokal. edhe kal., fig. Nxjerr jashtë me furi ndjenjat; ia nxjerr inatin a zemërimin dikujt duke i folur rëndë a duke bërë diçka me rrëmbim, shfrej. Shfryu zemërimin (dufin, urrejtjen, mllefin, inatin). U shfryn punëtorëve. Shfryn me të shara. Shfrynte me vete. Shfryn kundër diktaturës. Ia tregoi dhëmbët duke shfryrë. Iku duke shfryrë. Shfryu në lot. Shfryn si bualli për dikë që bërtet shumë.
10. jokal. Rënkon thellë, psherëtin, ofshan. Shfryu thellë. Ç’ke që shfryn?
11. kal., fig. Ul numrin, e reduktoj sasinë, duke lënë vetëm atë që është e domosdoshme; pakësoj, shkurtoj. I shfrynë organikat. I shfrynë nevojat për punë. I shfrynë normat e mësuesve.
✱Sin.: shfrej, gulçoj, shkordh, shkreh, turfulloj, nxjerr, gulfon, sfytyrin, çënjt, shpërthen, vërshon, pakësoj, shkurtoj, zvogëloj, grafulloj, ofshan, bulëzon, shpërthen, çel.
SHFRÝRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur nxjerrim ajrin jashtë me forcë e me zhurmë. Shfryrje ajri. Shfryrja e dyshekut (me ajër). E nxori ajrin e tepërt me shfryrje.
2. Gjendja kur largohet e ënjtura nga një pjesë e trupit. Shfryrje e barkut. Shfryrja e këmbëve.
3. fig. Shfaqje në mënyrë të hapur e inatit, e zemërimit etj.; shfrim. Nuk i përballonte më shfryrjet e tij. Shfryrje e urrejtjes. Shfryrje nervash.
4. fig. Reduktim ose zvogëlim i numrit a i dendësisë së diçkaje etj., pakësim. Shfryrje e trafikut. Shfryrja e shifrave.
✱Sin.: shfrim, e shfryrë, zbrazje, nxjerrje, shpërthim, vërshim, çënjtje, shkordhje.
SHFRÝRË (i, e) mb. 1. Që është shfryrë; që i është hequr ajri e i është zvogëluar vëllimi; kund. i fryrë. Gomone e shfryrë. Top i shfryrë.
2. Që i është ulur e fryra ose e ënjtura; e çënjtur; kund. e ënjtur. Dorë e shfryrë. Faqe të shfryra. Bark i shfryrë pas dietës.
3. fig. Që i është ulur vëllimi, që është reduktuar. Rezultat i shfryrë. Shifra të shfryra.
4. fig. Që del zbuluar, që del ashtu siç është në të vërtetë. Tullumbace e shfryrë. (shar.)
5. Që ka buluar, që ka filluar të nxjerrë sytha. Syth i shfryrë.
✱Sin.: i çënjtur, i shkordhët, i shkordhur, i reduktuar.
SHKARKÚAR (i, e) mb. 1. Që i është hequr ngarkesa; i pakësuar; kund. i ngarkuar. Rimorkio e shkarkuar. Barrë e shkarkuar.
2. Që e ka lënë ngarkesën në vendin e caktuar. Dru të shkarkuara në oborr.
3. fig. Që ndihet i lehtësuar a i çliruar nga një detyrim. U ndje më i shkarkuar pas atij rrëfimi.
4. Që është shkarkuar nga një detyrë a funksion. Drejtor i shkarkuar. Ministre e shkarkuar.
5. Që e ka nxjerrë atë që mban. Re të shkarkuara. Bateri celulari e shkarkuar.
6. Që është zgjidhur. Problem i shkarkuar.
✱Sin.: i zbrazur, i shfryrë, i shfajësuar, i lehtësuar, i hequr, i liruar.
TURFULL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. 1. vet. v. III Nxjerr ajrin nga hundët dhe nga goja me zhurmë kur është i lodhur a i egërsuar ose kur ka frikë; shfryn me forcë nga hundët; sfytyrin (zakonisht për kalin). Turfullon kali (derri, bualli).
2. vet. v. III Nxjerr një zhurmë të mbytur, të zgjatur e të rëndë, lëshon gërvima të mbytura. Kamioni turfulloi dhe u nis. Lokomotiva turfullonte.
3. fig., bised. Shfryj tërë inat, nxjerr dufin ose zemërimin kundër dikujt a diçkaje duke shfryrë e duke sharë, duke murmuritur me vete, shfryj me vete nga marazi, shaj nëpër dhëmbë. Ç’ka që turfullon ashtu? Turfullonte nga inati.
✱Sin.: shfryn, shfren, sfytyrin, ftorr, shkrofëtin, fërgëllon, shaj, murmurit.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë