Fjalori

Rezultate në përkufizime për “sheshim”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DERDHOSHJE

DERDHÓSHJ/E,~A f. 1. Gjendja kur është derdhoshur diçka; rrafshim përdhe për shkakerës.
2. Rrahitje, sheshim, dystim i një sipërfaqeje.
Sin.: rrafshim, rrahitje, sheshim, dystim, shtrim, drejtim, nivelim, rroposje.

LOGIM

LOGÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur sheshoj ose rrafshoj një sipërfaqeje për ta bërënjëtrajtshme, sidomosndërtim, në bujqësi ose gjatë punimeverrugë. Logimi i terrenit u krye për të ndërtuar rrugën.
Sin.: rrafshim, nivelim, sheshim.

LËMIM
MËLDISJE

MËLDÍSJ/E,~A f. Sheshim, dystim.

NIVELIM

NIVELÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Punim i tokës për ta sjellë në një rrafsh sipërfaqen e saj; veprimi kur niveloj apo kur nivelohet diçka. Nivelimi i tokës (i dyshemesë). Nivelimi i një makine (stopit). Nivelimi i autorëve (i veprave).
Sin.: rrafshim, barazim, sheshim, fshirje, zhdukje.

PAJTIM
RRAFSHIM

RRAFSHÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur rrafshon ose kur rrafshohet një sipërfaqe. gjithë punonin në rrafshimin e tokës. Po bënin rrafshimin e disa kodrave.
2. Diçkaështë bërë pa të ngritura e të ulura, diçka e sheshtë. U rrafshimi i ndërtesavedëmtuara rëndë nga tërmeti.
3. fig. Eliminim i dallimeve, ndryshimeve a mospajtimeve midis dy njerëzve ose dy gjërave. E shtynë për më vonë rrafshimin e llogarivekishin me njëri-tjetrin.
Sin.: rrafshitje, sheshim, drejtim, shtrim, nivelim, dystim, rroposje, limim, barazim, njëtrajtësim.

RRAFSHITJE

RRAFSHÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Rrafshim. Rrafshitja e tokës (e truallit).
Sin.: sheshim, nivelim, dystim.

RRUMBULLAKOSJE

RRUMBULLAKÓSJ/E,~A f. sh. ~E,~ET Veprimi kur rrumbullakos a rrumbullakosem. Rrumbullakosje numrash. Bëj rrumbullakosjen e shifrave.
Sin.: rrumbullakim, sheshim, zbutje.

SHESHTIM

SHESHTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Nivelim, sheshim. Sheshtimi i tokës kishte nisur që në behar. Punuan për sheshtimin e dheut.
2. Qepje e thjeshtë. Fustan me sheshtimkujdesshëm.

SHFRYHEM

SHFRÝH/EM jovep., ~VA (u), ~RË 1. vetv., vet. v. III Zvogëlohet nga vëllimi, i del ajri i ngjeshur që ka pasur. Tullumbacet e ditëlindjes u shfrynë. U shfry topi (goma). U shfry balloni. U shfry vetë. Topi u shpua dhe u shfry menjëherë. U shfry si flluskë sapuni i hiqet mbulesa e del me fytyrën e vërtetë, zbardhet një e vërtetë.
2. vetv. ulet a më ikën fare të ënjturit; çënjtem; kund. fryhem. M’u shfry këmba. Iu shfry faqja, pasi hoqi dhëmbin e infektuar.
3. vetv., vet. v. III Rritet vëllimi i ujit dhe del jashtë. U shfry liqeni. U shfry lumi e mori gjithçka para.
3. vetv., fig. Shfrehem me fjalë ndaj dikujt duke i folur rëndë, zbrazem duke ia nxjerrë inatin; shfryj. Iu shfry kot. Shfryhem në të. Shfryhet me të madhe.
5. vetv., vet. v. III, fig. Lehtësohet a shkon derisheshim diçka; shterohet, zhduket. Tensionet u shfrynë pas asaj ndërhyrjeje. U shfrynëgjitha argumentet.
4. vet. v. III, pës. e SHFRYJ. Gomat u shfrynë nga një mekanik. U shfrynë normat nga ministri i ri. Dosja u shfry nga gjykatësi.
Sin.: zbrazem, shkarkohem, shfrehem, çënjtem.

SKREPER

SKRÉPER,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Automjet i rëndë për gërmim dhe sheshim në kantiere rrugore, hekurudhore. Skreper i fuqishëm. Kova e skreperit. Punon me skreper. Skreper zvarrës.

VLLAÇITJE

VLLAÇÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur vllaçitim me vllaçë arën e lëruar, kur i vëmë vllaçën. Vllaçitja e arës (tokëslëruar). Vllaçitja e parë. I bëj vllaçitjen arës. I bëri dy vllaçitje.
2. fig. Veprimi kur shkojmë duke u zhargur; kur i lëmë punët zvarrë a i bëjmë shkel e shko. Vllaçitja e punës. Vllaçitja e këmbëve.
Sin.: trinim, lesim, sheshim, shqezim, branim, zvarritje, zgjatje, zhargitje, rrëshqitje.

ZBUTJE

ZBÚTJ/E,~A f. 1. Veprimi kur zbut dikë a diçka; ulja e shkallës së fortësisë së diçkajefortë a të thatë për ta bërë më të butë; heqja e ashpërsisë, të bërit i butë në të prekur i diçkaje; njomja e diçkajefortë duke e spërkatur me ujë a me lëng tjetër. Zbutja e llaçit. Zbutja e plagës. Zbutja e koresbukës. Zbutja e pëlhurës. Zbutja e lëkurës. Zbutja e duhanit. Pas zbutjes së tokës, nisin punët e stinës.
2. Ulje e shkallës së pjerrësisë duke e bërë sipërfaqe më të sheshtë; sheshim. Zbutja e pjerrësisë së rrugës.
3. Ulje e gradëspijeve alkoolike apo heqja e kripërave minerale (për ujin). Zbutja e ujit. Përdoret për zbutjen e ujit. Zbutja e rakisë.
4. Stërvitje e kafshësegër për të jetuar me njerëzit; kthimi nga gjendja e egërgjendjebutë; shartimi i një druriegër për ta kthyer në dru të butë. Zbutja e bimëve. Zbutja e kafshëveegra. Zbutja e kumbullësegër. Zbutja e gorricës në dardhë.
6. edhe fig. Përpjekje për të ulur gjakrat e për ta qetësuar dikë, për të ndrequr marrëdhëniet me të; ulja e forcës, e vrazhdësisë, e zemërimit etj.; qetësimi ose ulja e tensionit apo qëndrimeve ndaj diçaje; lehtësimi ose bërja më e pranueshme e një vendimivështirë etj.; të bërit më i këndshëm a më i pëlqyeshëm për veshin a për syrin. Zbutja e muhabetit. Zbutja e gjendjes (e situatës). Zbutja e zemërimit (e urrejtjes). Zbutja e dënimit (drejt.). Zbutja e zërit. Zbutja e ngjyrave (i dritave etj.). Masa për zbutjen e ndryshimeve klimatike. Zbutja e zhurmave. - S’është puna për kompromis, por për zbutjen e këtyre mosmarrëveshjeve. Fjalët e saj sollën zbutjekonfliktit mes dy palëve. Përpjekje për zbutjen e varfërisë (e papunësisë). Politikat e zbutjes së marrëdhënieve me fqinjët.
Sin.: butësim, zbutim, brumëzim, zbrujtje, zbrumim, brydhje, squllje, tutëlim, sqaqje, njomje, qullje, ëmbëlsim, qetësim, ulje, lehtësim, fashitje, urtësim, sheshim, rrumbullakosje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.