Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shenjtore”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

OSHËNARE

ÓSHËNÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET fet. Murgeshë ose besimtare ortodokse, që rron e vetmuar e me mundime trupore për të mos u përlyer e për të fituar hirin e zotit; murgeshë ose besimtare e tillëështë shpallur shenjtore nga kisha. Ajo jetonteshtëpi si një oshënaremirë se në kuvend.
2. fig. Vajzë a gruarronvetmi e me mundime dhe që ka hequr dorë nga gëzimet e jetës. Vendosibënte jetën e oshënares.

SHENJTORE

SHENJTÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. fet. Faltore, vend i shenjtë. Gërmimet arkeologjike kishin zbuluar themelet e një shenjtoreje. - Mos i dhunoni shenjtoret! Shenjtorja e të parit.
2. fet. Ajoështë shpallur e shenjtë, shenjtëreshë. Shenjtorja Nënë Tereza. Shenjtorja shqiptare.
3. fet. Një besimtare e krishterë e pagëzuar, anëtare e një kishe.
4. fig. Ajoështë simbol i mirësisë, i qetësisë, ajofrymëzon. Fytyrë shenjtoreje. E zbehtë si shenjtore. Guxim prej shenjtoreje.
Sin.: faltore, tempull, kungë, kungore, hijerore, hyjnore, absidë, ajodhimë, hyjneshë.

SHENJTËRESHË
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.