Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
EKZEMPLÁR,~E mb. Shembullor. Ndëshkim ekzemplar. Një humbës ekzemplar. Dënim ekzemplar. Dijenia e tij ekzemplare mbi metodologjinë e artit të dirigjimit. Përmbysje ekzemplare.
IDEÁL,~EII mb. 1. Që mbahet si mishërim i tipareve më të larta, i vlerave më të mira, i vetive më të përsosura, që merret si model. Mbrojtës ideal.
2. Që është shembull i përkryer i diçkaje, shembullor. Burrë ideal. Grua ideale. Zgjidhje ideale. Marrëdhënie (sjellje) ideale. Dashuri ideale.
3. bised. I përkryer e i përsosur, që qëndron mbi të gjithë, shumë i mirë, i shkëlqyer. Jetë ideale. Kushte ideale. Zë ideal. Bukuri ideale. Lojë ideale. Në rastin më ideal në rastin më të mirë, më të përshtatshëm ndër të gjitha rastet e tjera.
✱Sin.: i përkryer, i përsosur, imagjinar.
PRÉRË (i, e) mb. 1. Që është ndarë nga një e tërë me një vegël të mprehtë (me thikë, me sëpatë etj.). Djathë i prerë.
2. Që është bërë pjesë-pjesë. Bukë e prerë.
3. Që është shkurtuar, rrafshuar, krasitur, korrur, kositur etj. me një vegël prerëse, që është prerë. Vajzë me flokë të prerë. Pemë të prera. Pyll i prerë. Livadh (bar) i prerë. E ka një këmbë të prerë.
4. gjeom. Që ndërpritet a këputet, që nuk vijon më tej; që është prerë me një rrafsh. Vijë e prerë. Kon i prerë.
5. Që e ka majën si të shtypur a si të prerë, jo me majë.
6. Që ka pjerrësi të madhe, që shtrihet pingul tatëpjetë, thikë. Maja vjen pak e prerë. Brigje të prera.
7. Që vjen i hollë e si i tërhequr, që s’është i gjerë a i trashë. Me vetulla të prera. Me tipare të prera. Hënë e prerë hënë e ngrënë.
8. I vendosur përfundimisht, që nuk mund të ndryshohet a të diskutohet, përfundimtar; urdhërues, kategorik. Çmime të prera. Urdhër i prerë. Vendim (qëndrim) i prerë. Përgjigje e prerë. Mendim (gjykim) i prerë. Është i formës së prerë (zyrt.). Foli në mënyrë të prerë (me fjalë të prera).
9. I rreptë në kërkesa a në zbatimin e detyrave, që nuk bën lëshime Njeri i prerë. Tregohet (është) i prerë.
10. Që e thotë diçka hapur, shkoqur e pa shumë fjalë, që nuk ta zgjat.
11. Që flet në mënyrë të përpiktë e shkurt; fjalëshkurtër.
12. sport. Që merr me shpejtësi një drejtim tjetër, që gjuhet prerazi; i shpejtë dhe i fortë (për një gjuajtje). Gjuajtje e prerë. Top i prerë.
13. I thartuar e i mpiksur; i prishur; që i është hedhur brenda diçka tjetër. Qumësht i prerë. Verë e prerë verë me ujë.
14. Që s’ka pikë fuqie, i këputur; që shpreh lodhje të madhe a rraskapitje; i mekur. I kam këmbët (duart) të prera. Jam me gjunjë të prerë. U lëshua i prerë në shtrat. Fliste me zë të prerë.
✱Sin.: i shkurtuar, i çarë, i cunguar, i cungët, i cungulluar, i therur, i ndërprerë, i thepisur, i caktuar, i vendosur, përfundimtar, i palëvizshëm, fiks, i padiskutueshëm, i paapelueshëm, urdhërues, i rreptë, kategorik, i mpiksur, i prishur, i ndarë, i gjymtë, i rrafshuar, i krasitur, i korrur, i kositur, i sharruar, i këputur, i rrafshët, i shtypur, pingul, thikë, hollë, i pandryshueshëm, i ashpër, kërkues, i fortë, parimor, shembullor, fjalëpakë, fjalëshkurtër, i shpejtë, i thartuar, i tharmëtuar.
♦ I ka duart të prera (krahët të prerë) (dikush) nuk ka fuqi të veprojë, ia kanë ndrydhur a ia kanë pakësuar shumë forcat e mundësitë; i ka duart të lidhura; i ka duart të zëna. I ka fjalët të prera (dikush) shih i ka fjalët të shkurtra (dikush). I *formës së prerë drejt. I ka thonjtë të prerë (dikush). 1. mospërf. S’ka fuqi të të bëjë keq, s’ka më forcë e mundësi të të dëmtojë; s’të bën dot gjë; i ka duart të shkurtra. 2. Nuk vjedh më, ia kanë prerë vesin e hajdutit. Me *kokë të prerë. Me *krahë të prerë. I prerë me *gërshërë. I prerë me *thikë.
PËRKRÝER (i, e) mb. 1. Që është bërë pa asnjë të metë, i përsosur. Vepër (punë, pikturë) e përkryer.
2. Që s’ka asnjë të metë, shumë i mirë nga të gjitha anët. Njeri i përkryer. Bukuri e përkryer.
✱Sin.: i përsosur, mjeshtëror, i patëmetë, i paarritshëm, i paçmueshëm, i paçmuar, i jashtëzakonshëm, i mbaruar, i hollë, i shkëlqyer, i papërsëritshëm, i pakrahasueshëm, i pandonjëtëmetë, shembullor, i mrekullueshëm, i virtytshëm.
PËRSÓSUR (i, e) mb. 1. Që ka arritur përsosurinë, shumë i mirë, i mbaruar, i përkryer në të gjitha anët. Punë e përsosur. Njeri (mësues, mjeshtër) i përsosur.
2. Që është bërë a është punuar me cilësi të lartë; që ka një nivel të lartë artistik, shkencor etj., që s’ka të meta. Makinë e përsosur. Vepër arti e përsosur. Ka formë të përsosur.
✱Sin.: i përkryer, i mbaruar, i shkëlqyer, shembullor, mjeshtëror, i mrekullueshëm, ideal.
SHARRËTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Punëtori që pret e çan trupa me sharrë dhe që nxjerr lëndë druri për ndërtim e për nevoja të tjera; punëtori që punon në sharrë, sharrëxhi, sharrues. Sharrëtar shembullor. Ishin grumbulluar të gjithë sharrëtarët. Fjetorja e sharrëtarëve.
✱Sin.: sharrëxhi, sharrar, sharrues, sharrok.
SHEMBULLÓR,~E mb. 1. Që është i përsosur e mund të shërbejë si model për të tjerët; i përkryer. Student shembullor. Kompani shembullore. Nënë shembullore. Cilësi shembullore. Sjellje (disiplinë, punë, pastërti) shembullore. Shërbim shembullor. Përfaqësim shembullor. Sillet në mënyrë shembullore.
2. Që është i rreptë, por që u vlen të tjerëve si mësim, mund t’i largojë të tjerët nga e keqja; kund. i butë. Dënim shembullor. Masa disiplinore shembullore. Gjyq shembullor.
✱Sin.: i përkryer, i përsosur, i pakrahasueshëm, i patëmetë, i mrekullueshëm, i rreptë, i ashpër, i rëndë.
USHTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që kryen shërbimin ushtarak; ushtaraku më i thjeshtë. Ushtar i ri (i vjetër). Ushtar shembullor. Ushtar i thjeshtë. Ushtar i këmbësorisë (i artilerisë, i mbrojtjes, i gardës). Veshje (kapelë, kapotë) ushtari. Togë ushtarësh. Shkoi ushtar. E thërritën ushtar. U vesh ushtar.
2. Secili prej tetë gurëve të njëllojtë në lojën e shahut, që vihen përpara figurave. Ushtar i zi (i bardhë). Ushtar i lirë. Vendos ushtarët. Lëviz ushtarin. I mori (i hëngri) ushtarin.
3. fig. Luftëtar, mbrojtës i një kauze. Ushtar i revolucionit.
✱Sin.: rekrut, asqer, nizam, bashibozuk, anadollak, luftëtar, mbrojtës.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë