Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shembatë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

SHEMBJE

SHÉMBJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Prishje a rrëzim përtokë i diçkaje (mur, ndërtesë etj.), rrënim, rrafshim; kund. ndërtim. Shembja e këmbëve të urës. Shembje akulli (dëbore). Rrezik shembjeje. Shembja e ndërtimeve pa leje. Ishte marrë vendimi i shembjes së pallatit.
2. Vend i shembur, rrëzimë, shembëtirë. E përforcuan galerinë për ta mbrojtur nga shembjet. I zuri rrugën një shembje.
3. fig. Përmbysje që nga themelet, rrëzim me forcë, shkatërrim (i një sistemi shoqëror, një pushteti politik etj.). Shembja e sistemit të vjetër. Shembje e besimit. Shembja e sistemit të drejtësisë. Dita e shembjes së diktaturës.
4. Vend i vrarë nga një goditje, por pa gjak. Shembje e lehtë (e rëndë). Shembje e këmbës (dorës). Shembje e brendshme (e jashtme).
5. mjek. Shkarja e dhjamit, rrënxim. Kishte një shembje. Pësoi një shembje.
✱Sin.: rrënim, rrafshim, shkatërrim, rrëzimë, shembëtirë, shembatë, buzërripë, zharginë, shajtim, e vrarë, rrëzim, rrënxim, dëkim.

SHEMBRAK

SHEMBRÁK, ~U m. sh. ~Ë, ~ËT Vend i shembur, shembatë, rrëzimë. Ra në një shembrak. U hap një shembrak i thellë. Rrëshqiti në atë shembrak.
✱Sin.: shembëtirë, shembatë, shemburinë, shkarëzimë, rrëzimë, humbellë, zharginë.

SHEMBURINË

SHEMBURÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vend i shembur, ku ka rrëshqitur dheu, shembatë. Rrëshqiti në shemburinë. U mundua të dilte nga shemburina. Vendi ishte kthyer në një shemburinë.
✱Sin.: shembëtirë, shembatë, shembrak, shkarëzimë, rrëzimë, humbellë, zharginë.

SHEMBË

SHÉMB/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend të cilit i ikën dheu, tokë që shembet, shembëtirë. Kishte rrëshqitur në një shembë. Nuk do ta ndërtonte shtëpinë në një shembë. Ishte groposur thellë në një shembë.
2. fig. Shkatërrim, rrënim i plotë. Ndiente në vete një zbrazëtirë, një shembë. Nuk pipëtinte asgjë, sikur kishte rënë shemba. I rëntë shemba! mallk. u rrënoftë me gjithë ç’ka!
✱Sin.: shembëtirë, shembatë, shemburinë, shembrak, shkarëzimë, rrëzimë, humbellë, zharginë, valishtë.

SHEMBËTIRË

SHEMBËTÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Tokë që shembet a humbon; rrëpirë që rrëshqet; shkarëzimë, rrëzimë; humbellë. Ishte afruar pranë rrëzës së shembëtirës. Shembëtira ishte e thellë. Shiu e kishte bërë shembëtirën edhe më të rrëshqitshme.
2. Tokë që nuk prodhon, shkretëtirë. Shembëtirën nuk e mbillte asnjëherë. I kishte rënë për hise një tokë si shembëtirë.
✱Sin.: humbellë, shembatë, shemburinë, shembrak, shkarëzimë, zharginë, rrëshkatë, rrëzimë, rrëzomë, lyshtër, buzërripë, shkretëtirë, humbëtirë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë