Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shembë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GËRMADHË

GËRMÁDH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Mbetjet e një ndërtese, të një kështjelle, të një ure etj. të shkatërruar a të shembur; vet. sh. rrënojat e një qyteti a të një qendre dikur të banuar. Gërmadhat e qytetit të vjetër. Kaluan nëpër gërmadhat. Mbetën gërmadha. Do të bëhet një grumbull gërmadhash.
2. bised. Shtëpi e keqe banimi, ndërtesë e vjetër; mekanizëm i vjetër, që është shkatërruar nga përdorimi i gjatë. Banonin në një gërmadhë. Punonte me atë gërmadhën.
3. fig., bised., mospërf. Njeri me trup të dobët e të pafuqishëm (nga pleqëria a nga ndonjë sëmundje). Gërmadhë e vjetër. U bë gërmadhë.
4. fig. Mbeturinat e diçkaje të kaluar, të zhdukura të përmbysur. Mbi gërmadhat e regjimit të vjetër.
5. si mb. I shkretë, i gjorë. Gërmadha plakë! Ç’e gjeti, gërmadhën!
6. si mb. Që është shkatërruar. Shtëpi gërmadhë. Qytet gërmadhë. Njeri gërmadhë. Kemi sot një arsim publik gërmadhë.
✱Sin.: rrënojë, rrënore, rrënim, leranë, murishtë, shembë, kërmalle, gumëratë, vjetërsirë, karakatinë, ngordhësirë, mbeturinë, pasojë, gjurmë, i shkretë.
♦ U bë gërmadhë. 1. (diçka) U shkatërrua krejt (për një ndërtesë a për një qytet). 2. (dikush) U dobësua e u tret nga trupi dhe s’ka fare fuqi (nga pleqëria a nga një sëmundje). Më ka qarë gërmadha nuk presin nga unë që të ndihmoj shtëpinë, familjen; s’jam i zoti të mbaj shtëpinë në këmbë, nuk di të bëj asnjë punë.

RRËZIMË

RRËZÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vend thikë i pjerrët, humnerë. Ara në rrëzimë. Rrëshqiti në rrëzimë. Vendi është rrëzimë.
✱Sin.: humbëtire, shembë, shembëtirë.

SAVURRË

SAVÚRR/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Rrënojë. Savurat e kështjellës. Ndërtesa ishte kthyer në savurrë.
✱Sin.: gërmadhë, rrënore, leranë, lerë, shembë, gumëratë.

SHEMBATË

SHEMBÁTË,~A f. sh. ~A, ~AT Vend që rrëshqet prej shirave, shembëtirë. Kaluan me kujdes shembatën. I shpëtuan shembatës. - Kujdes shembatën!
✱Sin.: shembëtirë, shembë, shemburinë, shembrak, shkarëzimë, rrëshkatë, rrëmore, rrëzimë, humbellë, zharginë, valishtë..

SHEMBË

SHÉMB/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend të cilit i ikën dheu, tokë që shembet, shembëtirë. Kishte rrëshqitur në një shembë. Nuk do ta ndërtonte shtëpinë në një shembë. Ishte groposur thellë në një shembë.
2. fig. Shkatërrim, rrënim i plotë. Ndiente në vete një zbrazëtirë, një shembë. Nuk pipëtinte asgjë, sikur kishte rënë shemba. I rëntë shemba! mallk. u rrënoftë me gjithë ç’ka!
✱Sin.: shembëtirë, shembatë, shemburinë, shembrak, shkarëzimë, rrëzimë, humbellë, zharginë, valishtë.

SHEMTINË

SHEMTÍNË, ~A f. sh. ~A, ~AT Tokë që shembet vetvetiu, që ka rrëshqitur; shembë. Ruhej të mos binte në ndonjë shemtinë. Hëna ndriçoi pak shemtinën. Rruga i drejtoi nga shemtina.
✱Sin.: shembë, shembëtirë, shembje, humbellë, rrëzim, rrëzimë, rrëzomë, shkarëzimë, buzërripë.

SHKAZMË

SHKÁZM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vend me baltë ku të shket këmba, rrëshqitë; shkarëzimë. Shkas në një shkazmë. Duhet të kishte kujdes në atë shkazmë.
✱Sin.: rrëshqitje, rrëshqitë, rrëshkatë, shembë, shkarëzimë, shembëtirë, shembë, lëmesë, lëvarë, shqitë, brerimë, përlinë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë