Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shemër”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARMIKE

ARMÍK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që i do të keqen një tjetri a një tjetre, që e urren atë dhepërpiqet ta dëmtojë; kundërshtare; kund. mike, mikeshë. Armikepërhershme. Prej mike u kthyenarmike. Në debat u shfaqen si armike.
Sin.: kundërshtare, urrejtëse, rivale, shemër.

ORTAKE

ORTÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET vjet. 1. Shemër.
2. Ajopunon bashkë me një tjetër a të tjerë dhe i ndajnë fitimet bashkë, bashkëpunëtore në një punë; pjesëtare me të drejtabarabartadiçka. Ortake me gjysmën e aksionevekompanisë.
3. krahin. Bashkëshorte.
4. fig., keq. Bashkëpunëtore në një punëkeqe a në një veprimtaridëmshme. I përfshirë në trafikun e drogësbashku me ortaken e tij.
Sin.: shemër, pjesëtare, bashkëpunëtore, bashkëshorte.

ORTAKI

ORTAKÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. Ortakëri. Mos e vrit veten, se s’e prishim ortakinë.
2.qenët shemër me një tjetër në një punë; shemëri. miqësi – në ortaki.

PËRMBISHOQE

PËRMBISHÓQ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Shemër.

SENGËL

SÉNG/ËL,~LA f. sh. ~LA, ~LAT vjet. 1. Grua e martuar me një burrë, por ka pozitë më të ulët se gruaja a gratë e tjera të tij. E kishte sengël, por e respektonte.
2. Secila nga gratë e një burri që ka disa gra njëkohësisht. Ato të dyja janë sengla. Sengat shkonin mirë me njëra-tjetrën.
Sin.: shemër, ortake.

SHEMËR

SHÉM/ËR,~RA f. sh. ~RA, ~RAT 1. Gruaja e dytëmerrte një burrë, kundrejt gruasparëishte gjallë e në shtëpi, ortake. Shemër shterpë. Shkojnë si shemrat shkojnë keq, zihen vazhdimisht.
2. fig. Ajo me të cilën hahem në një punë; ajokërkon të ma kalojë, rivale. Shemër e fortë. E kishte si shemër.
3. fig. Ajopërpiqet të më pengojë, kundërshtare; armike; kund. mike. Ajo erdhi si shemra e mbrojtësitmajtë.
Sin.: ortake, ortakeshë, kundërshtare, pengojë, rivale, armike.
E do si *djalin e shemrës (dikë) iron.

SHEMËR

SHÉM/ËR,~I m. sh. ~, ~IT 1. fig. Ai me të cilin hahem në një punë; ai që kërkon të ma kalojë, rival. Shemër i fortë. E kishte një shemër.
2. fig. Ai që përpiqet të më pengojë, kundërshtar; armik; kund. mik. Ishin shemërpolitikë. E kam shemër e jo zemër e kam armik e jo mik.
Sin.: ortak, kundërshtar, pengojë, rival, armik.

SHEMËRIM

SHEMËR/ÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur konkurrojmë me dikë tjetër, konkurrim. Shemërimi nuk vonoishfaqej. Shemërim mes profesorësh. E kishin harruar shemërimin mes tyre. Kujtimi i shemërimit të mjekëve.
Sin.: konkurrim, konkurrencë, garë, garim.

SHEMËROHEM

SHEMËR/ÓHEM jovep., ~ ÓVA (u), ~ÚAR vetv. Hahem si rival me dikë. Shemërohen mes tyre. Shemërohet edhe me të vëllanë.
Sin.: hahem, matem, ndeshem, kundërvihem, rivalizohem.

SHEMËROJ

SHEMËR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. Rivalizoj dikë, konkurroj për të qenëlart se dikush tjetër, bëj rolin e shemrës. Mbërriti ku shemëronin garuesit e tjerë. Kodi shemëronte rrezikshëm me atë të diktaturës. Familja që shemëronte me sulltanët.
Sin.: konkurroj, rivalizoj, garoj, luftoj.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.